Pytanie:

Czy usługi produkcji filmowej realizowane na rzecz kontrahentów zagranicznych należy opodatkować w Polsce?

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji filmowej i telewizyjnej. Oprócz własnych projektów przeznaczonych do emisji w TVP SA, realizuje również kompleksowe usługi w zakresie produkcji filmowej dla kontrahentów zagranicznych nie tylko z krajów UE, lecz również spoza Unii (Stany Zjednoczone, Kanada, Brazylia, Indie). Są to zawsze podmioty niezarejestrowane dla podatku VAT w Polsce i niemające tu swojej siedziby. Realizacja wszystkich usług odbywa się w Polsce. Tu kręcone są zdjęcia, zatrudniani są wykonawcy i obsługa planu filmowego (światło, dźwięk, sprzęt zdjęciowy) oraz organizowana jest cała logistyka związana z tego typu produkcją (hotele, cateringi, transport itp.).

Podatnik zwraca się z zapytaniem, czy usługi produkcji filmowej realizowane w Polsce na rzecz kontrahentów zagranicznych (z UE lub też spoza jej terenu) należy opodatkować w Polsce według stawek obowiązujących w ustawie o podatku VAT, czy też usługi te podlegają opodatkowaniu w kraju, w którym usługobiorca jest zarejestrowanym podatnikiem i posiada swoją siedzibę, lub miejsce zamieszkania?

Zdaniem podatnika, zgodnie z przepisem art. 27 ust. 2 pkt 3 litera a) ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia usług w dziedzinie kultury, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 28. W związku z tym usługi w dziedzinie kultury (a do takich należy zaliczyć wszystkie usługi związane z produkcją filmów) są opodatkowane w miejscu faktycznego ich wykonywania, czyli w Polsce. Podatnik wystawia swoim kontrahentom zagranicznym faktury VAT, w których usługi te są opodatkowane odpowiednią stawką podatku VAT.

Organ podatkowy wyjaśnia co następuje:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej podatkiem, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) zwaną dalej ustawą PTU, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ustawy).

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Oznacza to, że jako regułę ogólną ustawodawca przyjął, że usługi są opodatkowane w kraju, w którym świadczący usługę ma siedzibę, w której z założenia usługa jest wykonywana. Jeżeli natomiast posiada również w innym kraju stałe miejsce prowadzenia działalności polegającej na świadczeniu usług i tam wykonuje przedmiotowa usługę - opodatkowanie usługi następuje w miejscu (kraju), gdzie posiada stałe miejsce prowadzenia działalności.

Od powyższej zasady określania miejsca opodatkowania usług przewidziano wyjątki. I tak w art. 27 ust. 2 pkt 3) ustawy w przypadku świadczenia usług: a) w dziedzinie kultury, sztuki sportu nauki edukacji lub rozrywki, b) pomocniczych do usług transportowych takich jak załadunek, rozładunek, przeładunek i podobne czynności, c) wyceny majątku rzeczowego ruchomego, d) na ruchomym majątku rzeczowym - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 28. W przedmiotowej sprawie usługi realizowane są na terytorium kraju, a więc podlegają one opodatkowaniu w Polsce. Nie ma znaczenia fakt, że nabywcą tych usług jest kontrahent zagraniczny.

Na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy Minister Finansów w dniu 25 maja 2005 r. wydał rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 90, poz. 768, sprostowanie Dz. U. z 2005 r. Nr 102, poz. 860), zwane dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy,
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11,
3. dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4. nazwę towaru lub usługi;
5. jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
6. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
7. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
8. stawki podatku;
9. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
10. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
11. wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży) brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.

Podsumowując w przedmiotowej sprawie miejscem opodatkowania jest terytorium kraju, a faktura wystawiona przez podatnika powinna zawierać wszystkie elementy wymienione w § 9 ust. 1 z uwzględnieniem odpowiedniej stawki podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji.