Pytanie:

Czy Spółka w świetle ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) na niepokrytą przez właściciela nieruchomości i niezamortyzowaną część nakładów w obcym środku trwałym powinna wystawić fakturę wewnętrzną i naliczyć podatek VAT?

Od zakupu inwestycji w obcym środku trwałym Spółka dokonała odliczenia VAT w całości. Do chwili obecnej zamortyzowane zostało około 40% wartości początkowej inwestycji. Z uwagi na zmianę lokalu spółka zamierza w 2007 roku rozwiązać dotychczasową umowę najmupomieszczeń biurowych. Właściciel nieruchomości, zgodnie z poczynionymi przez stronyustaleniami, zwróci wartość ulepszeń ( w umowie najmu brak jest konkretnych uregulowań dotyczących postępowania stron w przypadku rozwiązania umowy i zwrotu nakładów ).

W związku z powyższym Spółka pyta, czy na niepokrytą przez właściciela ( z tytułu rozliczeń nakładów ) i niezamortyzowaną część nakładów w obcym środku trwałym powinna wystawić fakturę wewnętrzną i naliczyć podatek.

Zdaniem Spółki, niepokryta przez zwrot od właściciela nieruchomości i niezamortyzowaną część nakładów w obcym środku trwałym nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz stanowisko podatnika Naczelnik Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie stwierdza co następuje:

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zasadniczo przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel ( art. 7 ust. 1 ustawy o VAT ), przy czym za towary uważa się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty ( art. 2 pkt 6 ustawy o VAT ).

Opisane we wniosku nakłady na ulepszenia pomieszczeń biurowych były inwestycją w obcym środku trwałym. Nie wytworzono zatem nowego towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, lecz zmodernizowano (ulepszono) obiekt istniejący, który będąc przedmiotem najmu, nie stanowił własności Spółki.

W związku z tym, mając na uwadze zasadę "superficies solo cedit", wydanie właścicielowi przedmiotu najmu wraz z poczynionymi nakładami inwestycyjnymi nie jest na gruncie ustawy o VAT dostawą towarów.

Nieodpłatne przekazanie nakładów inwestycyjnych będzie natomiast świadczeniem usługi.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT na równi z odpłatnym świadczeniem usług traktuje się także nieodpłatne świadczenie usług, niebędące dostawą towarów, na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółce przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług wykorzystanych do remontu i modernizacji przedmiotu najmu. Dlatego wydanie przedmiotu najmu wraz z poczynionymi nakładami inwestycyjnymi pomimo, iż jak twierdzi Spółka właściciel obiektu nie zwrócił całej wartości dokonanych ulepszeń, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tak jak odpłatne świadczenie usług.

Przy tym dla ustalenia, czy omawiana czynność podlega opodatkowaniu, nie ma znaczenia, w jakim stopniu poniesione nakłady uległy amortyzacji.

Czynność ta nie jest również objęta zwolnieniem od opodatkowania.

Wobec tego Spółka powinna opodatkować podatkiem od towarów i usług zbycie poniesionych nakładów inwestycyjnych, dokonane wraz ze zwrotem przedmiotu najmu.

W związku z powyższym czynność ta powinna zostać udokumentowana fakturą VAT wystawioną właścicielowi lokalu zgodnie z art. 106 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisami rozdział 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 90, poz. 798 ).

Jednocześnie stwierdzam, że w przedstawionym stanie faktycznym brak jest podstaw do wystawiania faktury wewnętrznej.

Fakturami wewnętrznymi dokumentuje się:

1) czynności wymienione w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, czyli:

a) przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

- przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
- wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny,

b) nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, człon¬ków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części,

2) wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów,

3) dostawy towarów, dla których podatnikiem jest ich nabywca,

4) import usług,

5) zwrócenie kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze obowiązujące przepisy, uznaje się stanowisko zaprezentowane przez Spółkę za nieprawidłowe.

W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji.

Udzielona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszego postanowienia.

Jednocześnie informuję, że zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2006r., nr 217, poz. 1590 ) wnioski o wydanie pisemnych informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy zmienionej (...), w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Zgodnie z art. 14 b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, natomiast jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy- do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 236 w związku z art. 14 a § 4 Ordynacji podatkowej służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.

Zażalenie od postanowienia organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art.222 i art. 239 Ordynacji podatkowej).