W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 19 grudnia 2006 r. Sąd Okręgowy we W. stwierdził, że orzeczenie o stwierdzeniu nabycia spadku po babci Wnioskodawczyni jest prawomocne i Zainteresowana wspólnie z bratem nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. W związku z powyższym w dniu 18 stycznia 2007 r. złożono zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych (SD-3) i oświadczenie, że w nabytym lokalu Wnioskodawczyni zamieszka w ciągu roku od złożenia zeznania podatkowego. W dniu 11 kwietnia 2007 r. Wnioskodawczyni otrzymała decyzję ustalającą zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem dochowania wymogów określonych w art. 16 tej ustawy. 10 stycznia 2007 r. Zainteresowana skierowała do swego ojca, który zamieszkuje w ww. mieszkaniu pismo o opuszczenie lokalu w terminie 30 dni. Niestety uzgodnienia listowne jak i telefoniczne okazały się nieskuteczne. Dlatego w dniu 29 sierpnia 2007 r. Wnioskodawczyni skierowała do Sądu Rejonowego X pozew o eksmisję. Określając osoby objęte eksmisją okazało się, że po śmierci babci, która zmarła 30 sierpnia 2004 r. ojciec wiedząc, że nie ma prawa do spadku z powodu testamentowego wydziedziczenia, w dniu 21 września 2004 r. zameldował w przedmiotowym mieszkaniu swoją aktualną żonę i ich syna. Obecnie postępowanie sądowe dotyczące eksmisji jest w toku, a ojciec wraz ze swoją nową rodziną zamieszkują ww. lokal, nie chcą go opuścić ani udostępnić pomimo tego, że są właścicielami innej nieruchomości, a ponadto nie płacą czynszu za to mieszkanie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji opisanej we wniosku spełnienie warunków uprawniających do skorzystania z ulgi mieszkaniowej może być odroczone (np. na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn lub z innych powodów: aspektów moralnych, społecznych)?

Zdaniem Wnioskodawczyni, termin do zamieszkania nabytego w spadku lokalu powinien być odroczony. Mieszkanie to w pełni zaspokoiłoby podstawowe potrzeby mieszkaniowe Zainteresowanej i jej brata, natomiast przez fakt zamieszkiwania Jej ojca z jego nową rodziną w nim, wypełnienie warunków określonych w decyzji podatkowej staje się obecnie niemożliwe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe pod warunkiem, że spadkobierca zamieszka w nabytej nieruchomości w okresie 5 lat od dnia jej nabycia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 z późń. zm.) podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem spadku.

Ponieważ nabycie ww. nieruchomości w drodze spadku nastąpiło przed 01 stycznia 2007 r. w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 222, poz. 1629) do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01.01.2007 r.

Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, w przypadku nabycia budynku mieszkalnego lub jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowych: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym:

1. w drodze spadku lub darowizny przez osoby zaliczane do I grupy podatkowej,
2. w drodze spadku przez osoby zaliczane do II grupy podatkowej,
3. w drodze spadku przez osoby zaliczane do III grupy podatkowej, sprawujące przez co najmniej dwa lata opiekę nad wymagającym takiej opieki spadkodawcą, na podstawie umowy zawartej z nim przed organem gminy,

- nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich wartości do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m2powierzchni użytkowej budynku lub lokalu.

Według zapisu art. 16 ust. 2 ww. ustawy z omawianej ulgi mogą skorzystać nabywcy, którzy łącznie spełniają następujące warunki:

1. są obywatelami polskimi lub mają miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2. nie są właścicielami innego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość bądź będąc nimi przeniosą własność budynku lub lokalu na rzecz zstępnych, Skarbu Państwa lub gminy,
3. nie dysponują spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu lub nie są właścicielami spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz wynikających z przydziału spółdzielni mieszkaniowych: prawa do domu jednorodzinnego lub prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym, a w razie dysponowania tymi prawami przekażą je zstępnym lub przekażą do dysponowania spółdzielni, w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania podatkowego,
4. nie są najemcami lokalu lub budynku lub będąc nimi rozwiążą umowę najmu,
5. będą zamieszkiwać w nabytym lokalu lub budynku przez 5 lat:

a) od dnia złożenia zeznania podatkowego - jeżeli w chwili złożenia zeznania nabywca mieszka w nabytym lokalu lub budynku,
b) od dnia zamieszkiwania w nabytym lokalu lub budynku - jeżeli nabywca zamieszka w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego.

Wskazać należy, że możliwość skorzystania z przedmiotowego zwolnienia ustawodawca uzależnił m.in. od terminu, w którym spadkobierca zamieszka w nabytej nieruchomości.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn zamieszkiwanie powinno trwać 5 lat:

• od dnia złożenia zeznania podatkowego w przypadków podatników zamieszkujących już w nabytym budynku lub lokalu,
• od dnia zamieszkania w nabytym budynku lub lokalu, gdy podatnik zamieszka w ciągu roku od dnia złożenia zeznania podatkowego.

Art. 16 ust. 3 ww. ustawy, wprowadził wyjątek od powyższych zasad, gdyż stanowi on, że jeżeli nabyty budynek lub lokal jest zajęty przez osoby trzecie, spełnienie warunków określonych w ust. 2 pkt 2-5 może nastąpić w okresie 5 lat od dnia nabycia; w tym wypadku zawiesza się odpowiednio bieg terminu przedawnienia do dokonania wymiaru podatku.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Nabyty lokal jest bowiem zamieszkiwany przez inne osoby. W związku z tym uznać należy, iż spełnienie warunków uprawniających do skorzystania z przedmiotowej ulgi może nastąpić w okresie 5 lat od dnia nabycia.

W przypadku Wnioskodawczyni i jej brata zamieszkanie w nabytym mieszkaniu winno nastąpić w okresie 5 lat od dnia jego nabycia tj. od 30 sierpnia 2004 r.

Ponadto tut. Organ informuje, że o zaistniałej sytuacji tzn. niemożności wypełnienia postanowień art. 16 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn spadkobiercy powinni poinformować naczelnika urzędu skarbowego, który wydał decyzję uprawniającą do skorzystania z przedmiotowej ulgi.

Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczy stosowania przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.), został złożony przez jednego ze spadkobierców zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego spadkobiercy tj. brata Zainteresowanej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.