Pytanie:

Czy występuje obowiązek sporządzenia remanentu likwidacyjnego w zakresie podatku VAT w sytuacji zmiany rodzaju działalności z handlowej (w związku z zaprzestaniem jej wykonywania) na usługową (polegającą na wynajmie nowo wybudowanego sklepu)?

2. Przedmiot interpretacji. Czy występuje obowiązek sporządzenia remanentu likwidacyjnego w zakresie podatku VAT w sytuacji zmiany rodzaju działalności z handlowej (w związku z zaprzestaniem jej wykonywania) na usługową (polegającą na wynajmie nowo wybudowanego sklepu)?

3. Stanowisko Wnioskodawcy. Zdaniem Strony remanent likwidacyjny winien być sporządzony i obejmować nie odsprzedane towary handlowe oraz wyposażenie związane z działalnością handlową, natomiast nie będzie dotyczył towarów związanych z inwestycją budowy nowego sklepu, ponieważ będzie on wykorzystywany do świadczenia usług najmu opodatkowanych podatkiem VAT.

4. Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 5 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 15 ust. 1 wymienionej ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalnością gospodarczą, zgodnie z ust. 2 art. 15 jest wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie więc z powyższymi przepisami osoba fizyczna wynajmująca lokal na cele użytkowe jest podatnikiem podatku VAT prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów wyżej wymienionej ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy do sporządzenia remanentu likwidacyjnego i opodatkowania podatkiem VAT towarów własnej produkcji i towarów, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy, obowiązani są podatnicy będący osobami fizycznymi w przypadku zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle zamysłu przedstawionego przez Stronę, skoro podatnik zamierza nadal prowadzić działalność gospodarczą na własne imię, zmieniając wyłącznie jej rodzaj, nie zgłasza jej zaprzestania i wobec tego nie sporządza remanentu likwidacyjnego. Nie nastąpi bowiem w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług likwidacja firmy. Podatnik, który figuruje w ewidencji podatników czynnych podatku VAT tutejszego organu podatkowego będzie kontynuował działalność gospodarczą pod tym samym numerem NIP, a zatem w tym przypadku nie będą miały zastosowania przepisy art. 14 w/w ustawy.

W związku z powyższym stanowisko Strony zajęte we wniosku należy uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie zaznacza się, że nie odsprzedane towary handlowe oraz wyposażenie związane z działalnością handlową w przypadku ich dostawy (sprzedaży) należy opodatkować podatkiem od towarów i usług i rozliczyć w deklaracjach VAT w miesiącach dokonania dostawy (sprzedaży). Zgodnie art.7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w myśl ust. 2 tegoż art. 7 przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników (...) oraz wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

Jednocześnie tutejszy organ podatkowy zauważa, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez Stronę i na podstawie przepisów obowiązujących w dniu wydania niniejszego postanowienia. W myśl art. 14b Ordynacji podatkowej interpretacja niniejsza nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Zgodnie z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej na postanowienie mniejsze służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Sochaczewie, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia. Zażalenie, zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia.