Pytanie:

Czy Spółka ma prawo żądać od sprzedawcy wystawienia faktury VAT dokumentującej sprzedaż nieruchomości oraz czy w przypadku otrzymania od sprzedającego faktury Spółka ma prawo odliczyć wykazany w niej podatek naliczony?

Wnioskiem z 10.05.2006 r. Spółka zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów o podatku od towarów i usług w odniesieniu do następującego stanu faktycznego:

Spółka zamierza nabyć nieruchomość zabudowaną. Sprzedającym nieruchomość jest osoba fizyczna, która ma zawieszoną działalność gospodarczą. Sprzedający nie zgłosił zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej i nie sporządził remanentu likwidacyjnego. Nieruchomość będąca przedmiotem umowy sprzedaży była przez sprzedającego wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej oraz podlegała amortyzacji. Wartość rynkowa nieruchomości wynosi x zł. Ponieważ płatność nastąpi w ratach rozłożonych na 2 lata, strony mają zamiar ustalić w umowie cenę na kwotę y zł. Cena ta będzie stanowić wartość rynkową nieruchomości po uwzględnieniu odroczonego terminu płatności i płatności w ratach.

W tak przedstawionym stanie faktycznym Spółka wnosi o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w następującym zakresie:

Czy Spółka ma prawo żądać od sprzedawcy wystawienia faktury VAT dokumentującej sprzedaż nieruchomości oraz czy w przypadku otrzymania od sprzedającego faktury Spółka ma prawo odliczyć wykazany w niej podatek naliczony?

Zdaniem Spółki, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż jest to czynność dokonywana w związku z prowadzoną przez sprzedającego działalnością gospodarczą. Sprzedający ma zatem obowiązek wystawić fakturę VAT. W przypadku gdy przy nabyciu nieruchomości sprzedającemu przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, wartość nieruchomości należy obciążyć podatkiem od towarów i usług. W przypadku zaś gdy przy nabyciu nieruchomości sprzedającemu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego i od zakończenia budowy budynków wchodzących w skład nieruchomości upłynęło więcej niż 5 lat, znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem faktycznie nie powstaje obowiązek obciążenia czynności podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. kwota podatku określona w fakturze otrzymanej przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W świetle powołanych przepisów uznać należy, że w przypadku gdy sprzedający obowiązany jest opodatkować sprzedaż podatkiem od towarów i usług, Spółka ma prawo dokonać odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej nabycie nieruchomości na potrzeby wykonywania czynności opodatkowanych. Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w powołanym wyżej terminie, ma prawo obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy.

Na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku Naczelnik Podlaskiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku stwierdza co następuje:

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.; zmiana ostatnia: Dz. U. Nr 179, poz. 1484) podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zatem ustawa nakłada na podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, dokonujący dostawy, obowiązek wystawienia faktury VAT bez wezwania drugiej strony transakcji (nabywcy). Wyjątek dotyczy dostawy na rzecz osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej, którym zgodnie z art. 106 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług faktura jest wystawiana na ich żądanie.

Nabywca natomiast może skorzystać jedynie z uprawnienia wynikającego z art. 96 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. złożyć odpowiedni wniosek do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w celu uzyskania potwierdzenia czy kontrahent jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony.

Zgodnie z ogólną zasadą, wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim zakupione towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Zakres i sposób realizacji tego uprawnienia może odbywać się wyłącznie na zasadach określonych w dalszych ustępach art. 86 cyt. ustawy.

W jednym z tych unormowań (art. 86 ust. 2 pkt. 1 lit. a ustawy o VAT) określony został warunek, iż kwota podatku naliczonego musi wynikać z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, tj. faktur VAT potwierdzających wykonanie czynności objętych opodatkowaniem przez zarejestrowanych podatników VAT (wystawionych na podstawie cyt. wyżej art. 106 ust. 1 ustawy o VAT oraz zgodnie z przepisami § 8 i § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z 25.05.2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 95, poz. 798).

Przypadki, w jakich faktury VAT nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego określają przepisy art. 88 ust. 3a ustawy o VAT.

Nie stanowią zatem podstawy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony faktury m.in.:
- wystawione przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur (art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy o VAT),
- dokumentujące transakcje nie podlegające opodatkowaniu lub zwolnione od podatku - gdy kwota wykazana w fakturze nie została uregulowana (art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT).

Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz stan prawny wynikający z ustawy o VAT, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającą z faktury VAT wystawionej przez czynnego podatnika VAT w części, w jakiej zakupiona nieruchomość będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych. Jeżeli natomiast wystawca faktury opodatkuje daną transakcję pomimo, iż nie podlega ona opodatkowaniu lub podlega zwolnieniu z VAT, wówczas Spółce (jako nabywcy) będzie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego pod warunkiem, że wynikająca z takiej faktury kwota zostanie uregulowana, a podatek VAT rozliczony w deklaracji dla podatku od towarów i usług za odpowiedni okres rozliczeniowy.

W części wniosku, dotyczącej stanowiska podatnika (pkt 1), Spółka przedstawia własne stanowisko w kwestii ewentualnego zwolnienia czy też opodatkowania odpłatnego zbycia nieruchomości nie będącej Jej własnością. Ponieważ nie dotyczy ono indywidualnej sprawy Spółki lecz Jej kontrahenta (zbywcy nieruchomości), tut. organ podatkowy nie jest właściwy do udzielenia interpretacji w tej sprawie. Z tego rodzaju zapytaniem powinien zwrócić się zbywca nieruchomości do właściwego dla niego organu podatkowego w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, organ podatkowy postanowił jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla wnioskodawcy - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Interpretacja niniejsza wiąże organ podatkowy do czasu zmiany przepisów prawa.

Na postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku, za pośrednictwem Naczelnika Podlaskiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia (art. 14a § 4 oraz art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Zażalenie, zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, powinno określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać podstawy uzasadniające to żądanie.