W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca świadczy osobom fizycznym prowadzącym i nieprowadzącym działalności gospodarczej, jednostkom organizacyjnym nie posiadającym osobowości prawnej i prowadzącym działalność gospodarczą oraz osobom prawnym prowadzącym działalność gospodarczą usługi udzielania pożyczek świadczonych poza systemem bankowym (PKWiU 65.22.10-00.90). Od początku istnienia ma wpisane w zakresie swojej działalności gospodarczej wykonywanie tego typu czynności. Pożyczki są oprocentowane, spłacane głównie w ratach miesięcznych wraz z odsetkami - zgodnie z harmonogramem spłat. Usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym należą do usług pośrednictwa finansowego, które zgodnie z załącznikiem nr 4 poz. 3 do ustawy o podatku od towarów i usług są zwolnione z tego podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy ww. umowy pożyczki podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych ( t.j. Dz. U. z 2007r Nr 68, poz. 450 ze zm.) - nie podlegają temu podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług. Usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym należą do usług pośrednictwa finansowego, które zgodnie z załącznikiem nr 4 poz. 3 do ustawy o podatku od towarów i usług są zwolnione z tego podatku. W związku z powyższym pożyczki udzielane przez wnioskodawcę nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2007r., Nr 68 poz. 450 ze zm.) stanowi, że podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki. Jednakże zgodnie z art. 2 pkt 4 ww. ustawy podatkowi temu nie podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
   - umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
   - umowy spółki i jej zmiany,
   - umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
   
   

Odnosząc się do stanowiska przedstawionego we wniosku stwierdzającego, że pożyczki nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych należy stwierdzić, że czynnikiem decydującym jest stwierdzenie czy z tytułu ich udzielania pożyczkodawca jest opodatkowany podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniony.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług oraz posiada w zakresie swej działalności udzielanie pożyczek w ramach usług pośrednictwa finansowego. Wnioskodawca twierdzi że korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług z tego tytułu. A zatem reasumując: w przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, iż spełnione są przesłanki wymienione w art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zawierane przez wnioskodawcę umowy pożyczki jako zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, będą wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie organ podatkowy nadmienia, iż w myśl art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę, nie zaś na pożyczkodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.