Pytanie:

Jakie jest miejsce opodatkowania przy świadczeniu usług na ruchomym majątku?

Stosownie do zapisów dokonanych w art. 28 ust. 7 i 8 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmian.), w przypadku usług na rzeczach ruchomych świadczonych przez polskiego podatnika VAT dla nabywcy, który podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium, na którym usługi są wykonywane, miejscem świadczenia usług (ich opodatkowania) jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi ten numer, pod warunkiem, że towary po wykonaniu tych usług zostaną wywiezione z terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi te zostały faktycznie wykonane. .Jeżeli usługodawcą jest podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 w/w ustawy (krajowy podatnik), unormowanie to stosuje sie wówczas, gdy towary po wykonaniu powyższych usług w Polsce zostaną niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 30 dni od wykonania na nich usług, wywiezione poza terytorium kraju, czyli Polski.

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) nie określa jak udokumentować spełnienie warunków o których mowa w art. 28 ust. 7 i 8. Stąd jeśli z oświadczenia nabywcy, posiadającego numer pod którym jest identyfikowany na potrzeby podatku, będzie jednoznacznie wynikało, że towary na których wykonano usługi zostaną wywiezione w terminie o którym mowa w tym przepisie, można przyjąć, że przesłanki do uznania miejsce świadczenia - terytorium państwa członkowskiego, które wydało numer nabywcy zostały spełnione. Jednakże dla celów dowodowych Podatnik winien zadbać o posiadanie dokumentu (chociażby w postaci oświadczenia potwierdzającego wywiezienie towaru we właściwym terminie, przesłanego przez nabywcę usług). Dla uniknięcia konieczności opodatkowania omawianych usług na terytorium RP niezbędne jest bowiem spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z treści art. 28 ust. 7 i 8 ustawy, a nie obietnica ich spełnienia.

Dodatkowo tut. organ informuje o obowiązku prowadzenia ewidencji otrzymanych towarów zawierającej w szczególności datę ich otrzymania, dane pozwalające na identyfikację towarów oraz datę wydania towaru po wykonaniu usługi przez podatnika (art. 109 ust. 9 w związku z art. 12 ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy).

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego postanawia jak w sentencji.
Jednocześnie należy wskazać, że niniejsza interpretacja dotyczy konkretnego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku na dzień zaistnienia zdarzenia, zgodnie z obowiązującymi przepisami Interpretacja ta nie jest wiążąca dla podatnika (art.14 b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa), wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia (art. 14B § 2).