Pytanie:

Czy w sytuacji, gdy pożyczka udzielona Spółce wykorzystana zostanie na spłatę zobowiązań, powstałych w wyniku prowadzonej działalności - spłatę innej pożyczki -pożyczka ta korzystać będzie ze zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych?

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskująca, zawarła umowę pożyczki z innym podmiotem gospodarczym Przedmiotem umowy była kwota 1.500.000 zł, zaś przeznaczeniem cele związane z działalnością gospodarczą pożyczkobiorcy tj. Wnioskującej. Kwotę otrzymanej pożyczki wykorzystano w celu spłacenia innej pożyczki (pożyczki udzielonej Wnioskującej wcześniej przez Jej udziałowca). Pożyczka ta udzielona była na mocy umowy z dnia 17.10.2003 r. na kwotę 1.550.000 Euro i została w całości przeznaczona na cele bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą ? zakup maszyn do produkcji. Na dowód spłaty tej pożyczki, Wnioskująca dysponuje podpisanym aneksem z dnia 10.10.2005 r. oraz potwierdzeniem dokonania przelewu z dnia 18.10.2005 r. (na sumę 2.118.800,91 zł).

Zdaniem Spółki, cel na jaki została udzielona a następnie wykorzystana pożyczka udzielona przez podmiot X, pozostaje w pośrednim związku z prowadzoną przez Wnioskującą działalnością gospodarczą, wobec czego pożyczkę tę można uznać za pożyczkę na prowadzenie działalności gospodarczej. W związku z powyższym, w ocenie Spółki , w powyższej sprawie znajduje zastosowanie art. 9 pkt 10 lit. g ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 41 poz. 399 z późn. zm.). Wnioskująca stoi na stanowisku, iż udzielona Jej pożyczka jest zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych, na podstawie ww. przepisu, gdyż została udzielona na prowadzenie działalności gospodarczej, a wykorzystanie środków pieniężnych na ten cel zostało należycie udokumentowane.

Wnioskująca zwróciła się z prośbą o potwierdzenie Jej stanowiska.

W opisanym przez Podatnika stanie faktycznym zastosowanie mają następujące przepisy prawa podatkowego:

- art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41 poz. 399 ze zm.), zgodnie z którym podatkowi podlegają umowy pożyczki,

- art. 9 pkt 10 lit. g przywoływanej ustawy, który stanowi, iż zwalnia się od podatku pożyczki udzielane na rozpoczęcie lub prowadzenie działalności gospodarczej, pod warunkiem udokumentowania, że pieniądze będące przedmiotem pożyczki zostaną przeznaczone na pokrycie wydatków poniesionych na rozpoczęcie lub prowadzenie działalności gospodarczej w ciągu 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy albo wykorzystania w tym okresie rzeczy oznaczonych co do gatunku, stanowiących przedmiot pożyczki,

- art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), stanowiący, iż ilekroć w ustawie mowa jest o działalności gospodarczej - rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność - do przedsiębiorców,

- art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), który stanowi, iż działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii, stwierdza się co następuje;

Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, stosownie do przepisu art. 9 pkt 10 lit. g, zwalnia z opodatkowania pożyczki udzielone na prowadzenie działalności gospodarczej, pod warunkiem udokumentowania, że pieniądze będące przedmiotem pożyczki zostaną przeznaczone na pokrycie wydatków poniesionych na prowadzenie działalności gospodarczej w ciągu 12 miesięcy.

Powyższy przepis nie wprowadza ograniczeń zakresu zwolnienia ze względu na rodzaj podmiotów będących stronami umowy, wprowadza jednak dwa warunki zwolnienia:

a) przeznaczenie pieniędzy na pokrycie wydatków związanych z rozpoczęciem lub prowadzeniem działalności gospodarczej pożyczkobiorcy,

b) wykorzystanie pieniędzy na powyższe cele w ciągu 12 miesięcy od dnia zawarcia umowy.

Zaznaczyć należy także, iż powyższe przesłanki muszą zostać udokumentowane przez Podatnika.

Pojęcie działalności gospodarczej, zdefiniowane zostało w przepisach art. 3 pkt 9 ustawy Ordynacja podatkowa, jak również w art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W złożonym wniosku Spółka informuje, iż prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wskazanym w omawianych przepisach prawnych.

Jednocześnie, wobec braku zdefiniowania przez ustawodawcę w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych pojęcia wydatek bądź wyraźnego odesłania do innych ustaw podatkowych w tym zakresie, przyjąć należy, iż omawiane zwolnienie dotyczy zarówno sytuacji, gdy z pożyczki finansowane są wydatki pozostające w bezpośrednim jak i w pośrednim związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przez pokrycie wydatków poniesionych na prowadzenie działalności gospodarczej należy więc rozumieć wszelkiego rodzaju wydatki związane z taką działalnością. W związku z powyższym, wydatek na spłatę zobowiązań Wnioskującej (wynikających z zawartej wcześniej innej umowy pożyczki, która w całości została przeznaczona na cele bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą) jest wydatkiem na prowadzenie działalności gospodarczej.

W momencie udzielenia pożyczki musi być określone przeznaczenie środków pieniężnych stanowiących jej przedmiot. Strony winny wyraźnie oświadczyć, iż przedmiot takiej umowy będzie przeznaczony na cele określone w komentowanym przepisie. W przedmiotowej sprawie, Wnioskująca przytacza fakt zawarcia umowy na prowadzenie działalności gospodarczej, wobec czego zadeklarowała przeznaczenie środków uzyskanych w ramach tej umowy.

Dodatkowo, Wnioskująca wyjaśniła, iż otrzymaną pożyczkę wykorzystała już zgodnie z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań, powstałych w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej (powstałych w wyniku zawarcia innej umowy pożyczki).

Wobec powyższego, opierając się na stwierdzeniach Wnioskującej uznać należy, iż spełnione zostały warunki niezbędne do skorzystania ze zwolnienia, przewidzianego w przepisach art. 9 pkt 10 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie, z uwagi na przywołane powyżej przepisy prawa podatkowego, Wnioskująca zobligowana jest do udokumentowania zrealizowania wymogów z regulacji tych wynikających.