Pytanie:

Czy czynność prawna polegająca na wyodrębnieniu nowego lokalu z nieruchomości wspólnej podlega przepisom ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.

uznaję za nieprawidłowe

stanowisko Państwa, iż przedmiotowa czynność nie podlega ustawie o podatku od spadków i darowizn a tym samym nie wystąpi obowiązek podatkowy

Zgodnie z podjętą uchwałą przez wspólnotę mieszkaniową nastąpi ustanowienie odrębnej własności lokalu, który powstał w wyniku rozbudowy budynku z jednoczesną zmianą wielkości udziałów w nieruchomościach wspólnych.

Dokonując oceny prawnej opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że czynność prawna polegająca na wyodrębnieniu nowego lokalu z nieruchomości wspólnej podlega przepisom ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.).

Z przepisów Kodeksu cywilnego wynikają trzy sposoby zniesienia współwłasności:

1. przez fizyczny podział rzeczy wspólnej prowadzący do definitywnego wyjścia ze wspólności określonej rzeczy:
2. przyznanie rzeczy wspólnej jednemu ze współwłaścicieli w zamian za spłatę
3. sprzedaż rzeczy wspólnej tzw. podział cywilny.

Z uwagi na zasadę swobody kontraktowej stron nie budzi wątpliwości, że w ramach umownego zniesienia współwłasności, współwłaściciele nie są związani ustawowym katalogiem form zniesienia współwłasności i mogą posłużyć się wariantem przez siebie wybranym.

W opisanym stanie faktycznym mimo, iż nie doprowadza się do faktycznego zniesienia współwłasności w sposób całkowity, to za zgodą wszystkich następuje przyznanie rzeczy wspólnej jednemu ze współwłaścicieli, a zatem dokona się częściowe zniesienie współwłasności w istniejącej dotychczas formie i na nowych zasadach zostaną określone udziały w nieruchomości wspólnej. Tym samym zostanie zachowana zasada określona w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80. poz. 903 ze zm.).

Ustawa o podatku od spadków i darowizn w art. 1 ust. 1 pkt 4 stanowi, iż podatkowi podlega zniesienie współwłasności, jednakże powstanie obowiązku podatkowego wiąże się nie z faktem definitywnego ustania wspólności, ale w nieodpłatnym przyznaniem jednemu ze współwłaścicieli udziału lub jego części należącego dotąd do innego współwłaściciela.

Należy podkreślić, iż niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawców i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

W myśl art. 14b § 1 i § 2 powołanej ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy za pośrednictwem tut. Organu podatkowego w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.

Referencje