|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: akt notarialny, lokal mieszkalny, sprzedaż mieszkania, umowa darowizny, własność odrębna, wspólność majątkowa | |
| Data: 2011-07-22 | |
![]() Istota interpretacji:Należy stwierdzić, iż sprzedaż mieszkania podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%. Na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż zgodnie z art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W roku 1963 powstaje z mocy prawa na skutek zawarcia związku małżeńskiego małżonków ustawowa wspólnota majątkowa małżonków Z. Trwa ona do dziś dnia bez intercyzy. W grudniu 2003 roku małżonka Wnioskodawcy otrzymała w drodze umowy darowizny do jej majątku odrębnego spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego aktem notarialnym. W grudniu 2005 roku małżonka dokonała przekształcenia przysługującego jej spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego. W marcu 2010 roku aktem notarialnym jako małżonkowie rozszerzyli małżeńską wspólnotę majątkową o prawo nabyte w drodze darowizny do majątku odrębnego małżonki. W listopadzie 2010 roku Wnioskodawca razem z żoną zbyli jako właściciele lokalu mieszkalnego przysługujące im prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego za kwotę 280.000 złotych na rzecz zbywcy. W terminie określonym Wnioskodawca złożył deklarację, iż przeznaczy dochód pochodzący ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na swoje potrzeby mieszkaniowe w terminie 2 lat od daty zbycia prawa odrębnej własności. W wyniku realizacji tego obowiązku Wnioskodawca dokonał wraz z żoną nabycia prawa spółdzielczego do lokalu mieszkalnego za kwotę 145.000 złotych w grudniu 2010 roku na podstawie aktu notarialnego. Wnioskodawca dokonał remontu i modernizacji lokalu mieszkalnego na podstawie faktur VAT w kwocie około 40.000 zł. Wnioskodawca nie zawierał z żoną umów typu intercyza za wyjątkiem umowy z roku 2010 kiedy rozszerzyła małżonka na rzecz Wnioskodawcy prawo do posiadania lokalu mieszkalnego i weszło ono do majątku wspólnego. Spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego żona nabyła w roku 2003 w grudniu na podstawie umowy darowizny od osoby bliskiej w formie aktu notarialnego. Prawo to spółdzielcze własnościowe do lokalu mieszkalnego było w drodze aktu notarialnego ze spółdzielnią mieszkaniową przekształcone przez żonę w prawo odrębnej własności w grudniu 2005 r. Wpisy do księgi wieczystej praw, a w szczególności prawa odrębnej własności był dokonany w 2006 r. Wpis do księgi wieczystej nowych praw nastąpił w roku 2010 odpowiednio. Pismem z dnia 30.06.2011 r. Nr IPPB2/415-451/11-2/MS1, Nr IPPB2/436-183/11-2/MZ i Nr IPPB2/436-184/11-2/MZ wezwano Wnioskodawcę poprzez:
Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie, wskazując iż:
W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Niniejsza interpretacja dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Zdaniem Wnioskodawcy: Żaden podatek się nie należy, nie ma podatku, stawka podatku zero procent. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy). Zgodnie z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ww. ustawy wartość rynkową określa się na podstawie przeciętnych cen przedmiotu czynności cywilnoprawnych stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów. Przepis art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych określa stawki podatku, które wynoszą od umowy sprzedaży:
O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że sprzedaż mieszkania kwalifikowana jest jako sprzedaż rzeczy i podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika. Natomiast, zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego. Tym samym notariusz jest obowiązany pobrać podatek od czynności cywilnoprawnych od zawartej przed nim umowy zamiany. Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że w roku 1963 powstaje z mocy prawa na skutek zawarcia związku małżeńskiego małżonków ustawowa wspólnota majątkowa małżonków Z. Trwa ona do dziś dnia bez intercyzy. W grudniu 2003 roku małżonka Wnioskodawcy otrzymała w drodze umowy darowizny do jej majątku odrębnego spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego aktem notarialnym. W grudniu 2005 roku małżonka dokonała przekształcenia przysługującego jej spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego w prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego. W marcu 2010 roku aktem notarialnym jako małżonkowie wraz z żoną rozszerzyliśmy małżeńska wspólnotę majątkową o prawo nabyte w drodze darowizny do majątku odrębnego małżonki. W listopadzie 2010 roku Wnioskodawca razem z żoną zbyli jako właściciele lokalu mieszkalnego przysługujące im prawo odrębnej własności lokalu mieszkalnego za kwotę 280.000 złotych na rzecz zbywcy. Reasumując, należy stwierdzić, iż sprzedaż mieszkania podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%. Na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż zgodnie z art. 4 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2011-07-22 |
