W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni zamierza składać wspólnie z mężem deklarację podatkową za rok 2007. Zamierzali oni również w 2007r. przekazać darowiznę dla członka rodziny - teściowej, która znajduje się w trudnej sytuacji finansowej.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania.

1. Jaka jest maksymalna kwota darowizny dla członka rodziny?
2. Czy kwotę darowizny można przekazać łącznie z mężem (uwzględniając jego dochody bądź też nie)?
3. W jakiej formie należy przekazać darowiznę (umowa, przelew bankowy, inna forma)?
4. Jakie informacje należy zawrzeć przy przekazaniu darowizny?
   
   

Zdaniem wnioskodawczyni darowiznę można przekazać wspólnie z mężem na rzecz teściowej. Darowizna musi być przekazana za pośrednictwem przelewu bankowego (bez podpisywania umowy lub innego pisma). W przelewie bankowym oprócz imienia, nazwiska, adresu zamieszkania osoby obdarowanej i opisu "darowizna" nie ma konieczności podawania innych informacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu. Najczęściej darowizna polega na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. W rozumieniu art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) darowizna jest umową, w której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń (art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 9637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów (art. 14 ust. 2, ust. 3 pkt 1 ww. ustawy).

Jednakże przepis art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1. zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2. udokumentują - w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 ( tj. dla I grupy podatkowej 9.637 zł) - ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.
   
   

Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych winno być dokonane na formularzu SD-Z1 określonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 18 grudnia 2006r. w sprawie zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych (Dz. U. Nr 243, poz. 1762).

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, przedmiotowe nabycie podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ww. ustawy).Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1. wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2. gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.
   
   

Zwraca się uwagę, iż darowizna dokonana przez synową na rzecz teściowej nie będzie korzystała ze zwolnienia art. 4a ww. ustawy. Wobec powyższego, jeżeli wnioskodawczyni przekaże darowiznę teściowej w formie środków pieniężnych i przekroczy ona kwotę wolną od podatku wynoszącą 9637 zł, wówczas nadwyżka tej kwoty będzie podlegać opodatkowaniu na ogólnych zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ww. ustawy). I w takim przypadku obdarowana będzie zobowiązana do złożenie zeznania podatkowego.

Natomiast jeśli mąż wnioskodawczyni zawrze umowę darowizny środków pieniężnych ze swoją matką, to po przekroczeniu kwoty wolnej od podatku w wysokości 9637 zł w myśl powołanych wyżej przepisów art. 4a ww. ustawy, o ile dopełnione zostaną ww. wymogi nastąpi zwolnienie z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Te same zasady obowiązują w przypadku, kiedy zostanie sporządzony jeden dokument, na podstawie którego dokonywana jest darowizna między wnioskodawczynią i jej mężem a teściową. Jednym bowiem aktem zostanie przekazana darowizna zarówno od wnioskodawczyni jak i od męża.

Jeżeli natomiast małżonkowie zdecydują się na przekazanie darowizny bez sporządzania umowy pisemnej, to obowiązek podatkowy powstanie z chwilą spełnienia świadczenia czyli - jak wynika z zapisanego zdania przyszłego - z chwilą dokonania przelewu środków pieniężnych na rachunek obdarowanej.
Przelewu takiego można dokonać:

• z rachunku imiennego wnioskodawczyni - wówczas znajdują zastosowanie zasady przewidziane dla opodatkowania darowizny między synową a teściową opisane wyżej,
• z rachunku imiennego męża wnioskodawczyni - wówczas zastosowanie znajdą zasady opodatkowania bądź zwolnienia z opodatkowania darowizny między synem a matką,
• z rachunku imiennego obojga małżonków - wówczas należy przyjąć, że dochodzi do dokonania aktu darowizny zarówno między wnioskodawczynią a teściową, jak również między mężem wnioskodawczyni a jego matką i do każdej z czynności zastosować właściwy sposób postępowania opisany przy zawieraniu umowy darowizny w formie pisemnej.
  
  

Należy również wskazać, iż na przelewie zgodnie ze stanowiskiem wnioskodawczyni winny się znaleźć informacje identyfikujące strony i rodzaj czynności czyli imię, nazwisko, adres oraz opis "darowizna".

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.