|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: majątek, nieodpłatne zniesienie współwłasności, podatek od spadków i darowizn, podział, podział majątku, spłata, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, wspólność majątkowa | |
| Data: 2011-03-17 | |
![]() Istota interpretacji:Należy stwierdzić, iż skoro w art. 1 ust. 1 ww. ustawy jako podlegające podatkowi od spadków i darowizn nie zostało wymienione nabycie na skutek podziału majątku wspólnego należy uznać, że nie podlega ono podatkowi od spadków i darowizn.W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Małżonkowie przed rokiem 2000 nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Prawo to zostało nabyte do majątku wspólnego małżonków. W styczniu 2010 r. Sąd orzekł rozwód małżonków. Po rozwodzie nie dokonano podziału majątku wspólnego małżonków, ustała jedynie wspólność majątkowa małżeńska. Jeszcze przed rozwodem małżonkowie złożyli do spółdzielni mieszkaniowej wniosek o przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębne prawo własności. Po orzeczeniu rozwodu byli małżonkowie podpisali akt notarialny ze spółdzielnią mieszkaniową na podstawie którego doszło do przekształcenia prawa spółdzielczego w odrębne prawo własności. Na skutek rozwodu ustała majątkowa współwłasność małżeńska, natomiast byli małżonkowie stali się współwłaścicielami nieruchomości mieszkalnej stanowiącej odrębną własność w częściach ułamkowych o wartości 450.000 zł każde z nich. Zatem co do wyodrębnionego prawa własności nieruchomości nie powstała wspólność majątkowa małżeńska. W chwili obecnej istnieje konieczność dokonania podziału majątku byłych małżonków, na podstawie sądowego podziału majątku. Lokal mieszkalny stanowiący współwłasność w częściach ułamkowych na skutek podziału przypadnie jednemu z byłych małżonków, który tytułem spłaty nabywanej części o wartości 450.000 zł dokona zapłaty kwoty 150.000 zł na konto drugiej strony. Będzie to całość świadczenia pieniężnego jaka zostanie zapłacona drugiej stronie. Pismem z dnia 07.02.2011 r. wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:
Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie, wskazując, iż z wnioskiem wystąpił w imieniu własnym natomiast była małżonka wystąpi do Krajowej Informacji Podatkowej w analogicznym stanie faktycznym w imieniu własnym. Należność na rzecz byłej małżonki jest przez Wnioskodawcę spłacana i przy nim pozostaje nieruchomość, natomiast była małżonka otrzymuje spłatę. Wnioskodawca dokonał również wpłaty dodatkowej opłaty. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym:
Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia. Zdaniem Wnioskodawcy Ad. 2 Opodatkowanie podatkiem od spadków i darowizn Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn: podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
Polski ustawodawca nieodpłatne zniesienie współwłasności zrównał pod względem podatkowym z darowizną. Skutkiem, czego nieodpłatne zniesienie współwłasności podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. W przypadku nabycia w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy (art. 7 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn). W omawianym przypadku dochodzi do podziału majątku i jest to odpłatny podział majątku. Cytowany powyżej art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie wymienia takiej czynności to jest odpłatnego podziału majątku, do której miałyby zastosowanie przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn. Określić należy, iż zarówno zniesienie współwłasności, jak i podział majątku są odmiennymi czynnościami prawnymi posiadającymi odmienne regulacje w przepisach. Tym samym niemożliwe jest zastosowanie opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn czynności odpłatnego podziału majątku. Podsumowując, w przyjętym stanie faktycznym nie jest możliwe zastosowanie ustawy o podatku od spadków i darowizn, ponieważ przyjęty stan faktyczny nie został objęty dyspozycją przepisu art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci. Art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zawiera zamknięty katalog nabycia rzeczy i praw majątkowych, które podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że małżonkowie przed rokiem 2000 nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Prawo to zostało nabyte do majątku wspólnego małżonków. W styczniu 2010 r. Sąd orzekł rozwód małżonków. Po rozwodzie nie dokonano podziału majątku wspólnego małżonków, ustała jedynie wspólność majątkowa małżeńska. Jeszcze przed rozwodem małżonkowie złożyli do spółdzielni mieszkaniowej wniosek o przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w odrębne prawo własności. Po orzeczeniu rozwodu byli małżonkowie podpisali akt notarialny ze spółdzielnią mieszkaniową na podstawie którego doszło do przekształcenia prawa spółdzielczego w odrębne prawo własności. Na skutek rozwodu ustała majątkowa współwłasność małżeńska, natomiast byli małżonkowie stali się współwłaścicielami nieruchomości mieszkalnej stanowiącej odrębną własność w częściach ułamkowych o wartości 450.000 zł każde z nich. Zatem co do wyodrębnionego prawa własności nieruchomości nie powstała wspólność majątkowa małżeńska. W chwili obecnej istnieje konieczność dokonania podziału majątku byłych małżonków, na podstawie sądowego podziału majątku. Lokal mieszkalny stanowiący współwłasność w częściach ułamkowych na skutek podziału przypadnie jednemu z byłych małżonków, który tytułem spłaty nabywanej części o wartości 450.000 zł dokona zapłaty kwoty 150.000 zł na konto drugiej strony. Będzie to całość świadczenia pieniężnego jaka zostanie zapłacona drugiej stronie. Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 z późn. zm.) z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność ustawową charakteryzują dwie podstawowe cechy: jest to wspólność dorobku i wspólność o charakterze łącznym. Z powyższego przepisu wynika również, że wspólność majątkowa małżeńska oparta jest na małżeństwie, jako stosunku prawnym osobistym. Powyższe oznacza, że ustanie małżeństwa, w wyniku np. orzeczenia sądu rozwiązującego małżeństwo, powoduje ustanie z mocy prawa tej wspólności. Wspólność majątkowa małżeńska ustaje ponadto w przypadku zawarcia przez małżonków umowy ją znoszącej i wprowadzającej rozdzielność majątkową, orzeczenia sądu ustanawiającego w miejsce wspólności majątkowej pełną rozdzielność na żądanie jednego z małżonków, orzeczenia separacji małżonków, ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków oraz w przypadku ogłoszenia upadłości jednego z nich. Ponadto wskazać należy, że podział majątku wspólnego małżonków jest instytucją typową dla prawa rodzinnego i opiekuńczego. Należy podkreślić, że podział majątku wspólnego małżonków, wykazuje cechy odrębne od zniesienia współwłasności, unormowanego w Kodeksie cywilnym, i w związku z tym nie może być traktowany jako zniesienie współwłasności wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Ponieważ podział majątku między małżonkami nie został wymieniony jako czynność podlegająca opodatkowaniu, nie będzie miał znaczenia fakt, że przy podziale majątku nie wystąpiła spłata pieniężna. Reasumując należy stwierdzić, iż skoro w art. 1 ust. 1 ww. ustawy jako podlegające podatkowi od spadków i darowizn nie zostało wymienione nabycie na skutek podziału majątku wspólnego należy uznać, że nie podlega ono podatkowi od spadków i darowizn. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2011-03-17 |
