|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: gmina, jednostka samorządu terytorialnego, opłata parkingowa, parking, podmiot nieuprawniony, zadania statutowe, zwolnienia przedmiotowe | |
| Data: 2008-02-25 | |
![]() W odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 lutego 2008 r. (data wpływu 4 lutego 2008 r.) do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 18 stycznia 2008 r. znak ITPP1/443-652/07/MN, złożone na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów w wyniku ponownej analizy sprawy, zmienia ww. indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego. W dniu 28 listopada 2007 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania. W myśl art. 13b ust. 1-5 cyt. ustawy Rada Miasta uchwałą z dnia 1 grudnia 2003 r. wyznaczyła strefy płatnego parkowania na drogach publicznych na terenie miasta oraz ustaliła stawki opłat za parkowanie. W cenie biletów postojowych nie uwzględniono podatku od towarów i usług. Pobrane opłaty stanowią środki przeznaczone na realizację zadań z zakresu budowy, przebudowy, remontu i bieżącego utrzymania dróg w mieście. Opłaty te, ustalone przez organ stanowiący, gminy pobierane są w trybie administracyjnym. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, wynikające z realizacji postanowień ustawy o drogach publicznych, nie podlegają ustawie o podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 6 tej ustawy? Zdaniem Wnioskodawcy opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, ustanowione przepisami ustawy o drogach publicznych, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż jest to realizacja przez Gminę zadań wynikających z ustawy o drogach publicznych, a pobrane opłaty przeznaczone są na realizację zadań z zakresu budowy, przebudowy, remontu i bieżącego utrzymania dróg w mieście. Zatem opłaty za parkowanie na drodze publicznej, mają charakter daniny publicznej, a nie zapłaty za usługę parkingową, świadczoną przez zarządcę drogi, wobec czego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 18 stycznia 2008 r., znak ITPP1/443-652/07/MN uznał stanowisko Gminy za nieprawidłowe. Interpretację doręczono, zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, w dniu 21 stycznia 2008 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 1 lutego 2008 r. (data stempla pocztowego), zachowując tym samym czternastodniowy termin do jego wniesienia. Treść zarzutów zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W złożonym wezwaniu powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 grudnia 2002 r. sygn. akt P 6/02 Gmina wskazuje, że opłata za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania jest daniną publiczną. Z tych tez względów podnosi, iż w omawianym przypadku ustawa o podatku od towarów i usług, jak również wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze nie mają zastosowania. Odpowiedź na zarzuty. Minister Finansów zmienia swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 18 stycznia 2008 r. znak ITPP1/443-652/07/MN i stwierdza, co następuje. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
W myśl art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zmianami) korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania. Wyznaczenie strefy płatnego parkowania, wysokości opłat oraz trybu jej poboru należy do kompetencji rady gminy (rady miasta) - art. 13b cyt. ustawy. Zatem stosownie do regulacji zawartych w ustawie o drogach publicznych, opłaty za parkowanie na drodze publicznej, pobierane w oparciu o przepis art. 13 ust. 1 tej ustawy, nie są wynagrodzeniem za świadczoną usługę, lecz opłatą mającą charakter daniny publicznej, Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych, w wyznaczonych w trybie administracyjnym "strefach płatnego parkowania", nie stanowiące zapłaty za usługę parkingową świadczoną przez zarządcę drogi, nie są odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wobec czego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. A zatem stanowisko Strony zawarte we wniosku z dnia 26 listopada 2007 r. należało uznać za prawidłowe, jednakże nie w oparciu o wskazane w nim przepisy prawa podatkowego. Na zmienioną niniejszym aktem pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia 18 stycznia 2008 r. znak ITPP1/443-652/07/MN stronie przysługuje prawo wniesienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie niniejszej odpowiedzi (art. 53 § 2 ww. ustawy) za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń. |
|
| 2008-02-25 |
