Pytanie:

W którym momencie i jakie dostawy podatnik powinien rozliczyć w Polsce i w Niemczech? Kiedy u podatnika powstanie obowiązek podatkowy - w momencie dostawy, czy w momencie odbioru towaru przez odbiorcę i jakie ciążą na nas zobowiązania z tytułu korzystania z magazynu konsygnacyjnego w zakresie rejestracji VAT zarówno w Polsce jak i w Niemczech?

POSTANOWIENIE
W dniu 02.05.2007r. Pan ..... wystąpił do tut. organu podatkowego z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W dniu 14.05.2007r. Wnioskodawca złożył uzupełnienie do przedmiotowego wniosku. Wniosek dotyczy podatku od towarów i usług.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Podatnik podpisze z właścicielem magazynu konsygnacyjnego znajdującym się na terenie Niemiec kontrakt konsygnacyjny. Zgodnie z kontraktem Podatnik będzie tam składował swoje towary da jednego z góry określonego niemieckiego odbiorcy. Odbiorca ten będzie miał stały dostęp dla zmagazynowanych towarów i będzie je pobierał w zależności od swoich potrzeb. W trakcie magazynowania towarów Podatnik jest nadal ich właścicielem. Przestaje nim być w momencie wydania ich z magazynu dla danego odbiorcy. Podatnik nie jest właścicielem w/w magazynu i nie będzie ponosić żadnych kosztów z tytułu składowania tam swoich towarów, ponieważ właściciel magazynu będzie się rozliczał bezpośrednio z odbiorcą towaru.
Pytanie Podatnika:
W którym momencie i jakie dostawy podatnik powinien rozliczyć w Polsce i w Niemczech? Kiedy u podatnika powstanie obowiązek podatkowy - w momencie dostawy, czy w momencie odbioru towaru przez odbiorcę i jakie ciążą na nas zobowiązania z tytułu korzystania z magazynu konsygnacyjnego w zakresie rejestracji VAT zarówno w Polsce jak i w Niemczech?
Stanowisko Podatnika:
Zdaniem Podatnika istotą rozliczenia w ramach magazynu konsygnacyjnego polega na tym, że dostawa towarów będzie rozpoznana z chwilą odbioru towaru przez kontrahenta niemieckiego z magazynu.
Podatnik uważa, że następuje tu przesuniecie momentu powstania obowiązku podatkowego przy WDT i będzie on powstawał w momencie pobrania towaru z magazynu przez zagranicznego podatnika. Wiąże się to z art. 63 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28.11.2006r., który mówi, ze "zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje się wymagany w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług".
Zdaniem Podatnika także ustawa o podatku od towarów i usług z dnia 01.05.2004r. mówi, że czynnością podlegającą opodatkowaniu jest dostawa towarów , przez którą rozumie się m.in. "przeniesienie prawa do dysponowania towarami jak właściciel". Podatnik będzie bowiem właścicielem towaru do momentu wydania go z magazynu. Zdaniem Podatnika nie powstaje tu także obowiązek rejestracji dla celów VAT jego firmy w Niemczech, gdzie położony jest magazyn, gdyż transakcja WNT zostaje rozliczona przez z góry oznaczony jeden podmiot zagraniczny odbierający towar z magazynu.
Reasumując podatnik uważa, ze w jego firmie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu WDT ze stawką zerową z chwilą wystawienia faktury dla niemieckiego kontrahenta uwzględniającej pobrane przez niego towary w danym cyklu rozliczeniowym ( tj. raz w miesiącu, faktura z ostatnim dniem miesiąca). Podatnik nadmienia, iż niemiecki kontrahent spełnia wymagania zawarte w art. 42 ust. 1 cyt. ustawy, a Podatnik będzie w posiadaniu odpowiedniej dokumentacji wywozowej. Kontrahent niemiecki rozliczy w swoim kraju WNT.
Stanowisko Organu Podatkowego:
Procedura sprzedaży z wykorzystywaniem składów konsygnacyjnych jest rodzajem uproszczenia i udogodnienia prowadzenia działalności gospodarczej. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2004r. nr 54 poz. 535 z późn. zm.) nie znalazły się jednak żadne szczególne unormowania dotyczące rozliczania transakcji dokonywanych z wykorzystaniem składów konsygnacyjnych, w związku z czym należy odnieść się do zasad ogólnych.
Zgodnie z przepisem art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
Według Podatnika w momencie pobrania wyrobów z magazynu dochodzi do ich dostawy. Wynika z tego, iż do przeniesienia prawa własności (prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel) następuje dopiero w w/w momencie. Tym samym Podatnik zachowuje prawo własności wyrobów do czasu ich pobrania.
Należy więc stwierdzić, iż nie są spełnione przesłanki, wymienione w art. 13 ust. 1 w/w ustawy, konieczne do uznania przedmiotowej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie więc przepis art. 13 ust. 3 w/w ustawy, który stanowi, że za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego. Oznacza to, iż w opisanym stanie faktycznym mamy do czynienia z dwoma czynnościami - z przemieszczeniem towarów przez Podatnika (uznanym za WDT na podstawie przepisu art. 13 ust. 3 w/w ustawy) oraz z dostawą towarów (wyrobów) dokonaną już na terytorium Niemiec, której opodatkowanie podatkiem VAT (podatkiem od wartości dodanej) regulują przepisy niemieckie.
Zgodnie z art. 20 ust. 1 cyt. ustawy obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów powstaje 15-go dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów. Jeżeli jednak przed upływem ww. terminu podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury ( art. 20 ust. 2 cyt. ustawy).
Zgodnie z art. 20 ust. 3 cyt. ustawy jeżeli przed dokonaniem dostawy, o której mowa w ust. 1, otrzymano całość lub część ceny, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej otrzymanie całości lub części ceny.
Przy przemieszczeniu własnych towarów do zagranicznego magazynu nie występuje jednak "dostawa towarów". Przy ustaleniu momentu powstania obowiązku podatkowego pomocne mogą okazać się w tym przypadku przepisy VI Dyrektywy. Art. 28d ust. 4 VI Dyrektywy Rady UE z dnia 17.05.1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) określa, że obowiązek podatkowy przy WDT powstaje w 15-tym dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym miało miejsce zdarzenie podlegające opodatkowaniu. Takim zdarzeniem jest właśnie nietransakcyjne przemieszczenie własnych towarów na terytorium innego państwa członkowskiego.
Zgodnie z przepisem art. 42 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest opodatkowana stawką 0% m.in. pod takim warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji za dany okres rozliczeniowy posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Przepis art. 42 ust. 14 w/w ustawy stanowi natomiast, iż przepisy ust. 1-4 i 11-13 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3 w/w ustawy.
Przepisy mające zastosowanie w przedmiotowej sprawie to art. 42 ust. 3 cyt. ustawy, który mówi, że dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2) kopia faktury,
3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku -
z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
Zgodnie z art. 42 ust. 4 cyt. ustawy w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:
#61607; imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
#61607; adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby lub miejsca zamieszkania nabywcy;
#61607; określenie towarów i ich ilości;
#61607; potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
#61607; rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.
Zgodnie z ar. 42 ust. 11 cyt. ustawy w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Podsumowując, przemieszczenie towarów do magazynu położonego w innym państwie członkowskim stanowi odpowiednio wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w Polsce, a obowiązek podatkowy z tego tytułu powstanie w 15-tym dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym miało miejsce nietransakcyjne przemieszczenie własnych towarów na terytorium innego państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem art. 20 ust. 2 i 3 cyt. ustawy.
Interpretacja, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w kwestii obowiązku rejestracji dla celów podatku VAT w Niemczech i rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez kontrahenta niemieckiego będzie rozstrzygnięta w odrębnym postanowieniu.
Pouczenie:
Niniejsze postanowienie wydane zostało na podstawie stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej -do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Zgodnie z art. 14b § 4 ustawy z dnia 29.08.1997r. na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Zażalenie, zgodnie z przepisem art. 222 w związku z art. 239 cyt. ustawy z dnia 29.08.1997r. powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia.
Niniejsze postanowienie może zostać zmienione lub uchylone w drodze decyzji przez Organ odwoławczy w trybie art. 14b § 5 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa.