Istota interpretacji:

Należy wskazać, iż w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni złoży oświadczenie o przyjęciu dokonanego na jej rzecz przez teścia zapisu, będzie miała miejsce darowizna od teścia. W tym przypadku Wnioskodawczyni nie będzie objęta zwolnieniem od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Dom jednorodzinny stanowi własność teścia. Teść zamierza ustanowić współwłasność tego domu i przenieść udział w wysokości 1/2 na syna w formie darowizny z umownym zastrzeżeniem, że udział ten wchodzi do majątku wspólnego małżonków (tj. męża – syna właściciela i Wnioskodawczyni).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w opisanej sytuacji cała transakcja, w tym także w przypadku synowej – Wnioskodawczyni, jest objęta zwolnieniem od podatku od spadków i darowizn z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn...

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawczyni w opisanej sytuacji cała transakcja, w tym także w stosunku do Wnioskodawczyni, jest objęta zwolnieniem od podatku od spadków i darowizn z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wynika to z faktu, iż art. 4a ust. 1 in principio dotyczy zwolnienia od podatku czynności "nabycia własności przez zstępnych". W przedmiotowym stanie faktycznym nabywcą, czyli stroną umowy darowizny jest syn, a więc osoba objęta tym zwolnieniem. Wnioskodawczyni nie uczestniczy natomiast w tej czynności prawnej (nie jest jej stroną), a zatem nie jest także nabywcą w rozumieniu art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Natomiast skutki prawne dokonania takiej czynności (wejście przedmiotu darowizny do majątku wspólnego małżonków) nie stanowią przedmiotu regulacji ustawy podatkowej i wynikają z odrębnych konsekwencji przewidzianych w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. W związku z tym transakcja darowizny między ojcem i synem także w przypadku, gdy skutkuje ona wejściem przedmiotu darowizny do majątku wspólnego małżonków podlega zwolnieniu od podatku od darowizny, pod warunkiem jej prawidłowego zgłoszenia.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1. dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2. darowizny, polecenia darczyńcy;
3. zasiedzenia;
4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6. nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
   
   

Stosownie do zapisu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1. zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2. udokumentują - w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.
   
   

Zgodnie z zapisem art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Obowiązek podatkowy przy nabyciu w drodze darowizny powstaje z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń (art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że dom jednorodzinny stanowi własność teścia Wnioskodawczyni. Teść zamierza ustanowić współwłasność tego domu i przenieść udział w wysokości 1/2 na syna w formie darowizny z umownym zastrzeżeniem, że udział ten wchodzi do majątku wspólnego małżonków (tj. męża – syna właściciela i Wnioskodawczyni).

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Natomiast z treści art. 890 § 1 wynika, iż oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego, przy czym umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Z kolei w myśl art. 889 Kodeksu cywilnego nie stanowią darowizny następujące bezpłatne przysporzenia:

1. gdy zobowiązanie do bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami kodeksu;
2. gdy kto zrzeka się prawa, którego jeszcze nie nabył albo które nabył w taki sposób, że w razie zrzeczenia się prawo jest uważane za nie nabyte.
   
   

Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści cytowanego art. 889 ustawy.

Na podstawie art. 33 pkt 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 roku Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ze zm.) do majątku osobistego każdego z małżonków należą: przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

Z powyższego wynika, że jeżeli Wnioskodawczyni złoży oświadczenie o przyjęciu dokonanego na jej rzecz przez teścia zapisu, będzie miała miejsce darowizna. Wnioskodawczyni stanie się współwłaścicielką nieruchomości.

Biorąc pod uwagę zapis art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, należy wskazać, iż przepis ten w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania, bowiem, jak wskazano wyżej, jeżeli Wnioskodawczyni złoży oświadczenie o przyjęciu dokonanego na jej rzecz przez teścia zapisu, będzie miała miejsce darowizna od teścia. Natomiast zwolnienie od podatku od spadków i darowizn zawarte w art. 4a ustawy dotyczy nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę. Nie dotyczy więc nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych przez synową.

Reasumując należy wskazać, iż w sytuacji, gdy Wnioskodawczyni złoży oświadczenie o przyjęciu dokonanego na jej rzecz przez teścia zapisu, będzie miała miejsce darowizna od teścia. W tym przypadku Wnioskodawczyni nie będzie objęta zwolnieniem od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.