Istota interpretacji:

Skorzystanie z ulgi z art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn przez spadkobiercę będącego współwłaścicielem innej nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego wraz z córkami. Współwłasność ma charakter ułamkowy. Zainteresowana nie jest jednocześnie właścicielem innego budynku, lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość oraz nie jest właścicielem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowych prawa do domu jednorodzinnego, prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym, ani najemcą lokalu lub budynku. Na podstawie testamentu sporządzonego przez teściową, która zmarła w listopadzie 2008 roku, Wnioskodawczyni została powołana do całości spadku. W jego skład wchodzi przede wszystkim lokal mieszkalny o powierzchni nie przekraczającej 110m2 powierzchni użytkowej oraz prawo użytkowania wieczystego części nieruchomości na której posadowiony jest budynek w którym mieści się powyższy lokal mieszkalny. W związku z tym, iż Wnioskodawczyni zamierza wystąpić z wnioskiem do sądu o stwierdzenie nabycia spadku po teściowej i złożyć oświadczenie o przyjęciu po niej spadku, co w konsekwencji będzie prowadziło do powstania obowiązku podatkowego na gruncie podatku od spadków i darowizn, Zainteresowana wnosi o wydanie interpretacji pisemnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku gdy podatnik jest współwłaścicielem budynku mieszkalnego i nabywa w drodze spadku od osoby zaliczonej do I grupy podatkowej inny lokal mieszkalny znajduje zastosowanie przepis art. 16 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2004r. nr 142 poz. 1514 z późn. zm.), który stwierdza iż, nie zalicza się do podstawy opodatkowania czystej wartości takiego lokalu do łącznej wysokości nie przekraczającej 110m2 powierzchni użytkowej budynku lub lokalu przy założeniu spełnienia pozostałych warunków wymaganych powołanym przepisem ustawy...

Zdaniem Wnioskodawczyni, odpowiedź na postawione pytanie jest pozytywna. Zgodnie z art. 16 ust. 2 powołanej ustawy ulga o której mowa w art. 16 ust. 1 przysługuje osobom które spełniają określone w art. 16 ust. 2 pkt 1-5 ustawy warunki. W szczególności osoby te nie są właścicielami innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, bądź będąc nimi przeniosą własność budynku lub lokalu na zstępnych, Skarb Państwa lub gminę w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego (art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy). Z powołanego przepisu nie wynika, aby prawa do ulgi pozbawieni byli ci którzy są współwłaścicielami innego budynku mieszkalnego. W doktrynie oraz w praktyce orzeczniczej NSA powszechnie przyjmuje się, iż punktem wykładni prawa jest tekst prawny. Poprzez tekst ustawodawca przekazuje bowiem do wiadomości zainteresowanych podatników określone normy postępowania i oddziałuje na zachowanie adresatów tych norm. Aby więc zrozumieć tekst prawny należy w pierwszym rzędzie odwołać się do reguł języka polskiego. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z dnia 26 stycznia 2004r. (sygn. akt ISA/Lu 1176/99) "Wśród wszystkich rodzajów wykładni – na pierwszym miejscu stawiać należy wykładnię językową. Wszystkie inne są dopuszczalnie jedynie wówczas, gdy ta pierwsza nie wystarcza".

Wykładnia językowa jako podstawowy rodzaj wykładni prawa podatkowego umożliwia prawidłowe odczytanie treści normy prawnej w niej zawartej. Stosując zasady znaczeniowe języka polskiego, w tym zasady interpunkcji, ustala się wolę prawodawcy. Z założenia językowej racjonalności prawodawcy wyprowadza się w doktrynie prawniczej i praktyce stosowania prawa regułę, iż jeżeli przepis jednoznacznie w danym języku formułuje normę postępowania, to tak właśnie należy rozumieć przepis.

Wobec powyższego skoro ustawodawca pozbawił prawa do ulgi podatkowej z art. 16 ust. 1 ustawy jedynie właścicieli innych budynków, to współwłaściciele takich budynków spełniają warunki do skorzystania z ulgi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Podstawa prawna ulgi mieszkaniowej w podatku od spadków i darowizn została określona w art. 16 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku nabycia własności (współwłasności) budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, spółdzielczego prawa do domu jednorodzinnego albo udziału w takim prawie:

1. w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego, darowizny lub polecenia darczyńcy przez osoby zaliczane do I grupy podatkowej,
   
2. w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu lub polecenia testamentowego przez osoby zaliczane do II grupy podatkowej,
   
3. w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu lub polecenia testamentowego przez osoby zaliczane do III grupy podatkowej, które sprawowały opiekę nad wymagającym takiej opieki spadkodawcą, na podstawie pisemnej umowy z podpisem notarialnie poświadczonym, przez co najmniej dwa lata od dnia poświadczenia podpisów przez notariusza
   

- nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich czystej wartości do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m2powierzchni użytkowej budynku lub lokalu. W przypadku nabycia części (udziału) budynku mieszkalnego lub lokalu albo udziału w spółdzielczym prawie do budynku mieszkalnego lub lokalu ulga przysługuje stosownie do wielkości udziału.

Z omawianej ulgi mogą skorzystać nabywcy, którzy spełniają łącznie następujące warunki określone w art. 16 ust. 2 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:

1. spełniają wymogi określone w art. 4 ust. 4, zgodnie z którym zwolnienia określone w ust. 1 i w art. 4a ustawy stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa;
   
2. nie są właścicielami innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość bądź będąc nimi przeniosą własność budynku lub lokalu na rzecz zstępnych, Skarbu Państwa lub gminy w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
   
3. nie przysługuje im spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub wynikające z przydziału spółdzielni mieszkaniowej: prawo do domu jednorodzinnego lub prawo do lokalu w małym domu mieszkalnym, a w razie dysponowania tymi prawami przekażą je zstępnym lub przekażą do dyspozycji spółdzielni, w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
   
4. nie są najemcami lokalu lub budynku lub będąc nimi rozwiążą umowę najmu w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego albo zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego;
   
5. będą zamieszkiwać będąc zameldowanymi na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku i nie dokonają jego zbycia przez okres 5 lat:
   a)od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego - jeżeli w chwili złożenia zeznania lub zawarcia umowy darowizny nabywca mieszka i jest zameldowany na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku,
   b)od dnia zamieszkania potwierdzonego zameldowaniem na pobyt stały w nabytym lokalu lub budynku - jeżeli nabywca zamieszka i dokona zameldowania na pobyt stały w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego lub zawarcia umowy darowizny w formie aktu notarialnego.
   
   

Z powołanego zapisu ustawy wynika, że powyższe warunki zastosowania ulgi z art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn odnoszą się wyłącznie do osób, które są właścicielami lokalu lub budynku mieszkalnego, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Nie dotyczą natomiast osób, które są współwłaścicielami tych lokali lub budynków, w tym także w sytuacji gdy stanowią one majątek wspólny małżonków.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem w częściach ułamkowych nieruchomości w postaci budynku mieszkalnego. Po zmarłej w 2008 r. teściowej na podstawie testamentu nabyła lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu. W związku z powyższym Zainteresowana zamierza wystąpić do sądu o stwierdzenie nabycia spadku po teściowej i złożyć oświadczenie o przyjęciu spadku, które z kolei spowoduje powstanie obowiązku podatkowego w ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że Wnioskodawczyni jako współwłaścicielka nieruchomości w częściach ułamkowych może skorzystać z ulgi na podstawie art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Niemniej jednak, aby skorzystać z ww. ulgi niezbędne jest łączne spełnienie wszystkich zawartych w tym przepisie warunków.

W odniesieniu do powołanego przez Wnioskodawczynię orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tut. organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w niniejszej sprawie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje