Istota interpretacji:

Nabycie własności nieruchomości na podstawie art. 231 Kodeksu cywilnego

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w latach 1983 – 1984 wybudował dom, na działce nr … należącej do rodziców. W tym czasie nie było możliwości odpisania przez właścicieli tego placu, na którym powstał budynek. Natomiast, w 1990 r. rodzice całość gospodarstwa wraz z domem Zainteresowanego zapisali Jego siostrze. W 2008 r. siostra Wnioskodawcy postanowiła odpisać na Niego działkę o nr … . W trakcie przygotowywania wymaganej dokumentacji siostra zmarła (12 sierpnia 2008 r.). W ten oto sposób, prawo do spadku nabyli jej mąż, wraz z dziećmi. Najstarszy syn zgodnie z postanowieniem sądowym nabył całość spadku, bowiem ojciec, wraz z dwójką pozostałych dzieci zrzekł się praw do spadku. Siostrzeniec Zainteresowanego urzeczywistnił wolę swej matki i wykazuje chęć odpisania działki o nr … na Wnioskodawcę (czyli brata swojej matki). Przepisanie działki przed upływem 5 – ciu lat spowodowałoby konieczność zapłacenia podatku. Dlatego Wnioskodawca i Jego siostrzeniec chcieliby zastosować się do art. 231 Kodeksu cywilnego i uniknąć podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy stosując art. 231 Kodeksu cywilnego – przeniesienie własności działki w formie aktu notarialnego pod budynkiem mieszkalnym będzie zwolnione z podatku od spadków i darowizn podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego przez siostrzeńca Wnioskodawcy...

Tutejszy organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na powyższe pytanie w zakresie podatku od spadków i darowizn, natomiast w dniu 6 października 2009 r. wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych nr ILPB2/436-118/09-3/MK oraz w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych nr ILPB2/436-118/09-4/MK.

Zdaniem Wnioskodawcy, stosując się do art. 231 Kodeksu cywilnego żaden z nich, tj. Zainteresowany i Jego siostrzeniec nie zapłaci podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 z późn. zm.) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem:

• dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego,
• darowizny, polecenia darczyńcy,
• zasiedzenia,
• nieodpłatnego zniesienia współwłasności,
• zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu,
• nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Na podstawie art. 1 ust. 2 ww. ustawy podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Zgodnie z art. 2 ww. ustawy zakresem przedmiotowym objęte jest także nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Uwzględniając powyższe, podkreślić należy, iż ustawa o podatku od spadków i darowizn zawiera zamknięty katalog zdarzeń objętych tym podatkiem. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają zdarzenia wymienione w przytoczonych przepisach art. 1 i art. 2 ustawy.

Natomiast z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż siostrzeniec Wnioskodawcy zamierza przenieść na Niego - w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego - własność nieruchomości na której znajduje się budynek mieszkalny wybudowany przez Zainteresowanego.

Stosownie do treści art. 231 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) samoistny posiadacz gruntu w dobrej wierze, który wzniósł na powierzchni lub pod powierzchnią gruntu budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby właściciel przeniósł na niego własność zajętej działki za odpowiednim wynagrodzeniem.

Z kolei na podstawie art. 231 § 2 ww. ustawy właściciel gruntu, na którym wzniesiono budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki, może żądać, aby ten, kto wzniósł budynek lub inne urządzenie, nabył od niego własność działki za odpowiednim wynagrodzeniem.

Mając powyższe na uwadze zauważyć należy, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega wyłącznie nieodpłatne nabycie majątku na podstawie tytułów prawnych wymienionych w art. 1 i art. 2 ustawy.

W konsekwencji przeniesienie własności w trybie art. 231 Kodeksu cywilnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje