Pytanie:

Czy występuje obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego na podatek od towarów i usług działalności gospodarczej polegającej na wynajmie działki (umowa najmu podpisana przez obojga małżonków) na cele użytkowe?

2. Przedmiot interpretacji.Czy występuje obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego na podatek od towarów i usług działalności gospodarczej polegającej na wynajmie działki (umowa najmu podpisana przez obojga małżonków) na cele użytkowe?

3. Stanowisko Wnioskodawcy.Zdaniem Strony obowiązek taki nie występuje, gdyż każdy z małżonków oddzielnie nie przekroczył w 2005 roku kwoty obrotów zwalniającej od podatku od towarów i usług.

4. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy.Zgodnie z art. 5 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 15 ust. 1 wymienionej ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności

W art. 15 ust. 2 ustawodawca definiuje działalność gospodarczą dla potrzeb podatku VAT. Jest nią wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie więc z powyższą definicją wynajem nieruchomości na cele użytkowe jest działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów wyżej wymienionej ustawy o podatku od towarów i usług.

W przypadku, gdy małżonkowie posiadają ustrój współwłasności majątkowej małżeńskiej, to na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - oboje mają równy udział w majątku wspólnym. Natomiast zgodnie z art. 207 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów.

Wobec powyższych przepisów, w sytuacji gdy przedmiotem najmu jest nieruchomość stanowiąca współwłasność i umowa podpisana jest przez obojga małżonków, każdego z małżonków należy traktować jako odrębnego podatnika podatku od towarów i usług. Małżeństwo bowiem nie należy ani do kategorii osób prawnych, ani jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, ani nie jest też osobą fizyczną. Każdy małżonek ze świadczonych usług uzyskuje obrót stanowiący połowę kwoty należnej z tytułu czynszu.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro (na 2006 r. 39.200 zł.).
Zasady zgłoszenia rejestracyjnego na podatek od towarów i usług zostały określone przez ustawodawcę w art. 96 ust. 1 i 3. Z przepisów tych wynika, że podatnicy zwolnieni na podst. art. 113 ust. 1 nie mają obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego na ten podatek.
Na podstawie informacji zawartych w złożonym wniosku oraz na podstawie zeznania rocznego PIT-28 za 2005 r. złożonego przez Panią Y ustalono, że małżonkowie w poprzednim roku wspólnie osiągnęli przychód z najmu nieruchomości w wysokości 39.937 zł., a więc każde z nich osobno po 19.968,50 zł.

Reasumując w sytuacji przedstawionej we wniosku każdy ze współmałżonków w 2006 roku może korzystać ze zwolnienia podmiotowego i nie ma obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego na podatek od towarów i usług.
Jednocześnie informuje się, że po przekroczeniu w 2006r. przez każdego małżonka obrotów w kwocie 39.200 zł. każdy z nich stanie się czynnym podatnikiem podatku VAT zobowiązanym do rozliczenia tego podatku na mocy art. 113 ust. 5 ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Strony zajęte we wniosku należy uznać za prawidłowe.
Jednocześnie tutejszy organ podatkowy zauważa, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Stronę i na podstawie przepisów obowiązujących w dniu wydania niniejszego postanowienia.
W myśl art. 14b Ordynacji podatkowej interpretacja niniejsza nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Zgodnie z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej na postanowienie mniejsze służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sochaczewie, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.
Zażalenie, zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia.