W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (spółka z o.o.) planuje poszerzyć zakres działalności gospodarczej o udzielanie pożyczek pieniężnych poza systemem bankowym (PKD 64.92.2) i udzielać pożyczek osobom fizycznym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy po wpisaniu przedmiotowej działalności do umowy spółki i po otrzymaniu prawomocnego wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego będzie występował obowiązek opodatkowania udzielonych pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych...

Zdaniem wnioskodawcy, udzielanie pożyczek jest zwolnione z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w sytuacji, gdy podatnik będzie miał w zakresie swojej działalności udzielanie pożyczek pieniężnych poza systemem bankowym (PKD 64.92.2) i w związku z tym, zawierając umowy pożyczki, będzie podatnikiem VAT.

Powołując przepisy art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) oraz art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, wnioskodawca stwierdził następnie, że udzielanie tego typu pożyczek nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych ponieważ podlega regulacjom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług (art. 43.1, załącznik nr 4 do ustawy poz. 3 sekcja J ex 65-67).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. Nr 68 z 2007r., poz. 450 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, podatkowi temu podlegają umowy pożyczki. Ponieważ w ustawie brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie Kodeks cywilny.

W myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

a. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,

b. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

• umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
• umowy spółki i jej zmiany,
• umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
  
  

Należy jednak zaznaczyć, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

W związku z tym należy podkreślić, iż jakkolwiek zapytanie wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umowy pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja będzie podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia jej podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tej czynności regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że wnioskodawca planuje poszerzyć zakres działalności gospodarczej o udzielanie pożyczek pieniężnych poza systemem bankowym i udzielać pożyczek osobom fizycznym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zawierając umowy pożyczki wnioskodawca będzie podatnikiem VAT. Jeżeli zatem każda usługa udzielanej przez wnioskodawcę pożyczki w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zostanie uznana za podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem lub mieszczącą się w zakresie zwolnienia od tego podatku, każda z tych pożyczek nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a każdy pożyczkobiorca z tytułu otrzymanej pożyczki nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. W przeciwnym razie na każdym z pożyczkobiorców będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu danej umowy pożyczki. Natomiast na wnioskodawcy, z tytułu udzielanych przez niego pożyczek, nie będzie w ogóle ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż obowiązek ten dotyczy wyłącznie pożyczkobiorcy.

W przedmiotowej sprawie, podlegające generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy pożyczki mające być zawarte przez wnioskodawcę będą wyłączone z opodatkowania tym podatkiem na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, o ile ustalenia wnioskodawcy poczynione na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okażą się prawidłowe.

Przy czym podkreślenia wymaga, iż fakt, że zakres prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej będzie obejmował również udzielanie pożyczek nie ma istotnego znaczenia dla celów opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy pożyczki. Ważnym jest, co wyżej podkreślono, aby czynność zawarcia umowy pożyczki podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub była z tego podatku zwolniona.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.