|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: miejsce stałego pobytu, nabycie, nieruchomości, obowiązek podatkowy, obywatelstwo, spadek, terytorium | |
| Data: 2011-07-01 | |
![]() Istota interpretacji:Czy Wnioskodawca ma obowiązek uiszczenia podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów uzyskanych ze sprzedaży w 2010 r. odziedziczonych po rodzicach nieruchomości znajdujących się w Iraku?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest obywatelem Iraku, a od 1997 r. również Polski. Od 1991 r. posiada On w Polsce kartę stałego pobytu. Zainteresowany odziedziczył po rodzicach nieruchomości położone w Iraku. Spadkodawcy, tj. rodzice zmarli w 1989 r., w którym to roku Wnioskodawca nie miał jeszcze miejsca stałego pobytu w Polsce. Sprawa spadkowa po rodzicach zakończyła się w 2010 r. W tym samym roku Zainteresowany sprzedał przedmiotowe nieruchomości. Uzyskane z tej sprzedaży środki Wnioskodawca zamierza ulokować w Polsce. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca ma obowiązek uiszczenia podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów uzyskanych ze sprzedaży w 2010 r. odziedziczonych po rodzicach nieruchomości znajdujących się w Iraku... Tutejszy Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na ww. pytanie w części odnoszącej się do skutków podatkowych zaistniałych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w dniu 1 lipca 2011 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB2/415-462/11-3/WM. Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy podkreślić, że w takim stanie rzeczy nie ma obowiązku odprowadzania podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z brzmieniem art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. A contrario, obowiązek taki się nie pojawi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca nie był obywatelem polskim lub nie miał miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 924 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Tym samym oznacza to, że z chwilą śmierci spadkodawcy należące do niego prawa i obowiązki majątkowe o charakterze cywilnoprawnym zmieniają swój charakter, stając się spadkiem, a więc pewną wyodrębnioną masą majątkową, poddaną przepisom prawa spadkowego. Prawa i obowiązki niewygasające z chwilą śmierci danej osoby przechodzą, w drodze sukcesji generalnej, na określone podmioty. Chwila śmierci spadkodawcy przesądza o składzie majątku spadkowego. Na spadkobierców, bowiem przechodzą tylko te prawa i obowiązki, których podmiotem był spadkodawca w chwili śmierci, a które nie wygasły. Śmierć spadkodawcy, zaś następuje w dacie wynikającej z aktu zgonu. Kolejnym warunkiem jest nieposiadanie w dniu nabycia przez nabywcę polskiego obywatelstwa lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Należy przez to rozumieć, iż osoby wymienione w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie posiadały w dniu nabycia spadku (lub dokonania darowizny) polskiego obywatelstwa w rozumieniu przepisów ustawy z 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 353). Ponadto były cudzoziemcami (osobami bez polskiego obywatelstwa) niemającymi miejsca stałego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem, nie mogą być to osoby, które były cudzoziemcami mającymi kartę pobytu określającą miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o której mowa w przepisach ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694). Odnosząc powyższe twierdzenie do okoliczności przedmiotowej sprawy Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w roku 1989, w którym nabył spadek po rodzicach - nie był ani obywatelem polskim, ani nie posiadał w Polsce stałego miejsca pobytu. Jednocześnie odziedziczone nieruchomości znajdowały się na terytorium Iraku. W związku z tym nabycie przez niego wskazanych nieruchomości w drodze spadku nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Powyższe twierdzenie znajduje odzwierciedlenie w treści art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Reasumując powyższe rozważania, należy stwierdzić, że w związku z nabyciem w drodze spadku, a następnie sprzedaży odziedziczonych nieruchomości Zainteresowany nie ma obowiązku odprowadzania podatku od spadków i darowizn. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. Referencje |
|
| 2011-07-01 |
