Pytanie:

Z treści złożonego wniosku wynika, że Podatnik zawarł umowę leasingową ze Spółką, która ma siedzibę w Niemczech. Umowa zawarta została przez strony w dniu 09.01.2004 na 4 lata. Przedmiotem umowy jest linia technologiczna do produkcji rur. Pierwsza część linii technologicznej przyjechała do Polski w styczniu 2004 (objęta została procedurą odprawy czasowej w Urzędzie Celnym we Wrocławiu - SAD z dnia 16.01.2004 Nr 00/000033). Spółka niemiecka wystawiła fakturę pro-forma na kwotę 819.570,55 EURO. Kolejne dostawy maszyn miały miejsce w czerwcu 2004. Spółka otrzymała dwie faktury pro-forma datowane na dzień 01.06.2004, na kwoty: 1.196.129,88 EURO i 199.355,10 EURO. Wartość przedmiotu leasingu wynosi zatem: 2.215.055,53 EURO. Zgodnie z kontraktem do tej kwoty zostały doliczone odsetki. Z uwagi na fakt, że przedmiotem leasingu jest kompletna linia technologiczna, która musi być w Polsce zamontowana, strony umowy ustaliły, że pierwsza płatność nastąpi w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym zostaną pomyślnie zakończone testy dopuszczające przedmiot leasingu do pracy w miejscu jego wykorzystania. Strony sprecyzowały w umowie, że pierwszy rachunek będzie wystawiony nie później niż 01.10.2004 r. Pierwsza rata leasingowa wraz z odsetkami miała nastąpić po wystawieniu rachunku nawet w przypadku, gdyby oddanie przedmiotu leasingu miałoby się opóźnić. Tak się też stało i pod koniec 2004 r. Podatnik był zobowiązany do dokonania pierwszych płatności z tytułu zawartej umowy leasingu, pomimo, że faktycznie nie nastąpiło jeszcze wydanie towaru. Linia produkcyjna będąca przedmiotem umowy leasingowej była montowana przez Spółkę szwajcarską (producenta urządzeń) wynikało to z postanowień i wzajemnych rozliczeń pomiędzy leasingodawcą a producentem. Podatnik podkreśla, że zawarta umowa dotyczy leasingu finansowego - została zawarta na 4 lata, w myśl jej postanowień odpisów amortyzacyjnych będzie dokonywać leasingobiorca, a po upływie czasu trwania umowy przedmiot leasingu stanie się własnością leasingobiorcy, o ile należności z tytułu przedmiotowej umowy będą regulowane terminowo, a linia technologiczna będzie wykorzystywana zgodnie z jej przeznaczeniem. Wątpliwości Podatnika dotyczą określenia podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w związku z realizacją zawartej umowy leasingu finansowego.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrotem jest także otrzymana dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana z dostawą lub świadczeniem usług. W art. 29 ust. 18 ustawy określono, że w przypadku dostaw towarów, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest nabywca tych towarów, podstawą opodatkowania jest kwota, którą nabywca jest obowiązany zapłacić, z wyjątkiem gdy podatek:
1) został rozliczony przez dokonującego dostawy tych towarów lub
2)od towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, na terytorium kraju, został w całości z tytułu ich importu pobrany od podatnika dokonującego nabycia tych towarów; w przypadku gdy kwota podatku z tytułu importu towarów jest niższa od kwoty podatku, jaka byłaby należna z tytułu dostawy tych towarów na terytorium kraju, podatnik dokonujący ich nabycia jest obowiązany do rozliczenia tej różnicy.
W opisanym przez podatnika stanie faktycznym, umowa leasingu została zawarta na 4 lata, w myśl jej postanowień odpisów amortyzacyjnych będzie dokonywać leasingobiorca, a po upływie czasu trwania umowy i spełnieniu określonych warunków przedmiot leasingu stanie się własnością leasingobiorcy. Zatem w świetle cytowanych wyżej przepisów ustawy należy dla potrzeb rozliczenia podatku od towarów i usług traktować przedmiotową czynność realizowaną w wyniku umowy jako dostawę towarów. Podstawę opodatkowania w myśl cytowanych wyżej przepisów stanowi obrót, czyli kwota należna z tytułu dostawy, pomniejszona o kwotę podatku należnego, a w przypadku dostaw towarów, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest nabywca tych towarów, podstawą opodatkowania jest kwota, którą nabywca jest obowiązany zapłacić. W § 4 zawartej przez podatnika umowy leasingowej wynika, że rata leasingowa wynosi miesięcznie 51.011,15 EURO, a plan płatności określa kwoty rat leasingowych z podaniem wysokości kapitału oraz odsetek.
Z chwilą powstania obowiązku podatkowego z tytułu przedmiotowego leasingu finansowego opodatkowana zostaje cała wartość umowy leasingowej, zarówno część kapitałowa, jak odsetkowa, a wystawione faktury powinna wykazywać podatek należny od całości świadczenia leasingodawcy. W obowiązujących przepisach brak jest podstaw, aby wyodrębnić z podstawy opodatkowania - należnej leasingodawcy z tytułu dokonanej dostawy towaru części odsetkowej i traktować ją jako usługę zwolnioną z podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w w dniu sporządzenia wniosku.