Pytanie:

Stawka VAT na sprzedaż bezpieczników w okresie od 1 stycznia 2003r. do 30 kwietnia 2004r.

- bezpieczników do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu mniejszym lub równym 10A pozostałe (PKWiU 31.20.21-30.90);

- bezpieczników wielkiej mocy do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu większym niż 10A, a mniejszym lub równym 63A (PKWiU 31.20.21-50.30);

- bezpieczników do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu większym niż 63A, pozostałe, osobno nie wymienione (PKWiU 31.20.21-50.90);

- elementów bezpieczników instalacyjnych do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu większym niż 63A (PKWiU 31.20.21-50.80)-w tej grupie sprzedawano podstawy bezpiecznikowe

w okresie od 1 stycznia 2003r. do 30 kwietnia 2004r., jeżeli były one także sprzedawane w 2002r.

Strona podkreśliła, iż w/w wyroby w Systematycznym Wykazie Wyrobów były zaklasyfikowane do grupowań SWW: 1115-281,-282.

Strona wskazała, że pomimo przeniesienia załącznika nr 5 z ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. jako załącznik nr 4, nadal obowiązuje zasada wyrażona w art. 6 w/w ustawy z dnia 4 grudnia 2002r., nakazująca stosować ustawę o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2002r. Zdaniem Strony sprzedaż przedmiotowych towarów, które wcześniej były zakwalifikowane do grupowań SWW: 1115-281, -282 w okresie od 1 stycznia 2004r. do 30 kwietnia 2004r. była opodatkowana stawką VAT w wysokości 7%, co potwierdza pismo Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26.05.2004r., nr PP-077/SIP/192/04.

Postanowieniem z dnia 10.06.2005r., nr 1473/WV/443/49/43/2005/HZ Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu uznał stanowisko Strony za nieprawidłowe.

Na powyższe postanowienie Strona złożyła zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

W zażaleniu Strona wskazuje, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu opiera się na błędnej interpretacji prawa podatkowego.

Strona w zażaleniu podtrzymuje Swoje stanowisko odnośnie dalszego obowiązywania zasady wyrażonej w art. 6 ustawy z dnia 4 grudnia 2002r. pomimo przeniesienia załącznika nr 5 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym do rozporządzenia z dnia 22 marca 2002r. jako załącznika nr 4.

Jednocześnie Strona podnosi, iż z punktu widzenia podatnika nie powinno mieć znaczenia, czy obniżona stawka VAT wprowadzona została ustawą czy rozporządzeniem. Zdaniem Strony zmiana do ustawy, o której mowa w w/w art. 6 polega na tym, że przestaje obowiązywać obniżona stawka VAT określona w ustawie o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a w jej miejsce wchodzi obniżona stawka VAT określona w w/w rozporządzeniu. Zatem nie można powiedzieć, że w w/w ustawie nie nastąpiła zmiana. Zmiana w ustawie o VAT nastąpiła i polegała na tym, że przestał obowiązywać załącznik nr 5 do w/w ustawy, w związku z czym spełniona została hipoteza zastosowania normy wynikającej z art. 6 ustawy z dnia 4 grudnia 2002r.

W zażaleniu Strona podkreśla, iż dokonując wykładni prawa po 1 stycznia 2004r. należy uwzględnić w/w art. 6, treść załącznika nr 5 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz treść załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. Natomiast pomimo zmiany źródła prawa treść przepisów nie ulega zmianie.

Ponadto Strona wskazuje, że celem w/w art. 6 było zapobieżenie sytuacji, w której wskutek przejścia z SWW na PKWiU pewne produkty pozostawałyby poza zakresem pewnych preferencyjnych stawek podatkowych. A przyjęcie, że wskutek zmiany umiejscowienia przepisu wprowadzającego oznaczenie PKWiU dochodziłoby do naruszenia tej zasady oraz do wykluczenia niektórych produktów ze stosowania preferencyjnej stawki VAT pozostawałoby w sprzeczności z celem w/w art. 6.

Mając powyższe na uwadze, Strona wnosi o uchylenie postanowienia Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu z dnia 10.06.2005r., nr 1473/WV/443/49/43/2005/HZ i wydanie pisemnej interpretacji zgodnej z Jej stanowiskiem zawartym we wniosku z dnia 08.03.2005r.

Strona pismem z dnia 27.02.2006r. prostuje pisarską pomyłkę zawartą w w/w wniosku z dnia 08.03.2005r. polegającą na:

- użyciu błędnego symbolu PKWiU 31.20.21-50.90 dla bezpieczników do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu większym niż 63A, pozostałe, osobno nie wymienione - poprawny symbol PKWiU 31.20.21-70.90;

- użyciu błędnego symbolu PKWiU 31.20.21-50.80 dla elementów bezpieczników instalacyjnych do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu większym niż 63A - poprawny symbol PKWiU 31.20.21-70.80.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie po zapoznaniu się z całością zgromadzonego w sprawie materiału oraz po rozpatrzeniu zażalenia zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 18 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, stawka podatku wynosi 22%, zastrzeżeniem ust.1a, 2 i 3.

W myśl art. 51 ust.1 pkt 2 lit. a) w/w ustawy, opodatkowaniu podatkiem według stawki 7% podlega również sprzedaż w okresie do 31 grudnia 2003r. materiałów budowlanych i usług (robót) określonych w załączniku nr 5 do ustawy, z zastrzeżeniem art. 50.

W poz. 68 w/w załącznika wskazano następujące towary o określonym symbolu PKWiU:

-ex 31.20.21-50.30 - bezpieczniki wielkiej mocy do napięć mniejszych lub równych 1.000V, dla prądów o natężeniu większym niż 10A, a mniejszym lub równym 63A-wyłącznie podstawy i wkładki bezpiecznikowe niskiego napięcia

-ex 31.20.31-70.1 - urządzenia sterownicze, na napięcie mniejsze lub równe 1.000V-wyłącznie urządzenia sterownicze niskiego napięcia

-ex 31.20.31-70.2 - urządzenia rozdzielcze i tablice licznikowe, na napięcie mniejsze lub równe 1.000V-wyłącznie urządzenia rozdzielcze niskiego napięcia

-31.20.32-03.20, 31.20.32-05.20 - rozdzielnice prefabrykowane napowietrzne.

Natomiast stosownie do § 66 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004r.), stawkę podatku wymienioną w art. 18 ust.1 ustawy obniża się do wysokości 7% dla materiałów i usług (robót) budowlanych określonych w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

W tym miejscu organ odwoławczy podkreśla, iż poz. 68 powyższego załącznika nr 4 jest identyczna jak brzmienie poz. 68 załącznika nr 5 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

Ponadto organ drugiej instancji zauważa, że zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 4 grudnia 2002r. zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ustawę o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy oraz ustawę - Kodeks karny skarbowy (która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003r.), w przypadku gdy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy wprowadzone zmiany do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, dotyczące oznaczeń klasyfikacyjnych towarów, usług oraz obiektów budowlanych (PKWiU, PKOB) prowadziłyby do zmiany dotychczas stosowanych stawek podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego albo prowadziłyby do zwolnienia od podatku lub opodatkowania, podatnik stosuje stawki lub zwolnienia określone w w/w ustawie w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2002r.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie literalne brzmienie w/w art. 6 wskazuje jednoznacznie, iż dotyczy on ewentualnych zmian klasyfikacyjnych w zakresie towarów i usług wymienionych w nowych załącznikach do ustawy o VAT, a nie do rozporządzenia wykonawczego do tejże ustawy. A zatem przepis ten nie dotyczy zmian wprowadzanych do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. Oznacza to zasadę bezpośredniego obowiązywania rozporządzenia w nowym brzmieniu. Zdaniem organu odwoławczego zmianą do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, o której mowa w art. 6 ustawy z dnia 4 grudnia 2002r. nie jest upływ terminu określonego w art. 51 ust.1 pkt 2 lit. a) w/w ustawy, w konsekwencji czego przestał obowiązywać z dniem 1 stycznia 2004r. załącznik nr 5 do ustawy o VAT. Natomiast dodanie do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. załącznika nr 4 nie ma żadnego wpływu na stosowanie w/w art. 6 ustawy z dnia 4 grudnia 2002r., ponieważ nie dotyczy zmian dokonywanych w tym rozporządzeniu.

Jak wynika z wniosku Strony z dnia 08.03.2005r., sprostowanego pismem z dnia 27.02.2006r. wystąpiła Ona o udzielenie pisemnej interpretacji dotyczącej stawki VAT na sprzedaż następujących towarów:

- bezpieczników do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu mniejszym lub równym 10A pozostałe (PKWiU 31.20.21-30.90);

- bezpieczników wielkiej mocy do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu większym niż 10A, a mniejszym lub równym 63A (PKWiU 31.20.21-50.30);

- bezpieczników do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu większym niż 63A, pozostałe, osobno nie wymienione (PKWiU 31.20.21-70.90);

- elementów bezpieczników instalacyjnych do napięć mniejszych lub równych 1000V, dla prądów o natężeniu większym niż 63A (PKWiU 31.20.21-70.80)-w tej grupie sprzedawano podstawy bezpiecznikowe

w okresie od 1 stycznia 2003r. do 30 kwietnia 2004r., przy uwzględnieniu faktu, iż w/w wyroby w Systematycznym Wykazie Wyrobów były zaklasyfikowane do grupowań SWW: 1115-281,-282.

Mając powyższe na uwadze organ drugiej instancji podkreśla, że w wyniku nowelizacji ustawy o VAT wchodzącej w życie z dniem 1 stycznia 2003r., w załączniku nr 5 (poz. 68) do tej ustawy pominięto w/w towary, a zatem Strona winna stosować stawkę VAT obowiązującą wg stanu prawnego na dzień 31 grudnia 2002r. zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 4 grudnia 2002r.

W tym miejscu Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazuje, że w poz. 68 załącznika nr 5 do ustawy o VAT został wprawdzie przez ustawodawcę wymieniony między innymi towar o kodzie (ex) PKWiU 31.20.21-50.30, ale stawką preferencyjną w wysokości 7% jest opodatkowana tylko sprzedaż podstaw i wkładek bezpiecznikowych niskiego napięcia.

Jednocześnie organ odwoławczy informuje, iż według stanu prawnego na dzień 31 grudnia 2002r. towary określone kodem SWW 1115-281,-282 były wymienione w załączniku nr 5 poz. 38 i opodatkowane stawką VAT 7%.

W związku z powyższym sprzedaż przedmiotowych towarów w okresie od 1 stycznia 2003r. do 31 grudnia 2003r. była objęta stawką VAT w wysokości 7%.Odnośnie zaś wysokości stawki VAT na sprzedaż w/w towarów w okresie od 1 stycznia 2004r. do 30 kwietnia 2004r., organ drugiej instancji, podzielając stanowisko Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu przedstawione w postanowieniu nr 1473/WV/443/49/43/2005/HZ z dnia 10.06.2005r. uznaje, że powyższe wyroby sprzedawane przez Stronę nie zostały wymienione w załączniku nr 4 (poz. 68) do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2004r.), a zatem ich sprzedaż w w/w okresie była opodatkowana zgodnie z art. 18 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług stawką VAT w wysokości 22%.

Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie postanawia jak w sentencji decyzji.