Pytanie:

Koło Łowieckie jako czynny podatnik podatku od towarów i usług dokonuje sprzedaży tusz zwierzyny do punktu skupu oraz członkom koła tj. myśliwym, którzy są osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej. Na udokumentowanie dostawy tusz do punktu skupu koło wystawia fakturę VAT na podstawie dokumentów przyjęcia. Natomiast w celu udokumentowania sprzedaży tusz myśliwym (jako osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej) Koło na podstawie protokołów pobrania tusz sporządza miesięczne zestawienie, zawierające wagę i cenę tuszy za którą płaci myśliwy. W rejestrze sprzedaży wpisywana jest jedna (łączna) kwota z każdego zestawienia dotycząca sprzedaży detalicznej na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej. Wpis taki dokonywany jest w miesiącu pobrania tusz, choćby zapłata nastąpiła w miesiącach następnych. W przypadku gdy myśliwy zażąda faktury na zakup tuszy Koło Łowieckie wystawia fakturę. Są to jednakże przypadki sporadyczne, gdyż w większości myśliwi nie żądają faktur, lecz wnoszą zapłatę otrzymując dowód "Kasa Przyjmie". Czy Koło Łowieckie postępuje prawidłowo sporządzając zestawienie miesięczne sprzedanych tusz na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej, z którego jasno wynika ilość i waga sprzedanych tusz, czy też - mimo iż myśliwy nie żąda faktury - powinno dokumentować tę sprzedaż fakturą VAT? Według Koła nie ma ono obowiązku wystawiania faktur VAT myśliwemu, który takiej faktury nie żąda.

Czynni podatnicy podatku od towarów i usług dokonujący dostaw towarów, a nie mający obowiązku stosowania kas rejestrujących, dokumentują obrót w zależności od statusu odbiorcy.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn.zm.) podatnicy podatku od towarów i usług obowiązani są wystawiać fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zastrzeżenie wynikające z ust. 4 art. 106 ustawy dotyczy osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Stosownie do przepisu art. 106 ust. 4 ustawy jeżeli nabywcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, sprzedaż może być również udokumentowana fakturą VAT, ale tylko w sytuacji, gdy nabywca wyrazi takie życzenie. Jeśli nabywca nie żąda wystawienia faktury VAT dokumentującej dokonaną transakcję wówczas podatnik nie ma obowiązku wystawienia tego dokumentu.
Reasumując, jeżeli nabywcą jest podmiot gospodarczy to sprzedaż winna być obowiązkowo dokumentowana fakturą VAT wystawioną nie później niż w siódmym dniu od dnia wydania towaru, co reguluje przepis art. 106 ust. 1 w związku z art. 19 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast w przypadku gdy nabywcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, przepis art. 106 ust. 4 ustawy nakłada obowiązek wystawiania faktur jedynie na żądanie nabywców, pod warunkiem, że nie jest to sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju ani wewnątrzwspólnotowa dostawa nowych środków transportu.

Na podatników niekorzystających ze zwolnienia od podatku od towarów i usług ustawodawca nałożył obowiązki ewidencyjnę określone przepisem art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym ewidencja powinna zawierać następujące dane: kwoty podatku naliczonego związane z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego oraz kwoty, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, dane niezbędne do prawidłowego określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwotę podatku należnego, kwotę podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji.
Obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej prawidłowo sporządzić deklarację obejmuje także podatników dokonujących sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Zatem w sytuacji, gdy podatnik jest zwolniony z obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu oraz kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, powinien prowadzić ewidencje sprzedaży dokonywanej na rzecz osób fizycznych w zakresie wynikającym z art. 109 ust. 3 ustawy, w sposób umożliwiający ujęcie tej transakcji w deklaracji VAT składanej po zakończeniu okresu rozliczeniowego, w którym transakcja została dokonana. Ustawodawca nie sprecyzował jednak formy w jakiej ewidencja taka powinna być prowadzona.

Ustawodawca nie sprecyzował formy i odrębnych wymogów ewidencji, w której ujmowana byłaby sprzedaż bezrachunkowa.
Stąd wniosek, że forma ewidencji sprzedaży nieudokumentowanej jest dowolna byleby pozwalała na sporządzenie deklaracji z uwzględnieniem wymogów art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Koniecznym jest aby podatnik wpisywał do ewidencji dzienny utarg osiągnięty ze sprzedaży bezrachunkowej oraz wartość towarów wydanych, za które zapłata nastąpi w terminach późniejszych, gdyż zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje z chwilą wydania towaru.
Wobec tego, stanowisko Koła zawarte w zapytaniu jest prawidłowe.