Istota interpretacji:

Podatek od spadków i darowizn w zakresie umowy darowizny

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Matka Wnioskodawczyni Ewa C dnia 14 lipca 2006 r. zawarła z firmą deweloperską B Polska sp. z o.o. umowę kupna lokalu mieszkalnego i dwóch miejsc parkingowych pod budynkiem we wznoszonym przez firmę budynku przy ul. S. Do dnia 22.09.2009 r. Ewa C dokonała wpłaty na konto firmy deweloperskiej w Banku F Bank S.A. stanowiącej 100% ceny mieszkania i stanowisk garażowych. Wpłaty dokonała przelewami ze swojego konta w Banku P Oddział w W. Budowa mieszkania została zakończona i w najbliższych miesiącach 2009 r. planowane jest zawarcie aktu notarialnego przenoszącego własność lokalu na Ewę C. Ewa C zamierza podarować Wnioskodawczyni (swojej córce) to mieszkanie i rozważa przed przyszłym aktem notarialnym sporządzenie w tym celu umowy cesji praw na rzecz Wnioskodawczyni wynikającej z zawartej umowy z deweloperem oraz wniesionego wkładu pieniężnego na zakup mieszkania i dwóch stanowisk na parkingu samochodów. Wnioskodawczyni nie była obdarowana przez matkę w okresie 5 lat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy cesja praw w opisanym stanie faktycznym spełni wymogi przewidziane w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn w zakresie skutecznego udokumentowania darowizny równoznacznego z dowodami przekazania na rachunek bankowy, rachunek w kasie spółdzielczej lub przekazem pocztowym...

Zdaniem wnioskodawcy:

Zgłoszenie faktu nabycia praw wynikających z wyżej opisanej umowy cesji w formie umowy cywilno prawnej lub aktu notarialnego uprawni Wnioskodawcę do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dla najbliższej rodziny. Darowizna będzie dostatecznie udokumentowana w 100%, przekazanie z konta bankowego matki Wnioskodawczyni na rachunek firmy deweloperskiej pokrywającymi cenę mieszkania – zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadku i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem darowizny.

W myśl art. 888 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy jednostronnie zobowiązującej (konsensualnej), której treścią jest złożenie przez darczyńcę oświadczenia woli poprzez zobowiązanie się do świadczenia pod tytułem darmym. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Zgodnie z art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Przedmiotem darowizny mogą być rzeczy, prawa i inne świadczenia.

Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny, umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas, gdy darowizna została spełniona.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9.637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.

W myśl art. 14 ust. 2 ww. ustawy zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Stosownie do przepisu art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1. zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2. udokumentują - w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 (tj. 9.637 zł) - ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.
   
   

Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych należy dokonać na formularzu SD - Z2, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych (Dz. U. Nr 243, poz. 1762 ze zm.).

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w art. 4a ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ww. ustawy).

Stosownie do art. art. 4a ust. 4 ww. ustawy obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

1. wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
2. gdy nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.
   
   

Jak wynika zatem z wyżej powołanych przepisów prawa umowy darowizny rzeczy lub praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9.637 zł dokonane przez osoby wymienione w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn są zwolnione z podatku od spadków i darowizn, jeżeli zostanie spełniony warunek wymieniony w art. 4a ust. 1 pkt 1, tj. fakt otrzymania darowizny zostanie w ustawowym terminie zgłoszony właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż matka Wnioskodawczyni zawarła z firmą deweloperską umowę kupna lokalu mieszkalnego i dwóch miejsc parkingowych pod budynkiem we wznoszonym przez firmę budynku. Do dnia 22.09.2009 r. dokonano wpłaty na konto firmy deweloperskiej stanowiącej 100% ceny mieszkania i stanowisk garażowych. Budowa mieszkania została zakończona i w najbliższych miesiącach 2009 r. planowane jest zawarcie aktu notarialnego przenoszącego własność lokalu na matkę Wnioskodawczyni. Następnie matka zamierza podarować Wnioskodawczyni to mieszkanie i rozważa przed przyszłym aktem notarialnym sporządzenie w tym celu umowy cesji praw na rzecz Wnioskodawczyni.

Reasumując należy stwierdzić, iż Wnioskodawczyni będzie zwolniona z podatku od spadków i darowizn z tytułu przekazania na jej rzecz przez matkę w drodze cesji praw do mieszkania oraz dwóch miejsc parkingowych zawartej w formie umowy cywilno-prawnej, zgodnie z art. 4a powyższej ustawy, jeżeli umowa cesji będzie miała charakter darowizny i Wnioskodawczyni jako obdarowana w ciągu 6-ciu miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego dokona zgłoszenia nabycia własności prawa majątkowego na formularzu SD-Z2 właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Jednocześnie należy wskazać, iż Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do dokonania stosownego zgłoszenia, jeżeli wystąpią okoliczności wskazane w art. 4a ust. 4 ww. ustawy, tj. gdy nabycie nastąpi na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.