Pytanie:

Na podstawie artykułu 14a §1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz. 926 z późn. zm.) Spółka zwraca się z wnioskiem o wyjaśnienie odnośnie otrzymania rocznego bonusu z tytułu zakupów handlowych dokonanych u dostawców unijnych.

Spółka otrzymany rabat wycenia według kursu obowiązującego na dzień wystawienia faktur wewnętrznych pierwotnych, stosując §37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.) i ujmuje otrzymaną premię pieniężną w jednej zbiorczej fakturze wewnętrznej dokumentującej wszystkie czynności dotyczące nabyć wewnątrzwspólnotowych za miesiąc, w którym otrzymała rabat, stosując art.106 ust.7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom, uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia za co faktycznie premie te zostały wypłacone. W przypadku gdy wypłacona premia pieniężna związana jest z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. Z opisanego w zapytaniu stanu faktycznego wynika, iż wartość otrzymanej premii pieniężnej zależy bezpośrednio od wysokości obrotu, osiągniętego u dostawcy unijnego w trakcie roku. Jeśli zatem można ustalić dokładnie o ile nastąpiło obniżenie ceny każdej jednostkowej transakcji udokumentowanej fakturą wewnętrzną VAT, to przyznany Spółce przez kontrahenta zagranicznego bonus należy traktować jako opust, o którym mowa w art. 31 ust. 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z unormowaniem art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić. Podstawa opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w myśl art. 31 ust. 2 ustawy obejmuje:
1.podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;
2.wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Jednocześnie, w świetle art. 31 ust. 3 cytowanej ustawy, przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust.1, stosuje się odpowiednio przepis art. 29 ust.4, zgodnie z którym obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, wartość zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach, wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Zgodnie z postanowieniami art. 106 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Szczegółowo kwestie zasad wystawiania faktur wewnętrznych regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ). I tak, w myśl § 25 ust. 1 cytowanego rozporządzenia przepisy § 9, § 13-17, § 19, § 20 i § 23 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy, z tym, że w przypadku:
1.czynności określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, gdy brak jest konkretnego nabywcy towaru lub usługi, faktura nie zawiera danych dotyczących tego nabywcy oraz kwoty należnej z tytułu wykonania tych czynności;
2.dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów oraz importu usług, faktury mogą nie zawierać numeru identyfikacji podatkowej kontrahenta.

Zgodnie z ust. 2 cytowanego powyżej § 25 faktury, o których mowa w ust. 1 można wystawić w 1 egzemplarzu i należy przechowywać wraz z całą dokumentacją dotyczącą podatku. W świetle postanowień § 16 ust. 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów, o których mowa w przepisie art. 29 ust. 4 ustawy, wówczas sprzedawca udzielający rabatu obowiązany jest do wystawienia faktury korygującej.

Spółka, w razie uzyskania rabatu od dostawcy z kraju UE, powinna w miesiącu wystawienia faktury korygującej od takiego dostawcy, wystawić fakturę korygującą do faktury wewnętrznej dokumentującej konkretne wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. Skorygowana faktura wewnętrzna winna korygować podatek należny jak i podatek naliczony, wykazany wcześniej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia i powinna być ujęta w rozliczeniu za okres, w którym została wystawiona.

Kwestie przeliczania kwot wykazanych na fakturach, w sytuacji, gdy kwoty te wykazane są w walutach obcych, uregulowane zostały w § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 z późn. zm.). Przepis ust.1 § 37 stanowi, że kwoty wyrażone w walucie obcej wykazywane na fakturze przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury, jeżeli faktura jest wystawiana w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia. W przypadku, gdy na dzień wystawienia faktury bieżący kurs średni waluty obcej nie został wyliczony i ogłoszony, do przeliczenia stosuje się kurs wymiany ostatnio wyliczony i ogłoszony (ust.2 § 37).

Przedstawione powyżej zasady znajdują zastosowanie, gdy faktura jest wystawiana w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia. W przypadku niewystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego (ust. 3 § 37), przy czym przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Jak stanowi ust.4 § 37 cytowanego powyżej rozporządzenia, przedstawione powyżej zasady stosuje się odpowiednio do przeliczania kwot wykazywanych na fakturze wystawionej przez podatnika podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze, jeżeli dokumentują one czynności, które u podatnika stanowią: wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, dostawę towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca lub import usług.

Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie należy stosować kurs z dnia wystawienia przez dostawcę faktury pierwotnej.

Mając na uwadze powyżej przytoczony stan prawny stwierdzić należy, iż stanowisko Jednostki odnośnie otrzymania rocznego bonusu z tytułu zakupów handlowych dokonanych u dostawców unijnych jest prawidłowe.