Pytanie:

Spółka zwraca się z pytaniem, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług od nabywanych usług transportu osób.

POSTANOWIENIE
Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1590), Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, że stanowisko (...)Sp. z o. o. - przedstawione we wniosku z dnia 27.04.2007 r., który wpłynął do tut. Organu podatkowego w dniu 02.05.2007 r., o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług od nabywanych usług transportu osób - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W myśl art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, wnioski o wydanie pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach wniesione przed dniem wejścia w życie tej ustawy zmieniającej podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów w brzmieniu dotychczasowym.
W dniu 02.05.2007 r. do Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Ze stanu faktycznego opisanego we wniosku wynika, iż Spółka prowadzi działalność w zakresie produkcji specjalistycznych maszyn wiertniczych dla branży górniczej. Spółka posiada siedzibę w Wilkowie. Zakład produkcyjny oddalony jest od miejscowości Wilków o ok. 5 km (zakład produkcyjny a miejscowość Wilków łączy biegnąca przez las droga). Najbliższym przystankiem autobusowym, obsługiwanym przez PKS i położonym w bezpośredniej odległości od zakładu produkcyjnego, jest przystanek Wilków Lena. Zgodnie z rozkładem jazdy autobusów PKS kursujących do przystanku Wilków Lena, autobusy kursują jedynie dwukrotnie w ciągu dnia (godziny przyjazdu ok. 9.00 oraz ok. 19.30). Spółka wskazuje, iż charakter prowadzonej działalności (produkcja specjalistycznych maszyn) wymaga:
zatrudnienia odpowiednio wykwalifikowanej kadry pracowniczej,
stosowania dwuzmianowego (w pewnych okresach nawet trzyzmianowego) trybu pracy zakładu produkcyjnego,
stosowania procesu produkcyjnego opartego na cyklu produkcyjnym, w którym poszczególni pracownicy (ekipy) wykonują swoje zadania w określonych etapach produkcyjnych.
Konieczność zatrudnienia wykwalifikowanej kadry pracowniczej powoduje, iż miejscowości położone najbliżej zakładu produkcyjnego (Wilków, Złotoryja), nie są w stanie sprostać zapotrzebowaniu Spółki w zakresie kadry pracowniczej. W konsekwencji powyższego, Spółka jest zobligowana do zatrudniania pracowników zamieszkujących również inne miejscowości i ich okolice. Ponadto, ze względu na dwuzmianowy (w pewnych okresach trzyzmianowy) tryb pracy w zakładzie produkcyjnym, odpowiednia liczba pracowników (załoga) musi rozpocząć i zakończyć pracę w ściśle wyznaczonych godzinach. W przeciwnym przypadku, tj. w sytuacji, gdy poszczególni pracownicy nie byliby w stanie przybyć do zakładu produkcyjnego w godzinach odpowiadających przyjętemu cyklowi zmian, proces produkcyjny byłby nieustannie narażony na ryzyko kosztownych dla Spółki zakłóceń (fluktuacji oraz przerw i wznowień), a w skrajnych przypadkach nie byłoby możliwe utrzymanie procesu produkcyjnego ze względu na jego zbyt wysokie koszty oraz brak terminowej realizacji zamówień.
Mając na uwadze położenie zakładu produkcyjnego, dostępność komunikacji publicznej, a także wskazane powyżej wymogi funkcjonowania zakładu produkcyjnego, Spółka podjęła decyzję o organizowaniu dla swoich pracowników transportu z miejsca zamieszkania do zakładu produkcyjnego i na trasie powrotnej. Pracownicy pokrywają jedynie część kosztów przejazdów, co do zasady w wysokości odpowiadającej cenie biletów PKS za przejazdy na trasie pomiędzy miejscem zamieszkania a siedzibą Spółki. Zdaniem Spółki, wobec faktu, iż dostępna komunikacja publiczna utrudniałaby znacznie (a wręcz uniemożliwiała) terminowe lub też w ogóle przybycie pracowników (pełnej załogi) do zakładu produkcyjnego (oraz jego opuszczenie), zapewnienie przez Spółkę transportu do i z zakładu produkcyjnego było jedynym rozwiązaniem. W przeciwnym przypadku, po stronie Spółki wystąpiłyby następujące trudności:
brak możliwości skompletowania załogi (zatrudnienia pracowników) - położenie zakładu, a tym samym konieczność pokonywania przez pracowników pieszo odcinka ok. 5 km drogą biegnącą m. in. przez las, spowodowałoby, iż większość osób rezygnowałaby z zatrudnienia w Spółce ze względu na brak dostępnego połączenia komunikacyjnego i wynikające z tego utrudnienia (a nawet obawa o życie z powodu drogi biegnącej przez las). Wpływ na taką decyzję tych osób miałby również czas konieczny na dotarcie do pracy i powrót do domu (należy uwzględnić, iż część załogi nie pochodzi ani z Wilkowa ani ze Złotoryi),
nieterminowe przybywanie pracowników do pracy, co powodowałoby brak płynności procesu produkcyjnego (a tym samym wysokie koszty dla Spółki) - brak możliwości zapewnienia kadry pracowniczej przez najbliższe miejscowości (Wilków, Złotoryja) i konieczność zatrudniania osób z innych miejscowości i ich okolic, w praktyce powodowałby, iż pracownicy nie byliby, z powodów niezależnych od siebie (np. opóźnienia komunikacji publicznej, trudne warunki drogowe zimą), terminowo dotrzeć do zakładu produkcyjnego, co z kolei powodowałoby dla Spółki wysokie koszty i trudności w utrzymaniu produkcji. Stosowany przez Spółkę system produkcji wymaga bowiem, aby pełna załoga była w zakładzie produkcyjnym o określonych godzinach.
W opinii Spółki, unikniecie powyżej wskazanych trudności nie byłoby możliwe bez organizowanych przez Spółkę przewozów pracowniczych. Spółka zaznacza, iż organizowane przez nią przewozy pracownicze służą tylko i wyłącznie transportowi pracowników Spółki z miejsc ich zamieszkania do zakładu produkcyjnego i na trasie powrotnej. Nie jest natomiast możliwy przewóz pracowników Spółki w jakiekolwiek inne miejsca, w szczególności w celu zaspokojenia ich potrzeb prywatnych. W celu zorganizowania transportu dla własnych pracowników Spółka korzysta z usług transportowych świadczonych przez podmiot trzeci.
Na tle opisanego stanu faktycznego, Spółka zwraca się z pytaniem, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług od nabywanych usług transportu osób.
Spółka stoi na stanowisku, iż przysługuje jej prawo do odliczenia naliczonego od towarów i usług od nabywanych usług transportu osób.
Zdaniem Spółki, w świetle przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług uznać należy, iż nabywanie usług transportu osób, które zapewniają, iż pracownicy Spółki będą mieli możliwość dotarcia do zakładu produkcyjnego w określonej liczbie i w wyznaczonym czasie stanowi integralny element prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. Organizacja przewozów pracowniczych zabezpiecza bowiem Spółkę przed ryzykiem zakłóceń realizowanego przez nią procesu produkcyjnego. Bierna postawa Spółki wobec wskazanych powyżej ryzyk mogłaby skutkować problemami w zarządzaniu Spółką, utratą jej konkurencyjności, a w konsekwencji koniecznością zmniejszenia zakresu działalności produkcyjnej lub nawet jej zaniechaniem. Powyższe wynika z faktu, iż jak zostało to wskazane w stanie faktycznym niniejszego wniosku, w przypadku braku przewozów pracowniczych organizowanych przez Spółkę, jej pracownicy nie byliby w stanie dotrzeć do zakładu produkcyjnego w wyznaczonym czasie, bądź też - w ogóle nie byliby w stanie do niego dotrzeć. W konsekwencji uznać należy, iż dotarcie do zakładu produkcyjnego pracowników w ściśle określonej liczbie i w wyznaczonym czasie jest zasadniczą przesłanką prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, a tym samym służy wykonywaniu przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Spółki, nabywanie przez nią usług transportu osób (służących organizowaniu przewozów pracowniczych) spełnia dyspozycję art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
W ocenie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu, przedstawione przez Spółkę stanowisko w sprawie jest prawidłowe.
Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W postanowieniu z dnia 12.07.2007 r. Nr PPII-2/443/1/174/07/68833/MG Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdził, iż w przedstawionym stanie faktycznym organizowanie przewozów pracowniczych w zamian za zwrócenie przez pracowników korzystających z tych przewozów części kosztów przejazdów, wypełnia przesłanki odpłatnego świadczenia usług. W tym wypadku odpłatność (wynagrodzenie), stanowi zwrot przez pracowników części kosztów przejazdów, które otrzymuje Spółka. W świetle powołanego wyżej art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, kwota ustalona przez strony danej transakcji jest kwotą należną z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług bez względu na koszt jaki musi być w związku z nią poniesiony - w opisanej sytuacji jest nią zapłata pracownika w ramach zwrotu poniesionych przez Spółkę kosztów na nabycie usług transportowych. Wobec tego, iż przedmiotowe świadczenie ma charakter odpłatny, nie dochodzi w tym wypadku do nieodpłatnego świadczenia na rzecz pracowników w odniesieniu do niepokrytej (niezapłaconej) przez pracowników części kosztów związanych z nabywanymi usługami transportowymi, ponieważ przepis art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług dotyczy wyłącznie transakcji dokonywanych nieodpłatnie. Świadczenie, które jest tylko "częściowo" odpłatne jest w dalszym ciągu świadczeniem "odpłatnym", zatem podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 8 ust. 1 ww. ustawy.
Potwierdzeniem powyższego jest wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 20.01.2005 r. sygn. C - 412/03, który stwierdził, że okoliczność, czy dana transakcja została dokonana po cenie niższej, czy też wyższej od kosztu produkcji, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania transakcji jako "transakcji odpłatnej", bowiem to ostatnie pojęcie wymaga wyłącznie istnienia bezpośredniego związku między dostawą towarów lub świadczeniem usług a świadczeniem wzajemnym rzeczywiście otrzymanym przez podatnika. Podstawą opodatkowania dostawy towarów lub świadczenia usług dokonanych odpłatnie jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane z tego tytułu przez podatnika. Owo świadczenie wzajemne jest wartością subiektywną, tzn. rzeczywiście otrzymaną, a nie wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych.
W myśl podstawowej zasady funkcjonowania podatku od towarów i usług zawartej w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do rozliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie w jakim nabywane towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych. Skoro Spółka nabywa usługi transportu osób z przeznaczeniem ich do odpłatnego świadczenia przewozów pracowniczych, to Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ zakupione usługi związane będą z czynnością odpłatną, a więc opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.
Wobec powyższego, Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, iż Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług, określonego w fakturach VAT dokumentujących nabycie usług transportu osób związanych z przewozem pracowników.
Powyższe stanowisko Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu zajął w oparciu o analizę stanu faktycznego przedstawionego przez Podatnika we wniosku, natomiast poza zakresem analizy znalazła się treść załączników dołączonych do wniosku.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie sporządzenia wniosku.
Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.