Pytanie:

czy w przypadku nabycia komponentów z państw członkowskich, Spółka ma prawo potraktować przedmiotowe czynności związane z modyfikacją i zakupem narzędzi (wykonane w ramach realizacji przez kontrahenta zlecenia na dostawę komponentów), jako świadczenie pomocnicze do świadczenia głównego (tj. nabycia komponentów z państwa członkowskiego do Polski) i rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na podstawie odrębnych faktur dokumentujących przedmiotowe czynności wystawionych przez włoskiego podwykonawcę? czy ze względu na brak praktycznych możliwości rozliczenia na poszczególne dostawy kosztów modyfikacji i zakupu narzędzi (wykonanych przez podwykonawców z państw członkowskich), dopuszczalne jest udokumentowanie przedmiotowych czynności odrębnymi fakturami, przy zastosowaniu zasad opodatkowania identycznych jak w przypadku świadczenia głównego, tj. wewnątrzwspólnotowej dostawy części samochodowych? W szczególności czy możliwe jest w takiej sytuacji zastosowanie stawki 0% VAT na fakturze dokumentującej koszty dostosowania narzędzi, o ile zostały spełnione wymogi dokumentacyjne w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy części samochodowych do Wielkiej Brytanii lub magazynu we Włoszech?

POSTANOWIENIE

Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, działając na podstawie przepisów:

- art. 14 a § 1, § 3, § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8 , poz. 60 z późn. zm.),

po rozpatrzeniu wniosku w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, postanawia uznać za prawidłowy pogląd Podatnika, wyrażony w złożonym wniosku, w części dotyczącej świadczeń pomocniczych zakupionych w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

UZASADNIENIE

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem działalności gospodarczej Spółki jest produkcja i sprzedaż części samochodowych przede wszystkim do kontrahentów z siedzibą na ternie Unii Europejskiej. Komponenty do produkcji wyrobów nabywane są przez Spółkę od podwykonawców unijnych (w tym podwykonawców z siedzibą we Włoszech). Z uwagi na to, iż wymagania zagranicznych kontrahentów (nabywców wyrobów Spółki) odnośnie wyrobów produkowanych przez Spółkę ulegają częstym zmianom, Spółka dostosowuje maszyny i urządzenia/narzędzia produkcyjne zgodnie z zaleceniami tych kontrahentów (np. dokonuje dostosowania lub zakupu matryc do produkcji zmodyfikowanych części samochodowych) oraz wymaga tego samego od swoich podwykonawców. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce i we Włoszech, gdzie posiada magazyn konsygnacyjny.

Na podstawie przyjętego modelu współpracy z kontrahentami zagranicznymi, w ramach zamówień na dostawę wyrobów gotowych, Spółka zobowiązuje się na zlecenie kontrahenta zmodyfikować tudzież zakupić urządzenia/narzędzia, jak również skonfigurować oraz dostosować do nowych wymogów produkcyjnych dotychczas używane narzędzia.

W szczególności, w celu wyprodukowania części samochodowych, dostosowanie to polega na:

- modyfikacji (przeróbce) narzędzi i oprzyrządowania dotychczas używanych narzędzi/urządzeń lub,

- zakupie nowych form, oprzyrządowania i innych urządzeń/narzędzi produkcyjnych.

Część umów na dostawę części samochodowych (wyrobów gotowych) zawartych przez Spółkę, zawiera wyraźne postanowienia, iż Spółka poza wykonaniem część samochodowych zobowiązana jest również do wykonania powyższych modyfikacji narzędzi i oprzyrządowania lub zakupu nowych narzędzi. Z tego tytułu przysługuje Spółce finansowanie przez klienta w całości lub części. Powyższe zapisy są integralną częścią umów na dostawy wyrobów gotowych. W niektórych umowach brak jest takich zapisów.

W konsekwencji Spółka w toku produkcji dokonuje odpowiednich zakupów od podwykonawców unijnych (w tym od podwykonawcy z siedzibą we Włoszech) dokumentowanych fakturami VAT. Jednocześnie Spółka wystawia faktury dla kontrahentów unijnych, finalnych nabywców wyrobów Spółki. Przy czym dostawy wyrobów są dokumentowane przez Spółkę fakturami z tytułu dostawy części samochodowych oraz ze względów praktycznych dodatkowo fakturą z tytułu czynności związanych z dostosowaniem narzędzi jako świadczenia pomocniczego do dostaw wyrobów gotowych wyprodukowanych przy użyciu tych urządzeń w danym okresie. Podobnie dokumentowane są dostawy części samochodowych wykonanych przez podwykonawców na rzecz Podatnika, tj. fakturami z tytułu dostawy części samochodowych oraz ze względów praktycznych dodatkowo fakturą z tytułu czynności związanych z dostosowaniem narzędzi jako świadczenia pomocniczego do dostaw wyrobów gotowych wyprodukowanych przy użyciu tych urządzeń w danym okresie.

W związku z ww. dostawami części samochodowych do kontrahentów może wystąpić sytuacja, w której Spółka nabywa od podwykonawców z państw członkowskich (Czechy, Włochy) komponenty do produkcji wyrobów gotowych Spółki (przy czym produkcja wyrobów gotowych odbywa się na zlecenie innych unijnych kontrahentów Spółki - np. klienta z Wielkiej Brytanii). Dodatkowo, w ramach zamówienia na komponenty, Spółka zleca podwykonawcom z państw członkowskich zmodyfikowanie i/lub zakup oprzyrządowania/narzędzi. Podwykonawca obciąża Spółkę za wykonane czynności, wystawiając na Spółkę fakturę, przykładowo z dopiskiem "niepodlegające opodatkowaniu we Włoszech, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów". Urządzenia/narzędzia pozostają w państwie siedziby podwykonawcy i wykorzystywane są przez podwykonawcę do produkcji komponentów dla Spółki. Komponenty są dostarczane do fabryki Spółki w Polsce i wykorzystywane do produkcji wyrobów gotowych Spółki w Polsce. Przy czym Spółka nabywając komponenty od podwykonawcy rozpoznaje w Polsce WNT, dokumentując powyższe nabycia fakturą wewnętrzną zgodnie z przepisami ustawy VAT.

Ze względu na dużą liczbę bieżących nabyć od podwykonawców Spółka nie jest w stanie rozliczyć kosztów modyfikacji i zakupu urządzeń na poszczególne transakcje wewnątrzwspólnotowych nabyć komponentów. W rezultacie Spółka rozpoznaje nabycie świadczeń pomocniczych do WNT jednorazowo na podstawie faktury podwykonawcy za przedmiotowe czynności. Transakcja ta udokumentowana jest przez Spółkę fakturą wewnętrzną wystawioną zgodnie z polskimi przepisami VAT. Następnie na mocy porozumień z odbiorcami ww. części samochodowych, Wnioskująca dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw przedmiotowych towarów.

Wnioskująca zwróciła się z zapytaniem, czy w przypadku nabycia komponentów z państw członkowskich, Spółka ma prawo potraktować przedmiotowe czynności związane z modyfikacją i zakupem narzędzi (wykonane w ramach realizacji przez kontrahenta zlecenia na dostawę komponentów), jako świadczenie pomocnicze do świadczenia głównego (tj. nabycia komponentów z państwa członkowskiego do Polski) i rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na podstawie odrębnych faktur dokumentujących przedmiotowe czynności wystawionych przez włoskiego podwykonawcę?

W zakresie natomiast dokonywanych dostaw ww. wyrobów do magazynu we Włoszech i klienta angielskiego, Spółka zwraca się z zapytaniem czy ze względu na brak praktycznych możliwości rozliczenia na poszczególne dostawy kosztów modyfikacji i zakupu narzędzi (wykonanych przez podwykonawców z państw członkowskich), dopuszczalne jest udokumentowanie przedmiotowych czynności odrębnymi fakturami, przy zastosowaniu zasad opodatkowania identycznych jak w przypadku świadczenia głównego, tj. wewnątrzwspólnotowej dostawy części samochodowych? W szczególności czy możliwe jest w takiej sytuacji zastosowanie stawki 0% VAT na fakturze dokumentującej koszty dostosowania narzędzi, o ile zostały spełnione wymogi dokumentacyjne w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy części samochodowych do Wielkiej Brytanii lub magazynu we Włoszech?

Zdaniem Wnioskującej, obciążenia za modyfikację i zakup urządzeń przez podwykonawców stanowią wynagrodzenie za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, jakim jest nabycie przez Spółkę komponentów w ramach WNT. W takiej bowiem sytuacji celem Spółki nie jest modyfikacja i nabycie narzędzi/urządzeń, ale nabycie komponentów, które są produkowane z wykorzystaniem tych urządzeń. Podobnie jak w przypadku dostaw wyrobów Spółki do Włoch, w analizowanej sytuacji również nie doszłoby do dostawy komponentów przez podwykonawców, gdyby nie zmodyfikowano dotychczas używanych narzędzi/urządzeń, względnie nie nabyto oprzyrządowania. Zważywszy, iż w świetle zaprezentowanych przepisów VAT, popartych orzecznictwem ETS oraz sądów polskich, świadczenie główne i świadczenie pomocnicze nie powinno być dla celów VAT kwalifikowane odrębnie, w ocenie Spółki, w zakresie w jakim przedmiotowe koszty poniesione przez Spółkę związane są z komponentami nabywanymi przez Spółkę w ramach WNT, koszty przedmiotowych czynności pomocniczych powinny powiększać podstawę opodatkowania WNT (jako dodatkowe koszty pobierane przez dostawcę).

Jednakże, również w przypadku rozpoznania przez Spółkę WNT komponentów powstaje praktyczny problem rozliczenia przedmiotowych kosztów (wykazanych na odrębnej fakturze wystawionej przez podwykonawców) do poszczególnych dostaw komponentów nabywanych przez Spółkę od podwykonawców w ramach WNT. Jak wyżej zaznaczono problem ten wynika z dużej ilości bieżących nabyć od podwykonawcy oraz z faktu, iż Spółka nie jest w stanie określić ile ostatecznie zostanie wyprodukowanych wyrobów gotowych przy użyciu danych narzędzi i urządzeń. W konsekwencji, zdaniem Spółki, jedynym możliwym rozwiązaniem nie pozostającym w sprzeczności z przepisami ustawy o VAT jest rozpoznanie WNT w Polsce, na podstawie faktury podwykonawcy wystawionej na Spółkę za czynności modyfikacji i zakupu urządzeń. Przy czym, w opinii Spółki, powyższe WNT należy udokumentować fakturą wewnętrzną wystawioną zgodnie z polskimi przepisami VAT na podstawie faktury włoskiego podwykonawcy.

Alternatywnie, Wnioskująca bierze pod uwagę możliwość przyporządkowania kosztów modyfikacji i zakupu urządzeń przez podwykonawcę, do pierwszej dostawy komponentów nabywanych od danego podwykonawcy wyprodukowanych przy użyciu tych zmodyfikowanych lub nabytych urządzeń. W praktyce oznaczałoby to, iż Spółka po każdym obciążeniu za przedmiotowe czynności pomocnicze zwiększałaby podstawę opodatkowania WNT pierwszej dostawy komponentów sprowadzonych do Polski (tj. świadczenia głównego), dokumentując tą dostawę fakturą wewnętrzną wystawioną zgodnie z polskimi przepisami VAT.

Jednocześnie, odnośnie późniejszej dostawy wyrobów gotowych wytworzonych w oparciu o komponenty sprowadzone wcześniej od podwykonawców, według Podatnika, również koszty modyfikacji i zakupu urządzeń wykonanych przez podwykonawców na zlecenie Spółki, powinny powiększać podstawę opodatkowania przemieszczenia własnych towarów z Polski do magazynu we Włoszech (takie koszty zwiększają bowiem koszt wytworzenia części samochodowych przemieszczanych do magazynu we Włoszech) i towarów dostarczanych do klienta angielskiego. Zważywszy, jednak na praktyczną trudność rozliczenia powyższych kosztów na poszczególne przemieszczenia, Spółka może w takiej sytuacji wystawić osobną fakturę za koszty modyfikacji i zakupu urządzeń opodatkowaną według stawki 0 %, tak jak za świadczenie główne jakim jest przemieszczenie wyrobów do Anglii i magazynu we Włoszech.

Reasumując, Wnioskująca stoi na stanowisku, iż:

- czynności modyfikacji i zakupu urządzeń wykonane przez podwykonawców z państw członkowskich w związku z dostawami komponentów do Spółki stanowią świadczenie pomocnicze do świadczenia głównego, jakim jest WNT komponentów używanych do produkcji przez Spółkę,

- co do zasady obciążenia za powyższe czynności pomocnicze powinny zwiększać podstawę opodatkowania świadczenia głównego, tj. WNT komponentów,

- ze względu na brak praktycznych możliwości przypisania obciążeń za powyższe czynności pomocnicze do poszczególnych WNT realizowanych przez Spółkę jedynym racjonalnym podejściem, nie pozostającym w sprzeczności z przepisami VAT, jest rozpoznanie WNT w Polsce na podstawie osobnej faktury wystawionej przez podwykonawcę.

W przedmiotowym stanie faktycznym zastosowanie znajdują następujące przepisy prawa podatkowego:

- art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zgodnie z którym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów,

- art. 7 ust. 1 ww. ustawy podatkowej, stosownie do którego, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,

- art. 8 ust. 1 przywoływanej ustawy podatkowej, zgodnie z którym, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,

- art. 9 ust. 1 ww. ustawy podatkowej, stosownie do którego, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

- art. 13 ust. 3 cyt. ustawy podatkowej, zgodnie z którym, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego,

- art. 29 ust. 1 przywoływanej ustawy podatkowej, w świetle którego, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku,

- art. 29 ust. 10 ww. ustawy podatkowej, zgodnie z którym, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy cena nabycia nie istnieje, koszt wytworzenia określony w momencie dostawy tych towarów,

- art. 29 ust. 11 cyt. ustawy, w świetle którego, przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3,

- art. 31 ust. 1 ww. ustawy podatkowej, w myśl którego, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić,

- art. 31 ust. 2 cyt. ustawy, stosownie do którego, podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;

2) wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia,

- art. 42 ust. 1 cyt. ustawy podatkowej, stosownie do którego, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0 %, pod warunkiem że:

1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;

2) podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

- art. 106 ust. 1 ww. ustawy podatkowej, stosownie do którego, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

- art. 106 ust. 7 cyt. ustawy podatkowej, w świetle którego, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze,

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii, stwierdza się co następuje;

Z przedstawionego przez Podatnika stanu faktycznego wynika, iż Wnioskująca nabywa komponenty do produkcji gotowych wyrobów od podwykonawców z państw członkowskich Wspólnoty. Dodatkowo, w ramach ww. transakcji Podatnik zleca podwykonawcom dokonanie modyfikacji lub zakupu oprzyrządowania i narzędzi koniecznych do wykonania przedmiotowego zamówienia. Zakupione w ten sposób komponenty są następnie przedmiotem wewnątrzwspólnotwej dostawy towarów z terytorium kraju do magazynu konsygnacyjnego Podatnika na terytorium Włoch, lub bezpośrednio do kontrahenta w Wielkiej Brytanii. Wnioskująca, dokonując dostawy towarów na rzecz ww. kontrahentów, obciąża ich również kosztami czynności polegającej na dostosowaniu maszyn lub narzędzi poprzez zakup lub nabycie nowych, które było konieczne aby wyprodukować zamówione towary.

Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, wydając przedmiotową interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dokonał oceny opisanego przez Podatnika stanu faktycznego opierając się na twierdzeniu Podatnika, iż opisana czynność polegająca na dostosowaniu narzędzi poprzez wykonanie ich modyfikacji lub zakupie nowych maszyn/narzędzi do wykonywania danych towarów stanowi świadczenie pomocnicze do wewnątrzwspólnotowego nabycia a następnie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Tut. organ podatkowy, jako niewłaściwy rzeczowo nie dokonywał oceny prawidłowości ww. kwalifikacji, taka ocena nie jest bowiem możliwa w oparciu o regulacje przepisów prawa podatkowego.

Mając na uwadze powyższe, w świetle przywoływanych przepisów prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) oraz Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego sytemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r.) nie regulują kwestii czynności złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, iż świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone. W przypadku gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie, zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeśli więc wykonywanych jest więcej czynności a są one ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to wówczas dla potrzeb VAT należy potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną. Skutkiem powyższego, świadczenie pomocnicze, co do zasady dzieli los prawny świadczenia głównego, w szczególności w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, miejsca świadczenia oraz stawki podatku od towarów i usług.

Stosownie do powyższego, świadczeniami powiązanym ze sobą pod względem ekonomicznym i gospodarczym będą świadczenia pomocnicze oraz świadczenia główne uzasadniające ekonomiczne istnienie świadczeń pomocniczych. W opisywanym przez Podatnika stanie faktycznym czynność polegająca na dostosowaniu maszyn lub narzędzi poprzez zakup nowych bądź dostosowanie już posiadanych maszyn/narzędzi do wykonywania określonych przez kontrahentów towarów stanowi świadczenie pomocnicze do wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz następującej później wewnątrzwspólnotowej dostawy tych towarów. W związku z tym, przedmiotowa usługa, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach takich jak świadczenie główne, którym będzie kolejno wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz następująca po nim wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Skutkiem powyższego, skoro ww. elementy świadczenia złożonego stanowią jeden przedmiot opodatkowania, koszty ww. czynności, będą zwiększać podstawę opodatkowania świadczenia głównego. W momencie nabycia wyprodukowanych komponentów od kontrahentów z krajów członkowskich Wspólnoty, ww. czynność dostosowania maszyn i narzędzi będzie zwiększała podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (art. 31 ust. 1 i 2 ustawy o VAT). Następnie, Podatnik obciążając ostatecznego kontrahenta kosztami ww. czynności powinien zwiększyć podstawę opodatkowania świadczenia głównego jakim w tym przypadku będzie wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W przypadku spełnienia przez Podatnika warunków określonych w treści przywoływanego art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, przedmiotowe świadczenie złożone, w całości jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stawką w wysokości 0 %.

Ustosunkowując się do kwestii dokumentowania ww. świadczenia pomocniczego, fakturami VAT, stwierdzić należy, iż ustawodawca nie określił w przepisach prawa podatkowego szczególnych zasad fakturowania usług złożonych. W opisanym stanie faktycznym zastosować zatem należy zasady ogólne. Mając na uwadze powyższe, Wnioskująca dokonując zakupu ww. czynności dostosowania maszyn i narzędzi poprzez zakup nowych lub dostosowanie posiadanych maszyn/narzędzi w ramach złożonej czynności wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powinna udokumentować ten fakt fakturą wewnętrzną zgodnie z przywoływanym art. 106 ust. 7 cyt. ustawy.

Podatnik powinien wystawić fakturę VAT również w przypadku obciążania ostatecznego kontrahenta kosztami ww. usługi dokonywanego w ramach złożonej czynności wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Mając na uwadze brak szczegółowych regulacji dotyczących sposób dokumentowania złożonych czynności fakturami VAT zdaniem tut. organu podatkowego, Wnioskująca może udokumentować zakup oraz późniejsze obciążenie kosztami przedmiotowej czynności odrębnymi fakturami VAT. Przedmiotowe faktury powinny jednakże w sposób jednoznaczny wskazywać, iż przedmiotowa czynność jest świadczeniem pomocniczym do transakcji odpowiednio wewnątrzwspólnotowego nabycia oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Mając na uwadze powyższe, Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu postanawia jak w sentencji.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.