Pytanie:

Podatnik ma wątpliwości, czy do wyceny noty uznaniowej otrzymanej od kontrahenta z tytułu 100% upustu ceny surowca zakupionego w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należy przyjąć kurs walutowy: - z daty wystawienia pierwotnej faktury wewnętrznej z zastrzeżeniem, że wystawiona została w terminie, w którym podatnik obowiązany był do jej wystawienia, - z dnia powstania obowiązku podatkowego dotyczącego WNT, w przypadku gdy pierwotna faktura wewnętrzna nie została wystawiona w terminie w którym podatnik był obowiązany do jej wystawienia, - z daty wystawienia noty uznaniowej przez kontrahenta wewnątrzwspólnotowego, - z daty wystawienia wewnętrznej faktury korygującej do noty uznaniowej w przypadku, gdy faktura ta została wystawiona w terminie, w którym podatnik obowiązany był do jej wystawienia, - z daty powstania obowiązku podatkowego do noty uznaniowej, w przypadku gdy wewnętrzna faktura korygująca nie została wystawiona w terminie, w którym podatnik obowiązany był do jej wystawienia.

POSTANOWIENIE
Na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu stwierdza, że stanowisko Podatnika przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2006 r., który do tut. organu wpłynął dnia 17 lipca 2006 r. o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej kursu walutowego jaki należy zastosować do wyceny noty uznaniowej otrzymanej od kontrahenta z tytułu 100% upustu ceny surowca zakupionego w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 17 lipca 2006 r. do Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu wpłynął wniosek o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Pismem Nr PPII/443/364/213//IK/06 z dnia 17 sierpnia 2006 r. organ podatkowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Braki formalne wniosku uzupełnione zostały pismem Nr NK/3084/2006 z dnia 27 sierpnia 2006 r. (data wpływu do tut. organu 30 sierpnia 2006 r.).
Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
Z treści złożonego wniosku wynika, że Podatnik nabył opakowania od podmiotu z kraju Unii Europejskiej. Otrzymał je i przyjął do magazynu w lutym 2006 r., w ilości 450 szt. Faktura WNT dokumentująca przedmiotową transakcję wystawiona została przez dostawcę dnia 15 lutego 2006 r. Otrzymaną fakturę Spółka ujęła w księgach rachunkowych w lutym 2006 r. Do wyceny faktury, dla potrzeb podatku od towarów i usług, Podatnik przyjął kurs NBP z dnia wystawienia faktury wewnętrznej, która wystawiona została w terminie określonym w przepisach dotyczących tego podatku, tj. 15 lutego 2006 r. Spółka wyjaśnia także, że nie wystawia jednej wspólnej faktury wewnętrznej na koniec miesiąca. Za moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu przedmiotowej transakcji Podatnik przyjął datę wystawienia przez dostawcę faktury WNT. Należny i naliczony podatek od towarów i usług rozliczony został w deklaracji VAT-7 za miesiąc luty 2006 r. Transakcja ta ujęta została również w informacji podsumowującej za I kwartał 2006 r.
Spółka wyjaśnia jednak, że na 176 sztuk otrzymanego towaru (opakowań) złożyła reklamację. Dostawca towaru reklamację uznał i dnia 23 czerwca 2006 r. wystawił notę uznaniową z tytułu 100% upustu ceny reklamowanych opakowań. Na podstawie uzgodnień z dostawcą, reklamowane materiały pozostały w Spółce i zostaną zlikwidowane. Otrzymaną notę uznaniową dla potrzeb podatku od towarów i usług Podatnik zaksięgował w księgach rachunkowych w miesiącu jej otrzymania, tj. 04 lipca 2006 r. Przedmiotowa nota wyceniona została według kursu średniego NBP z daty wystawienia pierwotnej faktury wewnętrznej, tj. z dnia 15 lutego 2006 r.
W świetle powyższego Podatnik ma wątpliwości, czy do wyceny noty uznaniowej otrzymanej od kontrahenta z tytułu 100% upustu ceny surowca zakupionego w ramach transakcji wewnątrzwspólnotoego nabycia towarów należy przyjąć kurs walutowy:
z daty wystawienia pierwotnej faktury wewnętrznej z zastrzeżeniem, że wystawiona została w terminie, w którym podatnik obowiązany był do jej wystawienia,
z dnia powstania obowiązku podatkowego dotyczącego WNT, w przypadku gdy pierwotna faktura wewnętrzna nie została wystawiona w terminie w którym podatnik był obowiązany do jej wystawienia,
z daty wystawienia noty uznaniowej przez kontrahenta wewnątrzwspólnotowego,
z daty wystawienia wewnętrznej faktury korygującej do noty uznaniowej w przypadku, gdy faktura ta została wystawiona w terminie, w którym podatnik obowiązany był do jej wystawienia,
z daty powstania obowiązku podatkowego do noty uznaniowej, w przypadku gdy wewnętrzna faktura korygująca nie została wystawiona w terminie, w którym podatnik obowiązany był do jej wystawienia.
Spółka stoi na stanowisku, iż do wyceny noty uznaniowej należy przyjąć kurs średni NBP z daty wystawienia pierwotnej faktury wewnętrznej, która wystawiona była w terminie określonym w przepisach dotyczących podatku od towarów i usług.
W ocenie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu przedstawione przez Podatnika stanowisko w sprawie jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9. Przepis ustępu 6 ww. art. 20 wskazuje, że w przypadku, gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.
Sposób przeliczania kwot wykazywanych na fakturach w sytuacji, gdy wyrażone zostały w walucie obcej uregulowany został w przepisach rozporządzenia rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Zgodnie z § 37 ust. 1 tego rozporządzenia, kwoty wyrażone w walucie obcej wykazywane na fakturze przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury, jeżeli faktura jest wystawiona w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Zgodnie z ust. 2 §37 w przypadku, gdy na dzień wystawienia faktury bieżący kurs średni waluty obcej nie został wyliczony i ogłoszony, do przeliczania stosuje się kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony. Natomiast ust. 3 wskazanego §37 stanowi, iż w przypadku niewystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obwiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
W myśl ust. 4 cyt. § 37, przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do przeliczania kwot wykazywanych na fakturze wystawionej przez podatnika podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, jeżeli dokumentują one czynności, które u podatnika stanowią wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, dostawę towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca lub import usług.
W świetle powyższych regulacji prawnych stwierdzić należy, że kwoty wyrażone w walutach obcych wykazane na fakturze dotyczącej wewnątrzwspólnotowgo nabycia towarów należy przeliczyć według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury wewnętrznej, jeżeli wystawiona została w terminie lub na dzień powstania obowiązku podatkowego w sytuacji, gdy faktura wewnętrzna nie została wystawiona w terminie.
Kurs zastosowany przy przeliczeniu waluty obcej na potrzeby wystawienia pierwotnej faktury wewnętrznej, winien mieć zatem zastosowanie również do przeliczania kwot wyrażonych w walucie obcej na potrzeby wystawienia wewnętrznej faktury korygującej. Późniejsze wystawienie faktury korygującej, która jedynie modyfikuje dane wykazane na fakturze pierwotnej, nie może mieć wpływu na zmianę uprzednio zastosowanego i prawidłowo przyjętego kursu waluty obcej.
Za przytoczonym rozwiązaniem przemawia również fakt, iż zastosowanie odmiennych kursów waluty obcej, aniżeli tych które wykorzystano do przeliczania walut przy wystawianiu pierwotnych faktur wewnętrznych, doprowadziłoby do powstania ujemnych lub dodatnich różnic kursowych wpływających ostatecznie na kwotę rozliczonego podatku od towarów i usług. Różnice kursowe powinny być natomiast neutralne dla rozliczania podatku od towarów i usług, gdyż nie wpływają na wysokość podstawy opodatkowania.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem wniosku wskazać należy, iż przy wycenie otrzymanej noty uznaniowej, Spółka powinna zastosować kurs waluty obcej adekwatny do kursu jaki przyjęty został przy wyliczeniu kwoty wykazanej na pierwotnej fakturze wewnętrznej.
Ponadto należy wskazać, iż sposób przeliczania kwot wyrażonych w walutach obcych nie jest uzależniony w żadnym razie od tego, czy korekta polegała będzie na zwiększeniu, czy zmniejszeniu wartości wynikającej z faktury pierwotnej.
W świetle powyższego przedstawione we wniosku stanowisko Podatnika w przedmiotowej sprawie jest stanowiskiem prawidłowym.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.
Jak stanowi art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie. Zażalenie podlega opłacie skarbowej.