|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: darowizna, podatek od spadków i darowizn, ulga mieszkaniowa | |
| Data: 2008-03-28 | |
![]() Istota interpretacji:Czy sprzedaż przed upływem 5 lat komórek lokatorskich (piwnic) przynależnych do mieszkania otrzymanego w drodze darowizny spowoduje utratę ulgi podatkowej w podatku od spadków i darowizn?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Rodzice wnioskodawczyni 30 kwietnia 2004r. zakupili mieszkanie własnościowe o powierzchni użytkowej 56,82 m2 z przynależnymi do niego dwoma komórkami lokatorskimi (piwnice) po 3 m2 każda oraz garażem o powierzchni 20,5 m2. Zakupione mieszkanie własnościowe Rodzice darowali aktem notarialnym wnioskodawczyni, która skorzystała z ulgi podatkowej w podatku od spadków i darowizn deklarując, iż nie sprzeda mieszkania przed upływem 5 lat od momentu darowania. Ponieważ notorycznie zdarzają się włamania do komórek lokatorskich (piwnic) stanowi to główny powód ich sprzedaży. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż przed upływem 5 lat komórek lokatorskich (piwnic) przynależnych do mieszkania otrzymanego w drodze darowizny spowoduje utratę ulgi podatkowej w podatku od spadków i darowizn... Zdaniem wnioskodawczyni sprzedaż obu komórek lokatorskich (piwnic) przed upływem 5 lat od momentu darowania mieszkania własnościowego nie spowoduje żadnych skutków podatkowych czyli zostanie zachowana ulga podatkowa w podatku od spadków i darowizn. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. W świetle art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004r. Nr 142 poz. 1514 ze zm.) w przypadku nabycia własności (współwłasności) budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, spółdzielczego prawa do domu jednorodzinnego albo udziału w takim prawie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego, darowizny lub polecenia darczyńcy przez osoby zaliczane do I grupy podatkowej nie wlicza się do podstawy opodatkowania ich czystej wartości do łącznej wysokości nieprzekraczającej 110 m2 powierzchni użytkowej budynku lub lokalu. W przypadku nabycia części (udziału) budynku mieszkalnego lub lokalu albo udziału w spółdzielczym prawie do budynku mieszkalnego lub lokalu ulga przysługuje stosownie do wielkości udziału. Stosownie do art. 16 ust. 2 ustawy ulga przysługuje osobom, które łącznie spełniają następujące warunki:
Zgodnie z art. 16 ust. 4 ww. ustawy za powierzchnię użytkową budynku (lokalu) w rozumieniu ustawy uważa się powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach (podziemnych i naziemnych, z wyjątkiem powierzchni piwnic i klatek schodowych oraz szybów dźwigów). Z treści wniosku wynika, że wnioskodawczyni otrzymała w darowiźnie od rodziców mieszkanie własnościowe z przynależnymi do niego dwoma komórkami oraz garażem. Wnioskodawczyni zamierza sprzedać komórki lokatorskie (piwnice) przynależące do mieszkania. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej "lokalami", mogą stanowić odrębne nieruchomości. Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi". Ponadto jak stanowi art. 42 ust. 3 pkt 2 ustawy z 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003r. Nr 119 poz. 1116 ze zm.) zarząd spółdzielni na podstawie uchwały określa rodzaj, położenie i powierzchnię lokali oraz pomieszczeń przynależnych, w tym piwnic lub pomieszczeń gospodarczych, o ile piwnica lub pomieszczenie gospodarcze jest w tym budynku przyporządkowane danemu lokalowi a władający lokalem faktycznie piwnicę lub pomieszczenie gospodarcze użytkuje.Komórki lokatorskie (piwnice) w myśl ww. ustawy stanowią cześć składową lokalu i należą do kategorii pomieszczeń przynależnych. Pomieszczenia te są integralnym elementem przydziału mieszkania nierozerwalnie z nim związanym. Osoba, która posiada własnościowe prawo do lokalu może sprzedać tylko swoje prawo. Nie ma ani możliwości ani uprawnień do dokonywania jakichkolwiek podziałów, w tym przypadku sprzedania części swojego prawa czyli sprzedania dwóch komórek lokatorskich (piwnic). Wobec tego należy stwierdzić, że o ile w ogóle w świetle prawa istnieje możliwość sprzedaży komórki lokatorskiej (piwnicy) przynależącej do mieszkania odrębnie od mieszkania, to sprzedaż tej komórki lokatorskiej (piwnicy) nie spowoduje utraty ulgi wynikającej z art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zakresem ulgi zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy jest objęta powierzchnia o łącznej wartości nieprzekraczającej 110m2 powierzchni użytkowej budynku lub lokalu mieszkalnego. Z treści powyżej cytowanego art. 16 ust. 1 i 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że ulgą tą jest objęta wyłącznie wartość powierzchni mieszkania a nie piwnic. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2008-03-28 |
