Pytanie:

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego przy wykorzystaniu samochodów ciężarowych. W przyszłości zamierza wykorzystywać do prowadzenia działalności gospodarczej samochód osobowy (wyjazdy służbowe), rozliczając koszty na podstawie przebiegu pojazdu. Z uwagi na to, iż jest to samochód osobowy nie będzie przysługiwało odliczenie podatku VAT naliczonego. W związku ze zmianami w deklaracjach dla podatku od towarów i usług, wprowadzonymi mocą rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług, w deklaracji VAT-7 pojawiły się pozycje 57 i 58, gdzie jest miejsce na wpisanie odpowiednio: kwoty podatku naliczonego od paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, która nie podlega odliczeniu od podatku należnego zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy oraz kwoty podatku VAT zapłaconego przy nabyciu, imporcie, najmie, dzierżawie lub leasingu pojazdów samochodowych, która nie stanowi podatku naliczonego. Na tym tle podatnik ma wątpliwości: 1. Czy przy rozliczeniu kosztów, księgowaniu faktur za paliwo do samochodu osobowego w wartości brutto (ponieważ nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego), kwotę podatku należy obowiązkowo wpisać do rejestru i wykazać w pozycji 57 deklaracji VAT-7. Podatnik uważa, że nie ma takiego obowiązku, ponieważ nie ma to wpływu na wysokość podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego. 2. Czy w przypadku wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej samochodu osobowego na podstawie umowy leasingu operacyjnego (faktury na raty leasingu), gdzie nie jest odliczany VAT naliczony, wartość podatku VAT zapłaconego zgodnie z fakturą należy wykazać w pozycji 58 deklaracji VAT-7. Podatnik stoi na stanowisku, iż nie ma takiego obowiązku, gdyż kwota ta nie ma wpływu na podatek podlegający wpłacie do urzędu skarbowego.

Naczelnik tut. Urzędu, dokonując na podstawie art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oceny stanowiska podatnika zawartego w zapytaniu, stwierdza, iż nie jest ono prawidłowe.
Przepis art. 99 ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 Nr 54, poz. 535 ze zm.) stanowi, iż minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1, 2 i 8-11, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełniania oraz terminu i miejsca ich składania. Z delegacji tej skorzystał Minister Finansów w przepisie pkt 1 § 1 rozporządzenia z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 89 poz. 852 ze zm.), w którym określił wzór deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług (VAT-7), stanowiący załącznik Nr 1 do tegoż rozporządzenia. W tymże wzorze deklaracji VAT-7 wyszczególniono pozycje 57 i 58 zobowiązujące do wyodrębnienia w nich odpowiednio: kwoty podatku naliczonego od paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, która nie podlega odliczeniu od podatku należnego zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy oraz kwoty podatku VAT zapłaconego przy nabyciu, imporcie, najmie, dzierżawie lub leasingu pojazdów samochodowych, która nie stanowi podatku naliczonego.
Jak wyżej wskazano, obowiązek wyodrębnienia i wpisywania stosownych kwot w pozycjach 57 i 58 deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 został wprowadzony do obrotu prawnopodatkowego w wyniku wykonania delegacji ustawowej płynącej z przepisu art. 99 ust. 14 cyt. ustawy o VAT, przy czym nie jest tutaj istotny związek z wpływem na wysokość podatku podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego.
Ww. pozycje wprowadzono do deklaracji VAT-7, ponieważ Polska, podobnie jak inne kraje członkowskie, została zobligowana do uczestnictwa w systemie środków własnych Unii Europejskiej, które stanowią dochody budżetu Wspólnoty. Konsekwencją udziału w systemie środków własnych jest, zgodnie z Rozporządzeniem Rady (Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, Euratomu) Nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r., obowiązek przygotowania rocznego sprawozdania z wyliczenia podstawy środka własnego VAT (Sprawozdanie VAT). Jednym z elementów tego sprawozdania jest wyliczenie wartości podatku VAT zapłaconego z tytułu nabycia towarów lub usług, którego podatnicy nie mogli odliczyć ze względu na ograniczenia wynikające z cyt. ustawy o VAT lub rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Pozycje 57 i 58 deklaracji VAT-7 mają na celu pomóc w precyzyjnym określeniu wielkości opisanego wyżej zjawiska.
Biorąc powyższe pod uwagę, tut. Organ jest zdania, iż w przedmiotowej sprawie podatnik jest zobowiązany do wypełniania wskazanych pozycji deklaracji VAT-7. Ponadto dodaje się, iż w zakresie wpisywania danych odnośnie kwot z poz. 57 do stosownego rejestru, przepisy podatkowe nie narzucają takiego obowiązku, jednakże logiczne i uzasadnione jest prowadzenie takiej ewidencji dla celów dowodowych, a także porządkowych.