Istota interpretacji:

Czy od opisanej sprzedaży Wnioskodawczyni powinna złożyć rozliczenie spadkowe w urzędzie skarbowym?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Po zmarłych w dniach 4 września 2006 r. oraz 1 października 2007 r. teściach Wnioskodawczyni, na podstawie testamentu, nabyła spadek w udziale 1/2 części (postanowienie sądu rejonowego). Od nabytego spadku podatek odprowadzono w całości. W dniu 20 stycznia 2011 r. przed notariuszem doszło do sprzedaży masy spadkowej (1/2 części spadku po teściowej Wnioskodawczyni). Zainteresowana wskazuje, że przebywa w związku małżeńskim od 15 września 1989 r. (wspólność majątkowa), ponadto wyjaśnia, że ostatni rok życia teściowej, ze względu na jej niepełnosprawność fizyczną i psychiczną, mieszkali razem z nią w jej domu sprawując nad nią opiekę. Wnioskodawczyni wskazuje również, że aby doprowadzić do wspomnianej sprzedaży ponieśli - ze wspólnych dochodów - dużo kosztów związanych ze sprawami sądowymi i adwokatami. Opisana wyżej nieruchomość stanowiła wspólnotę z kuzynostwem męża Wnioskodawczyni, a sprawy sądowe potrzebne były do podziału udziału we wspólnocie na wyłączne użytkowanie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od opisanej sprzedaży Wnioskodawczyni powinna złożyć rozliczenie spadkowe w urzędzie skarbowym...

Zdaniem Wnioskodawczyni, podatek od spadku został zapłacony, a od sprzedaży byłby drugi raz, za tą samą nieruchomość.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1. dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2. darowizny, polecenie darczyńcy;
3. zasiedzenia;
4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6. nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
   
   

Ponadto, zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładcy na wypadek jego śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym. Powyższe oznacza więc, że opodatkowaniu tym podatkiem podlegają jedynie czynności, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 tej ustawy, tj. czynności prawne, których skutkiem jest nieodpłatne nabycie rzeczy lub praw majątkowych przez osoby fizyczne. Nabycie majątku tytułem dziedziczenia jest jedną z tych czynności które ustawodawca objął zakresem przedmiotowym ustawy. W analizowanej sprawie z tytułu nabycia spadku po teściach Wnioskodawczyni rozliczyła się w urzędzie skarbowym (podatek od spadku odprowadzono w całości). W konsekwencji, z tytułu odpłatnego zbycia (sprzedaży) części majątku nabytego w spadku Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn, bowiem dokonana czynność nie została wymieniona w art. 1 analizowanej ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe, jednakże z innych względów aniżeli tych przytoczonych we wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.