Pytanie:

Co należy uznać za WNT?

Udzielając odpowiedzi w przedmiotowej sprawie informuję, iż zgodnie z definicją określoną w art.9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11marca 2004 (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oznacza nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru występuje zatem w sytuacji, gdy towar sprzedawany jest i transportowany z jednego z krajów Wspólnoty na rzecz podmiotu polskiego, zobowiązanego do rozliczenia podatku należnego od dokonanego nabycia. Warunkiem uznania transakcji za wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru jest sytuacja gdy nabywcą towarów jest polski podatnik VAT, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika oraz gdy dokonujący dostawy jest podatnikiem VAT, lub podatnikiem podatku od wartości dodanej.

Jeśli zatem w/w naczynia i lampy zostały nabyte w celu przewiezienia ich do Polski a unijny dostawca nie jest zwolniony z opodatkowania, to brak faktury nie ma wpływu na zaliczenie transakcji do wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru.

W takim przypadku w myśl art.20 ust.5 w/w ustawy obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9. W terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym powstał obowiązek podatkowy należy rozliczyć podatek VAT z zastosowaniem stawki krajowej dla danego towaru wystawiając fakturę wewnętrzną - zgodnie z art. 106 ust.7 ustawy o podatku VAT, ująć ją w deklaracji podatkowej (odpowiednio jako podatek należny i naliczony) i uwzględnić w informacji podsumowującej.

Niniejsza interpretacja dotyczy konkretnego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku na dzień zaistnienia zdarzenia, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Interpretacja ta nie jest wiążąca dla podatnika ( art.14 b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa ), wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia ( art.14 b § 2 w/w ustawy ).