Istota interpretacji:

obowiązku wystawienia przez Spółkę faktur wewnętrznych, wykazania podatku należnego oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego w przypadku otrzymywania od kontrahentów zagranicznych drogą elektroniczną lub faksem faktur VAT dotyczących importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest podmiotem wchodzącym w skład międzynarodowej grupy zajmującej się produkcją najwyższej jakości materiałów ogniotrwałych. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka dokonuje zakupu towarów i usług zarówno od kontrahentów krajowych, jak i zagranicznych. Z tytułu dokonanych na rzecz Spółki dostaw towarów oraz świadczenia usług kontrahenci wystawiają na Spółkę faktury VAT. W niektórych przypadkach może się zdarzyć, że faktury od podmiotów krajowych i zagranicznych mogą być przesłane Spółce drogą korespondencji elektronicznej lub faksem.

Mając powyższe na uwadze, Spółka aktualnie rozważa możliwość dokonania zmiany dotychczasowej praktyki, polegającej na traktowaniu jako faktury VAT wyłącznie oryginału takiego dokumentu otrzymanego od kontrahenta za pośrednictwem poczty lub innych doręczycieli. Odejście od stosowania dotychczasowej praktyki polegałoby na przyjęciu przez Spółkę, na podstawie dyspozycji przepisów art. 218 i 219 Dyrektywy 2006/112/WE zasady, zgodnie z którą także dokument (faktura VAT, faktura korygująca VAT) otrzymany w postaci papierowej za pośrednictwem poczty elektronicznej (faksu), lecz niebędący fakturą elektroniczną z podpisem elektronicznym, byłby traktowany przez Spółkę jako dokument uprawniającym do wykazania podatku naliczonego w rejestrze VAT i do odliczenia od podatku należnego wynikającego z takiego dokumentu podatku naliczonego. Zmiana reguły dotyczyłaby zarówno faktur VAT otrzymywanych od kontrahentów krajowych, jak i zagranicznych.

Opisane powyżej faktury VAT otrzymywane od podmiotów krajowych oraz zagranicznych związane są ze sprzedażą opodatkowaną Spółki. Jednocześnie Spółka wskazuje, iż nabywane przez nią towary i usługi wykorzystywane są wyłącznie do wykonywania czynności, w związku z którymi Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku otrzymywania od kontrahentów zagranicznych drogą elektroniczną lub faksem faktur VAT dotyczących importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, po stronie Spółki powstaje obowiązek wystawienia przez Spółkę faktur wewnętrznych, wykazania podatku należnego oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego...

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku otrzymywania od kontrahentów zagranicznych drogą elektroniczną lub faksem faktur VAT dotyczących importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, po stronie Spółki powstaje obowiązek wykazania podatku należnego. Ponieważ podatnikiem VAT z tytułu importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest Spółka, czynność tę należy udokumentować wystawieniem faktury wewnętrznej, na której wykazać należy podatek należny (art. 106 ust. 7 ustawy o VAT).

Otrzymywane przez Spółkę faktury VAT od podatników podatku od wartości dodanej z innych niż Polska krajów Unii Europejskiej wystawiane są zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym danego kontrahenta oraz z prawem wspólnotowym. Tym samym, niezależnie od formy otrzymania takich faktur przez Spółkę (drogą elektroniczną, faksem, pocztą), po stronie Spółki powstaje obowiązek rozpoznania i rozliczenia importu usług lub wewnątrzwspóinotowego nabycia towarów poprzez wystawienie faktury wewnętrznej. Dla obowiązku wystawienia przez Spółkę faktury wewnętrznej bez znaczenia pozostaje więc fakt, w jakiej formie faktura wystawiona przez zagranicznego kontrahenta dotarła do Spółki. Tym samym, otrzymywanie przez Spółkę faktur VAT od kontrahentów zagranicznych drogą elektroniczną lub faksem, dotyczących importu usług lub wewnątrzwspóinotowego nabycia towarów, stanowi podstawę do wystawiania przez Spółkę faktur wewnętrznych oraz daje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Zasady wystawiania faktur wewnętrznych zostały określone w § 23 ust. 1 i ust. 2 rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) zgodnie z którymi przepisy § 5, 9-14, 16, 17 i 21 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, w tym wystawianych w formie elektronicznej, z tym że w przypadku:

1. czynności określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, gdy brak jest konkretnego nabywcy towaru lub usługi, faktura nie zawiera danych dotyczących tego nabywcy oraz kwoty należnej z tytułu wykonania tych czynności;
2. dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług, faktury mogą nie zawierać numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta.
   
   

Faktury, o których mowa w ust. 1, można wystawić w 1 egzemplarzu i należy przechowywać wraz z całą dokumentacją dotyczącą podatku.

Co najistotniejsze, w kontekście rozpatrywanej sprawy, ww. przepisy nie wiążą obowiązek wystawienia faktury wewnętrznej z faktem otrzymania faktury od kontrahenta. Powyższe wynika z faktu, iż nie w każdym przypadku kiedy nabywca będzie zobowiązany do wystawienia faktury wewnętrznej otrzyma fakturę od sprzedawcy, np. w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu od podmiotu nie będącym podatnikiem. Jak też mogą wystąpić przypadki kiedy wewnątrzwspólnotowy nabywca towarów nie będzie w posiadaniu wiedzy kiedy została wystawiona faktury, a powstanie obowiązek podatkowy (por. art. 20 ust. 5 ustawy o VAT), a tym samym również obowiązek do rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów za pomocą faktury wewnętrznej. Warto tutaj zauważyć, że obowiązek podatkowy w przypadku WNT (art. 20 ust. 6) jak i importu usług (art. 19 ust. 19 w powiązaniu z ust. 4) powstaje nie w momencie otrzymania faktury przez nabywcę, tylko w momencie jej wystawienia. Tym samym w celu wystawienia faktury wewnętrznej nie jest konieczne otrzymanie faktury, a dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego wystarczająca jest informacja o tym kiedy faktura została wystawiona, uzyskana np. poprzez otrzymanie faksu faktury lub otrzymanie jej treści drogą korespondencji elektronicznej. Przy czym jak słuszni zauważa Wnioskodawca kontrahenci ze Wspólnoty wystawiają faktur zgodnie z ustawodawstwem wewnętrznym państwa danego kontrahenta zgodnie z którym za fakturę może być uznany również jej faks jak też dowolny zapis elektroniczny, co jednak jest bez znaczenia dla sprawy, gdyż jak wskazano powyżej ustawodawca krajowy nie odwołuje się do faktur wystawianych przez kontrahentów zagranicznych.

Stosownie do art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 m.in. kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Należy tutaj zauważyć, że w odróżnieniu od nabyć krajowych, kwota podatku naliczonego do obniżenia kwoty podatku należnego nie musi wynikać z otrzymanych faktur. W tym przypadku kwota podatku naliczonego wynika z samoobliczenia dokonanego przez podatnika za pomocą faktur wewnętrznych które może być wykone na podstawie otrzymanych faktur jak też na podstawie kopii tych faktur (faks faktury) lub informacji zawartych na fakturze ale też na podstawie zawartej umowy handlowej czy też innego dokumentu określającego podstawę opodatkowania.

Podsumowując:

• otrzymanie przez Wnioskodawcę faksu faktury lub otrzymanie jej drogą korespondencji elektronicznej nie będzie co do zasady rodziło u niego obowiązku wykazania podatku należnego z tytułu importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albowiem obowiązek ten wynika z samego nabycia importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
• otrzymanie przez Wnioskodawcę faksu faktury dokumentującej import usług lub wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub otrzymanie jej drogą korespondencji elektronicznej nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego albowiem ustawodawca nie warunkuje prawa do odliczenia w związku z ww. nabyciami obowiązkiem posiadania faktury.
  
  

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.