Działając na podstawie art. 14a § 1, 2 i 4, art. 216, art. 217 oraz art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie, udzielając interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego uznał stanowisko przedstawione przez Stronę we wniosku za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi dokonuje zmiany postanowienia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie.

W postanowieniu Nr III/443/VAT/59/81/2005/MC z dnia 29.07.2005r. Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie stwierdził m.in., że w sytuacji gdy otrzymana przez Podatnika kaucja zostanie zaliczona na poczet należności za dostawę lub usługę to wówczas należy ją traktować jako formę zaliczki lub zadatku, będącą obrotem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W takiej sytuacji zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie pobranie kaucji rodzi za sobą powstanie obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 29 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub inne raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. W opinii Naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie z opisanego przez Podatnika stanu faktycznego wynika, że przedmiotowa kaucja ma charakter zadatku, przedpłaty na zakup wyposażenia siedziby placówki partnerskiej, zatem obowiązek podatkowy powstaje w momencie pobrania kaucji. W związku z tym Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie uznał, że obowiązek podatkowy powstał na podstawie art. 19 ust. 11, zgodnie z którym jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi stanowisko organu pierwszej instancji, zgodnie z którym kaucja otrzymana przez Podatnika powinna zostać potraktowana jako pewna forma zaliczki lub zadatku na podstawie art. 29 ust. 2 cytowanej ustawy, co z kolei powoduje, że powstaje obowiązek podatkowy z chwilą jej otrzymania, jest niezasadne. W przepisie art. 29 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma bowiem mowy o kaucji. Co do zasady kaucja jest kwotą zwrotną, zatem nie może być obrotem w rozumieniu cytowanego art. 29 ust. 2.

Ponadto zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Natomiast stosownie do treści art. 19 ust. 4 cytowanej ustawy jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Reasumując prawidłowe jest stanowisko zawarte we wniosku Podatnika, zgodnie z którym obowiązek podatkowy w przedstawionym stanie faktycznym powstaje z chwilą wystawiania comiesięcznych faktur VAT na kwotę 3.000 zł, dokumentujących przeniesienie prawa własności - w 1/10 - wyposażenia placówki partnerskiej i potrącania z kaucji odpowiedniej części zapłaty.

Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi stwierdza, jak w sentencji.