Istota interpretacji:

Nabycie na podstawie umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa rzeczy wchodzących w skład majątku Oddziału.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z o.o. (dalej: "Wnioskodawca") nabyła na podstawie umowy sprzedaży zawartej z syndykiem (niem. "Insolvenzverwalter") spółki W. z siedzibą w Niemczech (dalej "Upadły") zorganizowaną część przedsiębiorstwa Upadłego w postaci majątku jego polskiego oddziału – W. Sp. z o.o. Oddział w Polsce w upadłości (dalej "Oddział"). W skład aktywów Oddziału wchodziły m.in. rzeczy położone na terytorium Polski. Postępowanie upadłościowe w stosunku do Upadłego zostało wszczęte i toczy się w oparciu o przepisy niemieckie jako Insolvenzverfahren na podstawie ustawy Insolvenzordnung z 5.10.1994 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy nabycie przez Wnioskodawcę na podstawie umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa rzeczy wchodzących w skład majątku Oddziału podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy

Nabycie przez Wnioskodawcę na podstawie umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa rzeczy wchodzących w skład majątku Oddziału nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy o pcc. Art. 2 ust. 3 nie definiuje pojęcia "postępowanie upadłościowe". Niewątpliwie postępowaniem upadłościowym w rozumieniu tego przepisu jest postępowanie upadłościowe uregulowane przepisami ustawy z 28.2.2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze. Postępowaniem upadłościowym w rozumieniu tej ustawy jest w szczególności zagraniczne postępowanie upadłościowe, a ustawa reguluje zasady i skutki jego uznania na terytorium Polski. Przepisów Prawa upadłościowego i naprawczego w tym przedmiocie nie stosuje się do zagranicznych postępowań upadłościowych objętych zakresem zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1346/2000 z 29.5.2000 r. w sprawie postępowania upadłościowego (dalej "Rozporządzenie"). Zgodnie z art. 2 lit. a) Rozporządzenia "postępowania upadłościowe" oznaczają postępowania zbiorowe określone w art. 1 ust. 1, czyli postępowania przewidujące niewypłacalność dłużnika, które obejmują całkowite lub częściowe zajęcie majątku dłużnika oraz powołanie zarządcy. W Załączniku A stanowiącym wykaz postępowań upadłościowych w rozumieniu Rozporządzenia wymienione jest w szczególności niemieckie Insolvenzverfahren. Stanowi więc ono postępowanie upadłościowe w rozumieniu Rozporządzenia i na mocy art. 16 Rozporządzenia podlega automatycznemu uznaniu w Polsce. W ocenie Wnioskodawcy zarówno ze względu na charakter tego postępowania jak i na jego określenie mianem "postępowania upadłościowego" przez przepisy Rozporządzenia, które znajduje bezpośrednie zastosowanie na terytorium Polski, podatkowe skutki umowy sprzedaży rzeczy w tym postępowaniu w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych powinny odpowiadać skutkom umowy sprzedaży rzeczy w postępowaniu prowadzonym na podstawie polskiego Prawa upadłościowego i naprawczego. Odmienne potraktowanie nabycia rzeczy w ramach tych postępowań sprzeczne byłoby również z zasadą niedyskryminacji podmiotów i swobodą przedsiębiorczości wynikającą z art. 49 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Nabycie rzeczy upadłego będącego polskim podmiotem wiązałoby się bowiem z istotnie niższym obciążeniem podatkowym w Polsce niż takie samo nabycie od przedsiębiorcy z siedzibą w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Dodatkowo należy wskazać, iż ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) nie zawiera w swej treści art. 2 ust. 3 lecz art. 2 pkt 3.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.