Pytanie:

Czy w związku ze świadczeniem usług budowlanych w krajach Unii Europejskiej należy wystawiać faktury z naliczona kwotą podatku od towarów i usług wg. stawek obowiązujących w Polsce oraz czy podatek należny z tytułu wykonania tych usług powinien być odprowadzany do właściwego urzędu skarbowego w Polsce?

Na podstawie art. 14a § 1 i § 4, ustawy z dnia 29 sierpnia 1998 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Pabianicach uznaje stanowisko Podatnika, przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2005 r. (data wpływu do urzędu 13 grudnia 2005 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej miejsca opodatkowania podatkiem VAT usług budowlanych wykonywanych w krajach Unii Europejskiej - za nieprawidłowe.

W dniu 13 grudnia 2005 roku do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Pabianicach wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Zgodnie z brzmieniem art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku z dnia 10 grudnia 2005 roku wynika, iż Podatnik świadczy usługi budowlane w krajach Unii Europejskiej dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz dla podmiotów gospodarczych niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej.

Podatnik pyta, czy za swoje usługi dla ww. kontrahentów powinien wystawiać faktury z naliczoną kwotą podatku od towarów i usług wg. stawek podatku obowiązujących w Polsce, a także czy podatek należny z tytułu wykonania tych usług powinien być przez niego odprowadzany do właściwego urzędu skarbowego w Polsce.

Na tle przedstawionej sytuacji Podatnik formułuje stanowisko, iż powinien on naliczać podatek od towarów i usług według stawek krajowych oraz odprowadzać go do właściwego urzędu skarbowego w Polsce.

Tutejszy organ dokonuje oceny prawnej zaprezentowanego stanowiska jak niżej:

Zgodnie z treścią art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania.

Od tej ogólnej zasady dotyczącej miejsca świadczenia przy świadczeniu usług określono w cytowanej ustawie szereg wyjątków. Zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 1 w przypadku świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców majątkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego - miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości.

Przykłady usług zostały przez ustawodawcę ujęte w formie katalogu otwartego, co oznacza, że również inne usługi "związane z nieruchomościami" nie wymienione wprost w art. 27 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy, będą podlegały tym samym zasadom opodatkowania. Należy podkreślić, iż zasada ta ma miejsce w przypadku gdy usługa związana jest z konkretną nieruchomością, która da się zlokalizować co do miejsca jej położenia.

Usługi budowlane są usługami związanymi z nieruchomościami. Zatem wykonywane przez Podatnika usługi budowlane będą podlegały opodatkowaniu w kraju, w którym położona jest nieruchomość. W tym konkretnym przypadku nie ma znaczenia, czy usługobiorcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, czy podmiot gospodarczy niebędący podatnikiem podatku od wartości dodanej czy też podatnik podatku od wartości dodanej.

O konieczności rejestracji, sposobie rozliczania podatku od wartości dodanej i jego wysokości oraz o osobie zobowiązanej do jego rozliczania przesądzają przepisy kraju, w którym znajduje się miejsce świadczenia usługi (miejsce położenia nieruchomości).

Zgodnie z art. 106 ust. 2, 3 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek wystawiania faktur istnieje również w przypadku dostaw towarów lub świadczenia usług , dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako "podatnicy VAT czynni" lub "zwolnieni", jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (Polski) lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze. Ww. przepis stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towarów lub wykonaniem usługi. Podatnicy dokonujący wyżej wskazanych dostaw lub świadczący wyżej wskazane usługi nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

W § 27 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. nr 95, poz. 789) określono, że przepisy § 9, 11-23 i 26 tego rozporządzenia stosuje się odpowiednio do podatników, o których mowa w art. 106 ust. 2 ustawy, tzn. do ich faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenie usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (Polski) lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Wystawiona w takich przypadkach faktura, powinna zawierać dane określone w § 9, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem. Ponadto w takiej fakturze może nie znajdować się numer identyfikacyjny nabywcy z wyjątkiem przypadków świadczenia usług , o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 i w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę postanawia się jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu sporządzenia wniosku przez podatnika. Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej, do czasu jej zmiany lub uchylenia.