Pytanie:

Prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Stan faktyczny zaprezentowany przez pytającego;

Spółka prowadzi działalność gospodarczą od 25.08.1993 roku i jest podatnikiem VAT. Do listopada 2002 roku Spółka prowadziła działalność polegającą na produkcji wyrobów z drewna w xxxxxxx. W listopadzie 2002 roku Spółka zmieniła siedzibę oraz przeniosła cały posiadany majątek produkcyjny do nowej siedziby w xxxxxxx

Spółka posiada zasadniczo wszystkie potrzebne składniki majątkowe takie jak środki trwałe, przedmioty trwałe, środki obrotowe oraz dokumentację projektową i ofertową oraz budynek gospodarczy będący w bezpłatnym użytkowaniu. Wymagają one ponownego zorganizowania w działającą całość. Spółka prowadzi działania zmierzające do osiągnięcia tego celu. Z uwagi na uwarunkowania finansowe Spółka prowadzi prace adaptacyjne wyłącznie nakładem żywej pracy wspólników.

30 października 2002 roku Spółka dokonała ostatniej czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (sprzedaż wyrobów z posiadanych zapasów). 22 listopada 2002 roku Spółka złożyła deklarację VAT-7 za październik, w której ostatni raz wykazała sprzedaż. Począwszy od listopada 2002 roku Spółka składa deklaracje miesięczne VAT-7 w Urzędzie Skarbowym w Mińsku Mazowieckim. W deklaracjach tych Spółka nie wykazuje podatku należnego, ponieważ po zmianie siedziby nie wystąpiły czynności opodatkowane. W deklaracjach tych Spółka wykazuje różnicę podatku naliczonego i podatku należnego rozliczoną w deklaracji VAT-7 za październik 2002 roku, jako podatek do odliczenia oraz podatek naliczony od zakupów wykazanych w deklaracjach za listopad i grudzień 2002 roku jako podatek do rozliczenia w najbliższym okresie, w którym wystąpią czynności opodatkowane (od stycznia 2003 roku Spółka nie dokonuje nowych zakupów). Od maja 2004 roku w nowych formularzach deklaracji obie kwoty wykazywane są łącznie w jednej pozycji.W końcu 2002 roku Spółka oceniła, że na skutek okoliczności okres trwania prac adaptacyjnych i organizacyjnych w nowej siedzibie, zmierzających do wznowienia produkcji będzie raczej długi i nie chce prowadzić równolegle działalności w innym zakresie, która okres ten jeszcze wydłużyłaby.

W styczniu 2003 roku Spółka zawiadomiła US o zawieszeniu działalności na 6 miesięcy następnie powtarzała to oświadczenie jeszcze 3-krotnie, za każdym razem na 6 miesięcy, tak że łącznie objęły one lata 2003 i 2004. Pisma skierowane do US nie miały na celu zawiadomienia o zaprzestaniu działalności w rozumieniu jej zakończenia lecz jedynie o przerwie w wykonywaniu działalności spowodowanym okolicznościami. Chodziło o to, aby nie narażać Spółki na ewentualne zarzuty w związku z brakiem dokumentacji z tego okresu.W opisanym stanie faktycznym Spółka postawiła następujące problemy:

1. prawa do odliczenia podatku naliczonego,2. braku obowiązku zgłoszenia zaprzestania działalności,3. braku obowiązku opodatkowania towarów własnej produkcji i towarów, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy.

Tutejszy organ podatkowy działając na podstawie art.14 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005r. Dz.U. Nr 8 poz. 60) - w odniesieniu do problemu dotyczącego prawa do rozliczenia podatku naliczonego - udziela pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie przedstawionej w w/w wniosku.

Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) w przypadku gdy kwota podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo, do obniżenia o tę różnicę podatku należnego za następne okresy.

W podanej przez Spółkę sytuacji faktycznej, w której podatnik zaprzestał dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (a więc był zobowiązany do zgłoszenia tego faktu organowi podatkowemu w formie przewidzianej przepisami prawa podatkowego) postawione zagadnienie o prawie do obniżenia podatku należnego który nie wystąpił, nie może być przedmiotem interpretacji. Przepis art. 14a Ordynacji podatkowej stanowi bowiem, że organy podatkowe udzielają podatnikom pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach w danej sytuacji faktycznej.

Co zaś się tyczy prawa do rozliczenia podatku naliczonego, jaki powstał w okresie w którym Spółka nie dokonywała już czynności podlegających opodatkowaniu, który zgodnie z art. 19 ust. 4 z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) nie podlegał rozliczeniu pod rządami tej ustawy - to także z uwagi na fakt zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu od 2002 roku przepis art.162 ust.1 uprawniający do uwzględnienia kwoty podatku naliczonego nierozliczonej w poprzednich okresach obowiązującej od 1 maja 2004 roku nowej ustawyz dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) nie znajduje zastosowania.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Stosownie do art.14b § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005r. Dz.U. Nr 8, poz. 60) interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na postanowienie niniejsze służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. - art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.