Istota interpretacji:

nieodpłatne przekazanie w formie cesji oszczędnościowej książeczki mieszkaniowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem jest nieodpłatne przekazanie w formie cesji oszczędnościowej książeczki mieszkaniowej w ramach najbliższej rodziny.

W dniu 22.03.2010 r. w Bank P. S.A. Oddział w P. ul. L. dokonano cesji oszczędnościowej książeczki mieszkaniowej założonej w 1977 r. z wkładem mieszkaniowym o wartości 130,00 zł po denominacji.

Stronami cesji jest rodzeństwo B. Hanna z domu W., właścicielka książeczki mieszkaniowej zamieszkała, we wsi R. poczta C. oraz przyjmujący cesję brat Mieczysław W. zamieszkały w P. ul. W.

Po rozpatrzeniu możliwości przeprowadzenia remontów mieszkania i przydatności ww. książeczki podjęto decyzję o dalszej cesji pomiędzy ojcem, a córką.

W dniu 01.04.2010 r. dokonano cesji również w Banku P. pomiędzy Mieczysławem W., ojcem Wnioskodawczyni zamieszkałym w P., ul. W., a Wnioskodawczynią zamieszkałą również w P. ul. W. W krótkim czasie Wnioskodawczyni nabyła prawa do likwidacji książeczki mieszkaniowej i uzyskania premii gwarancyjnej.

Likwidację dokonano w Banku P. Oddział w P. i po kilkunastu dniach Wnioskodawczyni otrzymała kwotę 46.648,22 zł przelewem na konto bankowe. Na ww. kwotę składa się:

• wkład na książeczce mieszkaniowej – 130,00 zł
• premia gwarancyjna – 44.616,00 zł
• odsetki za lata ubiegłe – 1.928,77 zł
• odsetki bieżące – 3,45 zł.
  
  

Koszty operacji:

1. cesja 70 zł,
2. opłata za likwidację książeczki 30 zł.
   
   

Pismem z dnia 15.07.2010 r. Nr IPPB2/436-198/10-2/AF wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez uzupełnienie przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego poprzez wskazanie, czy umowa cesji oszczędnościowej książeczki mieszkaniowej miała charakter darowizny oraz jednoznaczne przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego, z uwagi na fakt, iż w złożonym wniosku Wnioskodawczyni przedstawiła dwa stanowiska. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 20.07.2010 r. Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie pismem z dnia 22.07.2010 r., data nadania 22.07.2010 r., data wpływu 23.07.2010 r.). W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż książeczka mieszkaniowa została przekazana nieodpłatnie cesją Bank P. S.A. w P. (wzór druku cesji Wnioskodawczyni przesłała w załączeniu). Wnioskodawczyni nie zna charakteru tej cesji, z pewnością wzór cesji został ustalony pomiędzy Ministrem Finansów a Bankiem P S.A. Innych dokumentów nie spisywano, np. aktu notarialnego, umowy darowizny czy też umowy sprzedaży, itp. Wnioskodawczyni przedstawiła również własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Wnioskodawczyni prosi o udzielenie pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego tj. przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tj. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 z późn. zm.) w odniesieniu do cesji oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych.

1. Czy Wnioskodawczyni skorzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, ponieważ książeczkę mieszkaniową otrzymała drogą cesji w ramach najbliższej rodziny – jeżeli Wnioskodawczyni złoży zgłoszenie na druku SD-Z2 do Urzędu Skarbowego...
2. Czy ojciec Wnioskodawczyni powinien złożyć też SD-Z2...
   
   

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy pytania Nr 1. W zakresie pytania Nr 2 zostało wydane postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania Nr IPPB2/436-198/10-5/AF.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawczyni cesja została dokonana w ramach najbliższej rodziny (ojciec – córka). Po zgłoszeniu na druku SD-Z2 powinno być zwolnienie podatkowe – art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Instytucję przelewu (cesji) regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Przelew wierzytelności jest swoistą konstrukcją prawną, przewidzianą w ogólnych zasadach zobowiązań prowadzącą do zmiany osoby wierzyciela podczas, gdy przedmiot zobowiązania pozostaje ten sam. Umowy cesji wierzytelności należą do czynności prawnych rozporządzających o skutkach zbliżonych do umowy przenoszącej własność.

Art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, iż umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem", podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1. dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2. darowizny, polecenia darczyńcy;
3. zasiedzenia;
4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6. nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
   
   

Na podstawie art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nie przynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Umowę cesji można uznać jako darowiznę, jeżeli posiada ona cechy darowizny, tzn. oświadczenie darczyńców o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1. zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2. udokumentują – w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 (t. j. 9.637 zł) – ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.
   
   

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1. wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2. gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.
   
   

Wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 01.04.2010 r. została zawarta nieodpłatna umowa cesji oszczędnościowej książeczki mieszkaniowej pomiędzy Wnioskodawczynią a jej ojcem. W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż poza zawartą umową cesji nie spisywano innych dokumentów, np. aktu notarialnego, umowy darowizny czy też umowy sprzedaży.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż umowa cesji książeczki mieszkaniowej zawartej między Wnioskodawczynią a jej ojcem nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, bowiem przyjmując za Wnioskodawczynią, nie została zawarta umowa darowizny.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni uznano za nieprawidłowe, bowiem w przypadku, gdy umowa cesji, nie miała charakteru umowy darowizny na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych SD-Z2. Zwolnienie, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn w przedmiotowej sprawie znalazłby zastosowanie, w przypadku, gdy umowa cesji miałaby charakter umowy darowizny i wtedy na Wnioskodawczyni ciążyłby obowiązek złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia zawarcia umowy darowizny.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.