Pytanie:

W sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży części nieruchomości (lokalu użytkowego)

Z przedstawionego przez Stronę stanu faktycznego wynika, iż w dniu 16 września 1997 r. A i B, C oraz D zakupili po 1/3 części działkę gruntu w użytkowaniu wieczystym wraz z rozpoczętą budową domu mieszkalnego. Z aktu notarialnego wynika, iż przedmiotową nieruchomość kupujący nabywają dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej prowadzonej przez A, C i D. Przy sprzedaży naliczono podatek od towarów i usług. Ww. budynek został dopuszczony do użytkowania jako pawilon handlowo-mieszkalny w dniu 29 stycznia 2002 r. Budynek, jak również jego część nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych, w związku z czym nie był amortyzowany, gdyż Podatnik (C) opodatkowany był w formie karty podatkowej. Podatnik (C) podkreśla, iż przy zakupie przedmiotowej nieruchomości, jak również w trakcie trwania prac budowlanych w celu przystosowania pomieszczeń do prowadzenia działalności gospodarczej, nie odliczała podatku naliczonego , z uwagi na fakt, iż nie miała do tego prawa, bowiem w tym okresie nie była podatnikiem podatku od towarów i usług (podatnikiem podatku od towarów i usług czynnym jest od 2001 r.)

Na tle takich okoliczności faktycznych Podatnik formułuje stanowisko, iż przy sprzedaży części budynku, w której prowadził działalność gospodarczą od 24 maja 2002 r. do listopada 2005 r., nie ma obowiązku naliczyć podatku od towarów i usług, bowiem zakupił powyższą nieruchomość jako budynek mieszkalny na własne potrzeby mieszkaniowe.
Mając na uwadze treść oraz zakres zapytania, Naczelnik Urzędu Skarbowego we Wschowie wyraża następującą ocenę prawną stanowiska pytającego:

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów.

Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Wobec powyższego sprzedaż budynku lub jego część podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ustawodawca w przepisach art. 43 ww. ustawy zwolnił od podatku od towarów i usług określone usługi i dostawy towarów. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (...). Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się budynki i budowle lub ich części ? jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat.

Z przedstawionego przez Stronę Stanu faktycznego wynika, iż pozwolenie na użytkowanie pawilonu handlowo-mieszkalnego w formie decyzji, Podatnik uzyskał 29 stycznia 2002 r. Zatem, w powyższym przypadku nie została spełniona podstawowa przesłanka do uznania przedmiotowej nieruchomości za towar używany, bowiem od końca roku, w którym zakończono budowę tego obiektu nie upłynęło 5 lat. Ponadto, z aktu notarialnego dot. sprzedaży nieruchomości z 1997 r. wynika, iż Podatnik zakupił powyższą nieruchomość na cele związane z prowadzoną działalnością, a nie jak stwierdza we wniosku na własne potrzeby mieszkaniowe. Potwierdzeniem powyższego jest fakt, iż Podatnik w okresie od 24 maja 2002 r. do listopada 2005 r. w ww. lokalu prowadził działalność gospodarczą na własne imię i nazwisko.

Reasumując, sprzedaż części budynku podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie spełnia warunków definicji towaru używanego ? zwolnionego przez ustawodawcę na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, a ponadto dokonywana będzie przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą, która jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.
Powyższej odpowiedzi udzielono w oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące na dzień jej wydania przepisy prawa.
Niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Na niniejsze postanowienie Stronie służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze, za pośrednictwem tutejszego organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia ?art. 14 a § 4 i art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
W myśl art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. W razie wniesienia zażalenia należy dołączyć znaki opłaty skarbowej w wysokości 5 zł od zażalenia i po 0,50 zł od każdego załącznika, zgodnie z ustawą z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (t. j. Dz. U. z 2004 r., Nr 253, poz. 2532).