Pytanie:

Czy podatnik, któremu Urząd Skarbowy decyzją odmówił prawa do odliczenia podatku naliczonego przy kupnie samochodu, przy sprzedaży takiego samochodu powinien go opodatkować?

Zgodnie z brzmieniem art. 14 a § 1 cyt. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa - stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że podatnik w 1999r. zakupił od firmy będącej zakładem pracy chronionej samochód ciężarowy z homologacją (osobowy z kratką).

Wszystkie pieniądze za nabywany samochód zostały jednak wpłacone u Dealera "Y", tam również został odebrany ww. samochód. W ewidencji VAT zakupu oraz deklaracji VAT-7 został odliczony VAT naliczony z tytułu zakupu przedmiotowego samochodu. Po dwóch latach w trakcie kontroli podatkowej okazało się, że zakład pracy chronionej nie otrzymał pieniędzy za samochód, w związku z czym firma nie mogła odliczyć VAT naliczonego z faktury za samochód. Po decyzji pokontrolnej VAT wcześniej odliczony został zwrócony na rzecz Urzędu Skarbowego wraz z odsetkami. Obecnie podatnik likwiduje firmę i chce sprzedać ww. samochód.

W ocenie podatnika ponieważ w konsekwencji wszystkich zdarzeń firma nie mogła odliczyć VAT naliczonego (bo go oddała), to w momencie sprzedaży samochodu może skorzystać z przepisu ustawy o podatku VAT, który mówi, że w przypadku nie odliczenia VAT naliczonego przy zakupie środka trwałego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaż takiego środka trwałego.

Podatnik prosi o podanie, czy jego stanowisko jest słuszne.

Tutejszy organ dokonuje oceny prawnej zaprezentowanego stanowiska jak niżej:

Zgodnie z art. 43. ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 2 pkt 1 i 2 przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1)budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,

2)pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku VAT nie określa jednoznacznie co oznacza stwierdzenie, że w stosunku do towarów używanych nie przysługiwało sprzedającemu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Mimo jednak braku tej jednoznaczności uznać należy, że przepis ten ma zastosowanie tylko wówczas, gdy podatnik nie miał - w świetle obowiązujących przepisów - prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów, a nie ma zastosowania wtedy, gdy mając takie prawo, z uprawnienia tego nie skorzystał. Na taką interpretację wskazuje odwołanie się w omawianym przepisie do prawa do obniżenia kwoty podatku należnego a nie do obniżenia podatku.

Z powyższego przepisu wynika, że sprzedawca towaru używanego aby skorzystać ze zwolnienia nie może mieć prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w momencie zakupu towaru.

Stosownie do przepisu § 54 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 ze zm.) w przypadku, gdy podatnikom wymienionym w ust. 6 tj. m.in. zakładom pracy chronionej w rozumieniu przepisów o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych, nabywca nie zapłacił bezpośrednio w formie pieniężnej za pośrednictwem banku należności wynikającej z faktury (faktury korygującej), wystawionej przez tych podatników, to faktury te nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.

Z przedstawionego przez podatnika stanu faktycznego wynika, że cała zapłata z tytułu kupna samochodu została dokonana w kasie firmy nie będącej zakładem pracy chronionej.

Wobec powyższego stosownie do przepisu § 54 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 156, poz. 1024 ze zm.) podatnikowi w momencie zakupu nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że samochód został zakupiony w 1999r., a więc jego okres używania przez podatnika jest dłuższy niż pół roku.

Wobec powyższego w związku ze spełnieniem przez podatnika warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku VAT sprzedaż ww. samochodu ciężarowego z homologacją (osobowy z kratką) podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku.

Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej, do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Postanowienie niniejsze na mocy art. 143 ustawy - Ordynacja podatkowa wydane zostało z upoważnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Stronie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie do Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (adres do korespondencji: Izba Skarbowa w Katowicach, Ośrodek Zamiejscowy w Bielsku - Białej: 43-300 Bielsko- Biała, ul. Traugutta 2a) w terminie 7 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Zażalenie wnosi się za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał postanowienie.

W przypadku wniesienia zażalenia, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a - ustawy z dnia 9 września 2000r. o opłacie skarbowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 253, poz. 2532 ze zm.), wniesione zażalenie winno zawierać znaki opłaty skarbowej w wysokości 5,00 zł.