Pytanie:

Czy wniesienie majątku likwidowanej działalności, w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług?

Zapytanie Podatnika
Czy wniesienie majątku likwidowanej działalności, w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług?

Własne stanowisko Podatnika
Wniesienie składników majątku objętych remanentem w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego.

Ocena prawna stanowiska pytającego
Dokonują analizy stanu faktycznego przedstawionej we wniosku sprawy oraz mając na uwadze obowiązujące przepisy w podatku od towarów i usług należy uznać, że zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 6 tejże ustawy przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Korzystając z upoważnienia ustawowego zawartego w treści art. 82 ust. 3 cyt. ustawy Minister Finansów w § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) zwolnił od podatku wkłady niepieniężne (aporty) wnoszone do spółek prawa handlowego i cywilnego.

Ponadto w przypadku aportu całego przedsiębiorstwa, czyli wszystkich składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności zastosowanie znajduje art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym: "Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans".

Przez pojęcie zbycia przedsiębiorstwa, o którym mowa powyżej - zdaniem tut. Organu należy rozumieć wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę jak również przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Przepis art. 55 ust. 1 ustawy Kodeks cywilny definiuje przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, wskazując na przykładowy (tj. nie wyczerpujący) katalog składników tego przedsiębiorstwa. W myśl art. 55 ust. 2 tej ustawy ustawodawca wprowadził zasadę, że czynność prawna, mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład tego przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności albo z przepisów szczególnych.

W związku z powyższym, jeżeli przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów art. 55 ust. 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny, to czynność ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 6 ust. 1 ustawy o VAT). Natomiast w sytuacji gdy przedmiotem aportu będą poszczególne składniki przedsiębiorstwa - czynność będzie zwolniona od podatku na podstawie § 8 ust. 1 pkt 6 w/w rozporządzenia.

W oparciu o powyższe unormowania uważa się stanowisko podatnika za prawidłowe i zauważa się jak niżej:

W świetle powyższych przepisów w przedmiotowej sprawie nastąpi zbycie przedsiębiorstwa (w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego) poprzez jego wniesienie aportem do spółki z ograniczoną działalnością. Zatem czynność ta nie będzie podlegać przepisom ustawy o podatku od towarów i usług na mocy art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, a tym samym nie podlega ona opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z powyższym prawidłowe jest stanowisko Podatnika w tym zakresie przedstawione w piśmie z dnia 01.12.2005 r.
Zatem orzeczono jak w sentencji.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków - Podgórze w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.