W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W październiku 2006 r. Stowarzyszenie otrzymało pożyczki od członków Stowarzyszenia na cele statutowe.

Umowy pożyczek zawarto na piśmie, uwzględniając termin zwrotu wraz z odsetkami.

Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, a wszystkie przychody statutowe przeznacza na działalność statutową.

Zgodnie z celami statutowymi Stowarzyszenie prowadzi działalność polegającą na:

- pogłębianiu wiedzy historycznej w zakresie powstania i funkcjonowania Fortu

- zabezpieczeniu obiektów Fortu i udostępnianiu go zorganizowanym grupom zwiedzających,

- organizacji aktywnej rekreacji oraz imprez integrujących dla członków Stowarzyszenia.

Działalność ta została zakwalifikowana w PKD pod numerem 91.33z, jednocześnie Stowarzyszenie posiada odpowiedź z Centralnego Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych, który na podstawie statutu i opisu działalności uznał, że działalność Stowarzyszenia mieści się w grupowaniu PKD 92.53 B - ochrona zabytków. Obecnie Stowarzyszenie jest w trakcie uzupełniania symbolu PKD o ww. Stowarzyszenie prowadzi statutową działalność kulturalną (Grupowanie PKD 92 - Działalność związana z kulturą, sportem, rekreacją). Wnioskodawca zaznacza, że Stowarzyszenie korzystało i korzysta nadal ze zwolnienia od podatku dochodowego, bowiem całość przychodów, głównie ze składek przeznacza na cele stowarzyszenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Stowarzyszenie postąpiło słusznie nie odprowadzając 2% podatku od czynności cywilnoprawnych od umów pożyczek?

Zdaniem wnioskodawcy:

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r.) - od podatku zwalnia się pożyczki udzielane osobom prawnym zwolnionym na podstawie art. 8 ust. 3 PCC. Stowarzyszenie uznało, że umowy pożyczki zawarte w październiku 2006 r. na cele statutowe nie podlegają 2% podatkowi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r. (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 399 ze zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają:

1) następujące czynności cywilnoprawne:


1. umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,



2. umowy pożyczki,



3. (uchylona),



4. umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,



5. umowa dożywocia oraz ustanowienia odpłatnej renty,



6. umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat i dopłat,



7. umowy majątkowe małżeńskie,



8. ustanowienie hipoteki,



9. ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności



10. umowy depozytu nieprawidłowego



11. umowy spółki akty założycielskie

2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4:

3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy przedmiotem opodatkowania są umowy pożyczki, w których w myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W myśl art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r., zwalnia się od podatku pożyczki udzielane osobom prawnym zwolnionym od podatku na podstawie art. 8 pkt 3 cyt. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z którym zwalnia się od podatku następujące strony czynności cywilnoprawnych: osoby prawne, z zastrzeżeniem pkt 2a, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, kultu religijnego, dobroczynności, obrony narodowej, ochrony środowiska, ochrony konsumentów, ochrony zdrowia i opieki społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niezdolnych do pracy, jeżeli w całym roku podatkowym poprzedzającym rok, w którym powstał obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, ich dochody korzystały z całkowitego zwolnienia od podatku dochodowego oraz pod warunkiem, że przedmiotem zbycia nie jest składnik przedsiębiorstwa prowadzonego przez te osoby lub że nabycia dokonano nie dla takiego przedsiębiorstwa; zwolnienie nie dotyczy przedsiębiorstw państwowych, spółdzielni i ich związków oraz spółek.

Z powołanego wyżej art. 8 pkt 3 ww. ustawy wyraźnie wynika, że zastosowanie zwolnienia określonego w tym przepisie możliwe jest, jeżeli w całym roku podatkowym poprzedzającym rok, w którym powstał obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, ich dochody korzystały z całkowitego zwolnienia od podatku dochodowego.

Reasumując, należy stwierdzić, iż pożyczki udzielone w 2006 r. Stowarzyszeniu - osobie prawnej, spełniającej warunki określone w art. 8 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2006 r.) korzystały ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych. Stowarzyszenie postąpiło prawidłowo nie odprowadzając 2% podatku od czynności cywilnoprawnych od tych umów pożyczek.

Końcowo należy dodać, iż dokument dołączony przez Wnioskodawcę do wniosku nie podlegał analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.