W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Zagraniczny kontrahent Wnioskodawcy zarejestrowany na terytorium kraju jako podatnik VAT, będzie obciążał Zainteresowanego fakturami w walucie obcej. Faktury te będą wystawiane w EURO i w PLN. Na fakturach tych wyodrębniony będzie także "polski" podatek VAT - również przeliczony. Z tego co udało się ustalić Wnioskodawcy dostawca nie ma zamiaru stosować przepisów § 37 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, tylko zastosuje przyjęty przez niego inny kurs rozliczeniowy do wskazania wartości podatku w PLN. Mimo uwag Wnioskodawcy dostawca stwierdził, że nie zmieni planowanego sposobu postępowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy otrzymawszy taką fakturę Wnioskodawca może odliczyć kwotę VAT w PLN w wysokości wskazanej przez dostawę, czy powinien samodzielnie przeliczyć kwoty w walucie obcej, zgodnie z § 37 ww. rozporządzenia?
2. Jaki kurs powinna zastosować Spółka otrzymawszy "credit note" (fakturę korygującą) do faktury z pytania pierwszego, z jeszcze innym zastosowanym przez dostawcę kursem?
3. Jaki kurs Zainteresowany powinien zastosować, otrzymując "credit note" (fakturę korygującą) z tytułu bonusu kwartalnego za obroty od tego dostawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy, w odpowiedzi na wszystkie pytania, powinien on zastosować kurs (i odliczyć kwotę VAT w PLN) wskazany przez dostawcę na fakturze. Wynika to z brzmienia art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a w przypadku sprzecznych zapisów ustawy i rozporządzenia, ustawa jako akt wyższego rzędu ma pierwszeństwo. Stąd powinien odliczyć VAT w kwocie wyliczonej przez dostawcę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

"Dostawca" dokonując rejestracji w Polsce jako czynny podatnik VAT, wchodzi w prawa i obowiązki wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług. Kontrahent Spółki, jako podatnik podatku VAT zarejestrowany na terytorium kraju, który będzie dokonywał dostawy towarów zobowiązany będzie do wystawienia faktury VAT potwierdzającej sprzedaż, uwzględniając na niej między innymi: cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku.

Na podstawie § 9 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności na fakturze (...). Biorąc pod uwagę dyspozycję ww. przepisu ustawodawca tylko w jednym przypadku wyraźnie określa jaka wartość winna być wyrażona w walucie polskiej - jest to kwota podatku. Istnieje zatem możliwość wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż w dowolnej walucie wymienialnej, ale kwota podatku powinna być zawsze wyrażona w walucie polskiej.

Sposób przeliczania kwot wykazywanych na fakturach, w sytuacji, gdy kwoty te wykazywane są w walutach obcych zawarty jest w § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97 poz. 970 ze zm.). Na podstawie § 37 ust. 1 kwoty wyrażone w walucie obcej wykazywane na fakturze przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury, jeżeli faktura jest wystawiana w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. W myśl § 37 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy na dzień wystawienia faktury bieżący kurs średni waluty obcej nie został wyliczony i ogłoszony, do przeliczenia stosuje się kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony. Na podstawie § 37 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w przypadku niewystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Reasumując na gruncie polskiego prawa podatkowego dopuszcza się otrzymywanie przez podatników od swoich kontrahentów dowodów księgowych podających wartość operacji gospodarczych w walucie obcej z jednoczesnym wymogiem przeliczania przez podatników walut obcych na złote wg przytoczonych wyżej zasad.

Zatem uwzględniając powyższe przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego, przeliczenia kwot wyrażonych w walucie obcej wykazywanych na fakturze dokonywać winien dostawca.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 kwotę podatku naliczonego stanowi:

1. suma kwot podatku określona w fakturach otrzymanych przez podatnika:
   1. z tytułu nabycia towarów i usług,
   2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
   3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu
   4. z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Stosownie do art. 88 ust. 3a nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1. sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
   1. wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących,
   2. w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopi,
2. transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku,
3. wystawiono więcej niż jedną fakturę dokumentującą tę samą sprzedaż,
4. wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
   1. stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
   2. podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
   3. potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności,
5. faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego,
6. zaświadczenie, o którym mowa w art. 86 ust. 5, zawiera informacje niezgodne ze stanem faktycznym.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz fakt, iż Wnioskodawca będzie otrzymywał faktury VAT na których kwoty wyrażone będą w złotych, będzie on miał prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości wynikającej z przedmiotowych dokumentów.

Odnośnie zastosowania kursu waluty obcej na otrzymanej fakturze korygującej "credit note" oraz fakturze korygującej "credit note" z tytułu bonusu kwartalnego za obroty od dostawcy opisywanego powyżej, należy zaznaczyć, iż jeżeli przeliczenie waluty obcej na złote zostało dokonane przez dostawcę, wówczas należy postąpić zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami. Natomiast jeżeli kwota z faktury nie została przeliczona przez dostawcę właściwym dla Wnioskodawcy jest postępowanie zgodne z § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to poprawności otrzymywanych przez Zainteresowanego dokumentów wystawianych przez jego kontrahenta i oceny stopnia ich ewentualnej wadliwości.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.