Pytanie:

Wątpliwości Podatnika dotyczą okresu, w rozliczeniu za który należy uwzględnić korektę sprzedaży niefakturowanej, w sytuacji, gdy jako tę sprzedaż zaewidencjonowano i ujęto w deklaracji VAT-7 czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

POSTANOWIENIE
Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, że stanowisko Podatnika przedstawione we wniosku z dnia 08 sierpnia 2006 r., który do tut. organu wpłynął dnia 17 sierpnia 2006 r. o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej okresu, w rozliczeniu za który należy uwzględnić korektę sprzedaży niefakturowanej, w sytuacji, gdy jako tę sprzedaż zaewidencjonowano i ujęto w deklaracji VAT-7 czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 17 sierpnia 2006 r. do Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.
Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Z treści złożonego wniosku wynika, iż z mocy prawa, w oparciu o postanowienia ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.) na podstawie decyzji administracyjnej, osoba fizyczna nabyła prawo użytkowania wieczystego gruntu. Opłaty roczne pobierane były przez Podatnika na podstawie decyzji administracyjnej wydanej przez Zarząd Miasta Wrocławia. Jednak wniesiona przez użytkownika wieczystego opłata (zaliczka) omyłkowo zaewidencjonowana została w rejestrze sprzedaży niefakturowanej oraz ujęta w deklaracji VAT-7.
W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r., nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych. Zdaniem Podatnika, zgodnie z powołanym wyżej przepisem w przypadku, gdy ustanowienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej nastąpiło w drodze decyzji administracyjnej, to Gmina nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie realizowania wyżej wymienionej czynności, gdyż czynność ta nie jest wykonywana na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych (aktu notarialnego). W związku z powyższym opłata roczna z tytułu wieczystego użytkowania gruntu nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Potwierdzeniem powyższego jest według Wnioskodawcy postanowienie Nr PPII/443/1/57/233/06 wydane przez Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu dnia 26 kwietnia 2006 r.
Ponadto, według Podatnika, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawa opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Z cytowanego przepisu, zdaniem Wnioskodawcy wynika, obowiązek prawidłowego wykazania obrotu i kwot podatku należnego. Dlatego też, w świetle powyższego, należy dokonać korekty obrotu zawyżonej sprzedaży niefakturowanej i kwoty należnego od tej sprzedaży podatku od towarów i usług.
W ocenie Podatnika w przypadku, gdy sprzedaż nie została udokumentowana fakturą VAT, a w rejestrze sprzedaży jako sprzedaż niefakturowaną zaewidencjonowano czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz wykazano kwotę tego podatku, wówczas korekty (zmniejszenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego) należy dokonać w miesiącu, w którym zaewidencjonowano otrzymanie przedmiotowej zaliczki, z tytułu wieczystego użytkowania gruntu.
W ocenie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu przedstawione przez Podatnika stanowisko w sprawie jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Przepis art. 29 ust. 4 ustawy stanowi natomiast, że obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.
Z powyższego wynika zatem, iż podatek należny jest podatkiem, który należy uiścić z tytułu wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu bez względu na fakt wystawienia, bądź też nie wystawienia faktury dokumentującej przedmiotową czynność. Natomiast w przedmiotowej sprawie, otrzymana przez Podatnika opłata z tytułu wieczystego użytkowania gruntu mimo, iż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, omyłkowo wykazana została w ewidencji sprzedaży jako opodatkowana sprzedaż niefakturowana oraz ujęto ją w deklaracji VAT-7.
Popełnienie tej pomyłki skutkowało zatem zawyżeniem wartości niefakturowanej sprzedaży opodatkowanej oraz kwoty należnego podatku od towarów i usług, a w konsekwencji błędnym sporządzeniem deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7). Powyższe stanowi zatem przesłankę do dokonania korekty zarówno ewidencji sprzedaży niefakturowanej, jak i rozliczenia podatku od towarów i usług (deklaracji VAT-7), w których pierwotnie ujęto otrzymaną opłatę jako podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z uwagi na to, że w analizowanej sprawie, Wnioskodawca pobierając opłatę nie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, bowiem prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej ustanowione zostało w drodze decyzji administracyjnej, a zatem realizował On wskazaną czynność jako organ władzy publicznej, dlatego też w związku z poborem ww. opłat obowiązek podatkowy w podatku od towarów usług nie powstał.
Uwzględniając zatem powyższe stwierdzić należy, iż zarówno pierwotne zapisy w prowadzonej przez Podatnika ewidencji, jak i deklaracja VAT-7 sporządzona na jej podstawie, nieprawidłowo odzwierciedlały istniejący wówczas stan faktyczny. Wskazywały bowiem na istnienie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu tej czynności mimo, iż faktycznie obowiązek podatkowy nie powinien powstać. W takiej sytuacji, Podatnik może dokonać korekty pierwotne sporządzonego rozliczenia za miesiąc, w którym zaewidencjonowano otrzymaną zaliczkę. Korekta ma bowiem na celu naprawienie przez Wnioskodawcę błędu, którego powstanie doprowadziło do zawyżenia w ww. miesiącu wartości sprzedaży niefakturowanej oraz kwoty należnego podatku od towarów i usług.
Biorąc zatem pod uwagę stan faktyczny sprawy oraz przytoczone powyżej regulacje prawne, tut. organ podatkowy uznaje stanowisko Podatnika za prawidłowe.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku.
Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub jej uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie. Zażalenie podlega opłacie skarbowej.