Pytanie:

Czy należy opodatkować usługi najmu środków transportu na zasadzie importu usług oraz jaka przyjąć podstawę opodatkowania?

Z opisu stanu faktycznego wynikało, iż Spółka wynajmuje od niemieckiego kontrahenta wagony i cysterny kolejowe. W fakturze, którą otrzymuje od kontrahenta naliczony jest 16 % podatek od wartości dodanej.

Zapytanie Spółki dotyczyło rozstrzygnięcia, czy w powyższej sytuacji powinna opodatkować usługi najmu ww. pojazdów na zasadzie import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz jaką podstawę opodatkowania przyjąć, tj. wartość netto czy wartość z podatkiem od wartości dodanej zapłaconym w Niemczech.

Zdaniem Spółki wagony i cysterny nie są środkami transportu w rozumieniu ustawy o VAT i co do zasady podatek powinien być rozliczany przez usługobiorce na zasadzie importu usług. Mając jednakże na uwadze fakt, iż w opisanej sytuacji podatek zostałby rozliczony dwukrotnie, Spółka nie jest zobowiązana do naliczenia podatku VAT w Polsce.

Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego w postanowieniu z dnia 28.06.2006 r. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Stwierdził, iż najem przedmiotowych pojazdów należy uznać za import usług, a jako podstawę opodatkowania przyjąć całą wartość usługi (łącznie z podatkiem od wartości dodanej).

Po rozpatrzeniu akt sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie stwierdza: Zgodnie z postanowieniami art. 27 ust. 3 w zw. z ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług jeżeli usługi wynajmu, dzierżawy lub inne o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu, są świadczone na rzecz:
1) osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadający siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności na terytorium państwa trzeciego, lub
2) podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż świadczącego usługę
- miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Zgodnie z obowiązującą od dnia 10.08.2006 r. nowelizacją ustawy o VAT (Dz. U. Nr 143, poz. 1028) w art.27 dodano ust. 7 w brzmieniu "za środki transportu, o których mowa w ust. 4 pkt 6 uznaje sie także środki transportu, o których mowa w art. 10 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, który stanowi iż za formy środków transportu uważa się także przyczepy i naczepy, a także wagony kolejowe.

W przedmiotowym zatem przypadku zastosowanie znajdzie ogólna zasada wyrażona w art. 27 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z jego postanowieniami w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Zatem w sytuacji, gdy Spółka wynajmuje wagony i cysterny od kontrahenta z Niemiec miejscem świadczenia tej usługi będą, zgodnie z powołanym wyżej przepisem - Niemcy. Usługa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce. Nie znajdzie więc w tym przypadku zastosowania przepis art. 2 pkt 9 ustawy o VAT.

Biorąc powyższe pod uwagę Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie orzekł jak w sentencji, jako iż w/w postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego jest niezgodne z prawem w wyniku zmiany przepisów. Jednocześnie informuje się że zmienione niniejszą decyzją postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego jest wiążące w odniesieniu do zdarzeń, które miały miejsce przed datą wejścia przedmiotowej zmiany. Decyzja niniejsza jest ostateczna.

Na decyzję służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Topolowa 5 z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.