Istota interpretacji:

Czy w opisanej sytuacji po zapłacie podatku oraz wykonaniu zapisu testamentowego Wnioskodawca może złożyć korektę deklaracji, w której wpisze w ciężar spadku wartość mieszkania przekazanego synowi? Czy wówczas podstawa opodatkowania zmniejszy się o wartość mieszkania i Wnioskodawca będzie mógł uzyskać zwrot wpłaconego podatku od spadku? Czy podstawą do zwrotu podatku w tej sytuacji może być dokument notarialnego wykonania zapisu, w którym Wnioskodawca przekaże mieszkanie synowi oraz kopia testamentu? Jeśli nie, to jakie dokumenty Wnioskodawca powinien dołączyć do korekty, by móc uzyskać zwrot podatku?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Matka Wnioskodawcy zmarła 21 grudnia 2006 r. Pozostawiła testament, w którym jedynym postanowieniem było przekazanie mieszkania synowi Wnioskodawcy a wnukowi Spadkobierczyni. W międzyczasie - tzn. przed rozpoczęciem sprawy o stwierdzenie nabycia spadku, Wnioskodawca uzyskał informację, że matka była także właścicielem części nieruchomości w Ł... Wobec tego we wniosku o stwierdzenie nabycia spadku syn Wnioskodawcy podał wśród składników majątku spadkowego: mieszkanie, które spadkobierczyni zapisała mu w testamencie oraz część nieruchomości w Ł...

Sąd stwierdził, że w tej sytuacji spadkobiercą jest Wnioskodawca, natomiast zawartość testamentu (czyli wola spadkodawczyni przekazania mieszkania synowi Wnioskodawcy) stanowi zapis, który Wnioskodawca będzie musiał zrealizować, jak tylko uzyska prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku. Również wtedy będzie zobowiązany do zapłaty podatku od spadku. Sąd wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, w którym ustalił, że Wnioskodawca odziedziczył spadek w całości. (Załącznik nr 1).

Wnioskodawca rozumie, ze w opisanej sytuacji musi zapłacić podatek. Z informacji uzyskanych u notariusza wynika, że notarialne wykonanie zapisu testamentowego, którym Wnioskodawca przekaże mieszkanie synowi możliwe jest, tylko wtedy gdy będzie dysponować zaświadczeniem z urzędu skarbowego o uregulowaniu podatku. Dopóki Wnioskodawca nie złoży deklaracji oraz nie zapłaci podatku, nie może wykonać zapisu. Wobec tego nie będzie także mógł wpisać w składanej deklaracji, iż ciężarem spadku jest zapis testamentowy, który dopiero zrealizuje (a który nie będzie jeszcze wykonany w dniu składania deklaracji), by zmniejszyć podstawę opodatkowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanej sytuacji po zapłacie podatku oraz wykonaniu zapisu testamentowego Wnioskodawca może złożyć korektę deklaracji, w której wpisze w ciężar spadku wartość mieszkania przekazanego synowi... Czy wówczas podstawa opodatkowania zmniejszy się o wartość mieszkania i Wnioskodawca będzie mógł uzyskać zwrot wpłaconego podatku od spadku... Czy podstawą do zwrotu podatku w tej sytuacji może być dokument notarialnego wykonania zapisu, w którym Wnioskodawca przekaże mieszkanie synowi oraz kopia testamentu... Jeśli nie, to jakie dokumenty Wnioskodawca powinien dołączyć do korekty, by móc uzyskać zwrot podatku...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 1983 r. Nr 45, poz. 207 z późn. zm.) podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów. Z kolei w ust. 2 tegoż artykułu czytamy, że jeżeli spadkobierca lub zapisobierca zostali obciążeni obowiązkiem wykonania polecenia lub zapisu, wartość obciążenia z tego tytułu stanowi ciężar spadku, ale dopiero po jego wykonaniu. Jednocześnie zgodnie z ust. 3 tego samego artykułu do ciężarów i długów spadku zalicza się m.in. obowiązki wykonania zapisów i poleceń wymienionych w testamencie. Brzmienie tego artykułu było takie samo w chwili śmierci spadkodawczyni, tj. 21 grudnia 2006 r. W opisanej sytuacji zapis testamentowy stanowi, że mieszkanie po zmarłej dziedziczy jej wnuk. Zapisu tego Wnioskodawca nie mógł zrealizować przed złożeniem deklaracji i wpłatą podatku. Bez zaświadczenia z urzędu skarbowego o zrealizowaniu obowiązku podatkowego w zakresie przysporzenia spadkowego nie jest bowiem możliwe notarialne wykonanie zapisu testamentowego. W inny sposób niż notarialnym wykonaniem zapisu Wnioskodawca nie może natomiast przekazać mieszkania powołanemu do niego zapisobiorcy. Wnioskodawca uważa, że zamysł ustawodawcy tworzącego omawiany przepis był oczywisty: nie należy wliczać do podstawy opodatkowania zapisów oraz poleceń, które stanowią zgodnie z omawianym przepisem ciężary spadku. Faktycznie bowiem to nie podatnik uzyska korzyść majątkową lecz osoba trzecia. Podczas gdy wykonanie zapisu w odniesieniu do rzeczy ruchomych jest możliwe bez zbędnych formalności, to już realizacja zapisu względem nieruchomości tak prosta nie jest. Ustawodawca prawdopodobnie nie przewidział takiej sytuacji. Wobec tego, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowy przepis należy zinterpretować na korzyść podatnika. W związku z tym, że Wnioskodawca wykona zapis testamentowy, czyli przekaże mieszkanie synowi, jak tylko będzie to możliwe (czyli po zapłaceniu podatku i uzyskaniu na to dowodu), organ skarbowy powinien umożliwić Wnioskodawcy korektę deklaracji i de facto realizację omawianej normy oprawnej zawartej w art. 7 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.