Istota interpretacji:

Opodatkowanie umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

D. sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Pożyczkobiorca) z siedzibą w Polsce prowadzi inwestycje w sektorze nieruchomości. W celu sfinansowania prowadzonych przez siebie inwestycji Spółka zamierza zaciągnąć pożyczki, które będą udzielane przez podmioty mające siedzibę poza granicami RP (dalej: Pożyczkodawca), a środki pieniężne stanowiące przedmiot tych umów w momencie podpisania umów pożyczek będą się znajdowały poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Umowy pożyczek zostaną zawarte poza terytorium RP. Pożyczkodawca nie będzie posiadał na terytorium RP siedziby lub zarządu. Pożyczkodawcą nie będzie udziałowiec Spółki.

Pismem z dnia 24 maja 2011 r. Nr IPPB2/436-136/11-2/MZ wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia tego wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

- Przedstawienie dokumentu – oryginału lub urzędowo poświadczonej kopii za zgodność z oryginałem (odpowiednio odpis z Krajowego Rejestru Sądowego), z którego wynika sposób reprezentacji Spółki w zakresie oświadczeń woli i podpisywania dokumentów, tj. stosowne umocowanie dla osoby, która podpisała wniosek o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Spółka prosi o potwierdzenie, czy pożyczki udzielane Spółce przez Pożyczkodawcę, przedsiębiorcę niemającego na terytorium Polski siedziby lub zarządu są zwolnione z podatku od czynności cywilnoprawnych, jeśli umowy pożyczek zostają zawarte poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i środki pieniężne będące przedmiotem tych umów w chwili ich zawarcia będą się znajdowały poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej...

Zdaniem Wnioskodawcy

Czynności cywilnoprawne zawarte w zamkniętym katalogu w art. 1 Ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: UPCC) podlegają opodatkowaniu PCC, o ile spełniają zawarte w ust. 4 pkt 1 i 2 wyżej wspomnianego artykułu UPCC, a mianowicie ich przedmiotem są:

1. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2. rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku, gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
   
   

Analizując powyższą regulację należy stwierdzić, że aby czynność cywilnoprawna (w przypadku Spółki umowa pożyczki) podlegała PCC muszą zostać spełnione łącznie przedstawione wyżej przesłanki z art. 1 ust. 4 pkt 1 i 2 UPCC.

A zatem, w świetle powyższego przepisu opodatkowaniu PCC podlega umowa pożyczki, której przedmiot w chwili zawarcia umowy znajduje się na terytorium Polski. W przypadku zaś, gdy przedmiotem pożyczki są rzeczy, w tym pieniądze, znajdujące się za granicą, umowa pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, pod warunkiem, że pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Polski i umowę zawarto na terytorium Polski. Konstrukcja tego przepisu wskazuje, że oba ww. warunki muszą być spełnione kumulatywnie. Niewystąpienie jednego z nich powoduje, że czynność taka nie podlega opodatkowaniu PCC.

W przypadku pożyczek, jakie zamierza otrzymać Spółka od Pożyczkodawcy przesłanki warunkujące opodatkowanie czynności PCC nie zostaną kumulatywnie spełnione. Jak wynika bowiem ze stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę:

• środki pieniężne w momencie zawarcia umowy pożyczki będą się znajdowały poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,
• nabywca - Spółka ma siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej,
• czynność cywilnoprawna, tj. zawarcie umowy pożyczki będzie miało miejsce poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
  
  

Tak więc, z uwagi na fakt, że ostatnia z przesłanek nie będzie spełniona, tj. czynność zostanie dokonana poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, Spółka stoi na stanowisku, że pożyczki jakie zamierza zaciągnąć u zagranicznego Pożyczkodawcy nie będą podlegały PCC.

Stanowisko Spółki potwierdza utrwalona i jednolita linia interpretacyjna w tej kwestii prezentowana w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe. Spółka powołuje więc poniżej wybrane interpretacje:

• Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 11 sierpnia 2010 r. (sygn. ILPB2/436-103/10-2/MK);
• Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 09 sierpnia 2010 r. (sygn. ITPB2/436-106a/10/TJ0;
• Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 marca 2010 r. (sygn. IPPB2/436-13/10-2/AF);
• Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 maja 2008 r. (sygn. IPPB2/436-53/08-5/MZ);
• Interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 stycznia 2008 r. (sygn. IPPB2/436-213/08-3/MZ).
  
  

Podsumowanie

Zdaniem Spółki pożyczki udzielane Spółce przez Pożyczkodawcę, przedsiębiorcę niemającego na terytorium Polski siedziby lub zarządu prowadzącego działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek, jeśli umowy pożyczek zostają zawarte poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i środki pieniężne będące przedmiotem tych umów w chwili ich zawarcia będą się znajdowały poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, są zwolnione z podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu - który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

1. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2. rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
   
   

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia będą znajdowały się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż D. sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Pożyczkobiorca) z siedzibą w Polsce prowadzi inwestycje w sektorze nieruchomości. W celu sfinansowania prowadzonych przez siebie inwestycji Spółka zamierza zaciągnąć pożyczki, które będą udzielane przez podmioty mające siedzibę poza granicami RP (dalej: Pożyczkodawca), a środki pieniężne stanowiące przedmiot tych umów w momencie podpisania umów pożyczek będą się znajdowały poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Umowy pożyczek zostaną zawarte poza terytorium RP. Pożyczkodawca nie będzie posiadał na terytorium RP siedziby lub zarządu. Pożyczkodawcą nie będzie udziałowiec Spółki.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż umowy pożyczki które zostaną Spółce udzielone przez Pożyczkodawcę (o ile nie zmieni się stan faktyczny i prawny), nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ jak wskazuje Wnioskodawca środki pieniężne w chwili ich zawarcia będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowy pożyczek zostaną zawarte poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Końcowo należy wskazać, iż art. 1 ust. 4 ustawy zawiera w swej treści przesłanki, które muszą być spełnione, aby czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a nie korzystają ze zwolnienia z tego podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.