Istota interpretacji:

Wnioskodawczyni z tytułu nabytego w drodze dziedziczenia prawa do ubezpieczenia na życie po zmarłym stryju, zobowiązana jest do zapłaty podatku od spadków i darowizn. Na Wnioskodawczyni ciąży obowiązek złożenia w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, czyli od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu, zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Na podstawie złożonego zeznania podatkowego przez podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku. Termin płatności powyższego podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni nabyła prawo do ubezpieczenia na życie po zmarłym stryju (bracie rodzonym ojca) Aleksandrze S., który był obywatelem Wielkiej Brytanii. Stryj Wnioskodawczyni zmarł w Wielkiej Brytanii dnia 05.12.2005 r. Postępowanie spadkowe przeprowadzone zostało dopiero w 2008 i 2009 r. Po zakończeniu postępowania, które było prowadzone w Wielkiej Brytanii, Wnioskodawczyni otrzymała kwotę 10.876,4 funtów szterlingów.

Pismem z dnia 07.08.209 r. Nr IPPB2/436-226/09-2/AF wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego do pytania przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 11.08.2009 r. Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie pismem z dnia 17.08.2009 r. (data nadania 17.08.2009 r., data wpływu 19.08.2009 r.) informując, że pieniądze, które przekazał Sąd Brytyjski pochodziły z ubezpieczenia na życie stryja Wnioskodawczyni Aleksandra S., obywatela Wielkiej Brytanii. Stryj był bezdzietnym wdowcem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawczyni powinna zapłacić podatek od tej kwoty i w jakiej wysokości...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ponieważ w naszym kraju odszkodowania wypłacane przez ubezpieczycieli nie podlegają opodatkowaniu, wobec tego Wnioskodawczyni uważa, że nie powinna odprowadzać podatku w tej zaistniałej sytuacji.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, wynika, iż Wnioskodawczyni nabyła w drodze dziedziczenia po zmarłym stryju, obywatelu Wielkiej Brytanii, prawo do ubezpieczenia na życie. Stryj Wnioskodawczyni (brat rodzony ojca) zmarł 05.12.2005 r. Postępowanie spadkowe zostało przeprowadzone przez Sąd Brytyjski w 2008 i 2009 roku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 222, poz. 1629) stanowi, że do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2007 r., stosuje się przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. (t. j. Dz. U. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym do 31.12 2006 r. podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1. spadku;
2. darowizny;
3. zasiedzenia;
4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w postaci powołania do spadku albo w postaci zapisu.

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładcy na wypadek jego śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci. (art. 1 ust. 2)

Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle powyższego, co do zasady opodatkowaniu podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Natomiast w sytuacji nabycia przedmiotów majątkowych znajdujących się lub wykonywanych za granicą, czynnikiem decydującym o podleganiu ustawie o podatku od spadków i darowizn jest posiadanie przez nabywcę spadku obywatelstwa polskiego lub stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy obowiązek podatkowy przy nabyciu w drodze dziedziczenia powstaje z chwilą przyjęcia spadku.

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru (art. 7 ust. 1 ustawy).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe (art. 14 ust. 2). Stosownie do art. 14 ust. 3 ustawy do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1. do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;
2. do grupy II - zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;
3. do grupy III - innych nabywców.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawczyni nabyła w wyniku przeprowadzonego postępowania sądowego prawo do ubezpieczenia na życie po zmarłym stryju (bracie rodzonym ojca), który zgodnie z art. 14 ust. 3 zaliczany jest do II grupy podatkowej.

W myśl art. 9 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 7.276 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej.

Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od podatku, według następującej skali:

Od nabywców zaliczonych do II grupy podatkowej

10 278 7 %

10 278 20 556 719 zł 50 gr i 9% od nadwyżki ponad 10 278 zł

20 556 1 644 zł 50 gr i 12% od nadwyżki ponad 20 556 zł

Zgodnie z art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania. W myśl ust. 2 art. 17a ustawy obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika.

Po złożeniu zeznania podatkowego przez podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku. Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 Nr 8 poz. 60 ze zm.) zobowiązanie podatkowe powstaje z chwilą doręczenia decyzji ustalającej podatek, albo z chwilą zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. W przypadku podatku od spadków i darowizn zobowiązanie podatkowe powstaje z chwilą doręczenia decyzji ustalającej wysokość podatku. W myśl art. 47 § 1 Ordynacji podatkowej termin płatności podatku, którego wysokość została ustalona w decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego wynosi 14 dni od dnia jej doręczenia.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni z tytułu nabytego w drodze dziedziczenia prawa do ubezpieczenia na życie po zmarłym stryju, zobowiązana jest do zapłaty podatku od spadków i darowizn. Na Wnioskodawczyni ciąży obowiązek złożenia w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, czyli od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu, zeznania podatkowego o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Na podstawie złożonego zeznania podatkowego przez podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku. Termin płatności powyższego podatku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.