Istota interpretacji:

Czy czynność jednorazowego lub kilkurazowego zaciągnięcia pożyczki przez Spółkę od podmiotu zagranicznego niebędącego jej udziałowcem będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i w konsekwencji, czy Spółka jako pożyczkobiorca zobowiązana będzie do zapłaty tego podatku?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2009 r. (data wpływu – 2 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki –jest prawidłowe.

W dniu 2 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka, będąca polskim rezydentem podatkowym, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania i dystrybucji energii elektrycznej oraz budowy i prowadzenia farm wiatrowych.

W przyszłości Spółka zamierza zaciągnąć pożyczkę/pożyczki – na podstawie zawartej/ych umowy/umów pożyczki – od Pożyczkodawcy (osoby prawnej mającej siedzibę na terytorium Królestwa Danii). Pożyczkodawca udziela lub będzie udzielać pożyczek różnym podmiotom wchodzącym w skład grupy kapitałowej, w związku z czym pożyczka/pożyczki udzielane na rzecz Spółki nie będą czynnością jednorazową lub sporadyczną. Pożyczka/pożyczki będą udzielone ze środków własnych Pożyczkodawcy na potrzeby działalności Spółki. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce, natomiast Pożyczkodawca jest czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej w Danii. Pożyczkodawca jest 100% udziałowcem innej spółki duńskiej, która posiada 100% udziałów w spółce polskiej będącej jedynym udziałowcem Spółki. Ponieważ obecnie jest planowana likwidacja podmiotu z siedzibą w Polsce będącego bezpośrednim udziałowcem Spółki, w przyszłości Pożyczkodawca może być dla Spółki spółką babką.

Pożyczka będzie udzielona przez Pożyczkodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Pożyczkodawca przewiduje udzielenie jednej lub kilku pożyczek w ciągu roku. Działalność w zakresie pośrednictwa finansowego nie jest obecnie wskazana w umowie spółki Pożyczkodawcy.

Umowa/umowy pożyczki będą zawierane przez Spółkę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, natomiast w dniu zawarcia danej umowy pożyczane pieniądze będą się znajdować na zagranicznym rachunku bankowym Pożyczkodawcy. Na podstawie zawartej/ych umowy/umów pożyczki zostanie dokonana wypłata środków finansowych na rzecz Spółki. Zgodnie z umową/ami pożyczki, Spółka będzie płacić odsetki od pożyczki/pożyczek na rzecz Pożyczkodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy opisana we wniosku czynność jednorazowego lub kilkurazowego zaciągnięcia pożyczki przez Spółkę od podmiotu zagranicznego niebędącego jej udziałowcem będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i w konsekwencji, czy Spółka jako pożyczkobiorca zobowiązana będzie do zapłaty tego podatku...

Zdaniem Spółki, czynność jednorazowego lub kilkurazowego zaciągnięcia pożyczki od podmiotu zagranicznego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Za słusznością powyższego stanowiska przemawia szereg opartych na przepisach prawa argumentów.

Opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają wyłącznie czynności cywilnoprawne wymienione enumeratywnie w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w tym m.in. umowy pożyczki. Jednocześnie w art. 4 pkt. 7 ustawy wskazano, iż przy umowie pożyczki obowiązek podatkowy spoczywa na pożyczkobiorcy. Natomiast w myśl art. 1 ust. 4 cytowanej ustawy, określone w art. 1 czynności cywilnoprawne, w tym pożyczki, podlegają opodatkowaniu, jeżeli ich przedmiotem są:

• rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Mając na uwadze literalne brzmienie powyższego przepisu, w opinii Spółki, dla powstania obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych wystarczające będzie, aby jedno z dwóch powyższych kryteriów było spełnione (na zasadzie alternatywy), przy czym drugie z nich wymagać będzie spełnienia łącznie dwóch przesłanek (siedziba nabywcy oraz miejsce dokonania czynności muszą znajdować się w Polsce). Jeżeli zatem, w przypadku drugiego kryterium zostanie spełniona tylko jedna z wymienionych przesłanek, nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W celu ustalenia czy konkretna umowa pożyczki podlegać będzie podatkowi od czynności cywilnoprawnych, w pierwszej kolejności należy zatem ustalić miejsce, w którym – w momencie zawarcia umowy pożyczki – będą się znajdować pieniądze stanowiące jej przedmiot. W ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, że pożyczka będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy pożyczki jej przedmiot, tj. pieniądze będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W takim przypadku, miejsca (i) zawarcia umowy pożyczki oraz (ii) siedziby lub zamieszkania pożyczkobiorcy nie będą miały znaczenia dla ustalenia obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych z uwagi na to, że spełnione zostało pierwsze z kryteriów wystarczające do powstania obowiązku w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Natomiast w sytuacji, gdy w chwili zawarcia umowy pożyczki środki pieniężne będące jej przedmiotem znajdować się będą poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ustalenia wymagać będzie czy spełniona jest druga z wymienionych powyżej przesłanek, tj. czy zarówno miejsce zamieszkania lub siedziby pożyczkobiorcy jak i miejsce zawarcia umowy pożyczki znajduje się w kraju. Pożyczka będzie zatem podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, w przypadku gdy (i) pożyczkobiorca będzie posiadał siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a (ii) umowa pożyczki zawarta będzie na terytorium kraju. Jak wskazano powyżej, dla opodatkowania pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, obydwa te warunki muszą zostać spełnione kumulatywnie. W konsekwencji, jeśli spełniony zostanie tylko jeden z nich, obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych nie powstanie.

Mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż pieniądze będące przedmiotem pożyczki/pożyczek udzielanych Spółce przez Pożyczkodawcę będą znajdowały się w chwili zawarcia umowy/umów pożyczek za granicą i umowa/umowy pożyczek zostaną zawarte za granicą to - zdaniem Spółki - czynności te nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W przedmiotowym przypadku zostanie bowiem spełniona tylko jedna przesłanka ustawowa wymagana dla powstania obowiązku podatkowego (Spółka jako pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej).

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, m. in. w interpretacjach Ministra Finansów, działającego przez organ upoważniony do wydawania interpretacji, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie:

• z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. IPPB2/436-373/08-2/MZ;
• z dnia 9 maja 2008 r., sygn. IPPB2/436-48/08-4/MZ;
• z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. IPPB2/436-159/08-2/AS.

Ponadto, zdaniem Spółki, zaciągnięcie pożyczki/pożyczek od Pożyczkodawcy nie będzie podlegało podatkowi od czynności cywilnoprawnych, ponieważ z tytułu tej transakcji Pożyczkodawca będzie świadczył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej usługę pośrednictwa finansowego podlegającą opodatkowaniu VAT (i zwolnioną z tego podatku). Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wyłączono z opodatkowania te czynności cywilnoprawne, w których przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, lub jest z niego zwolniona, z wyjątkiem:

• umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
• umowy spółki i jej zmiany.
• umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

Dla stwierdzenia, czy rozważana przez Spółkę czynność zaciągnięcia pożyczki/pożyczek podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, rozstrzygnięcia wymaga zatem, czy chociażby jedna ze stron tej transakcji podlega opodatkowaniu VAT albo korzysta ze zwolnienia od tego podatku.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu VAT podlegają min. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym na mocy art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów (w rozumieniu art. 7 ww. ustawy).

Wobec powyższego należy uznać, iż udzielanie pożyczek spełnia niewątpliwie szeroką definicję usług zawartą w art. 8 ust. 1 cytowanej ustawy. W przypadku udzielenia pożyczki można bowiem zidentyfikować beneficjenta świadczenia, którym będzie pożyczkobiorca (w analizowanej sytuacji Spółka) mogący korzystać z kapitału udostępnionego na określony czas. Z kolei Pożyczkodawca zobowiązany jest do udostępnienia kapitału. Jednocześnie jest to usługa odpłatna, z uwagi na fakt, iż Pożyczkodawca pobiera wynagrodzenie w postaci odsetek od udostępnionego kapitału.

W konsekwencji spełniony jest warunek, iż udzielanie pożyczek ma charakter świadczenia wzajemnego, gdzie w ramach odpłatnej umowy zobowiązaniowej jedna ze stron jest bezpośrednim beneficjentem zobowiązania.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT są usługi wymienione w Załączniku Nr 4 do tej ustawy. W pozycji 3 Załącznika Nr 4 wymienione zostały usługi pośrednictwa finansowego sklasyfikowane według PKWiU w sekcji J ex 65-67 (z wyłączeniami nie odnoszącymi się do sytuacji Spółki). Do usług pośrednictwa finansowego sekcja J symbol 65.2 grupowanie: usługi pośrednictwa finansowego, pozostałe zgodnie z PKWiU zalicza się grupowanie: usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym (symbol 65.22). Udzielenie pożyczki/pożyczek Spółce przez Pożyczkodawcę, który prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, stanowi więc niewątpliwie świadczenie usługi, o której mowa w PKWiU grupowanie: usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym (symbol 65.22), a zatem jest objęte zwolnieniem z opodatkowania VAT z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zdaniem Spółki, udzielenie pożyczki (pożyczek) na rzecz Spółki będzie stanowiło usługę pośrednictwa finansowego wykonywaną przez Pożyczkodawcę niezależnie od faktu, że działalność w zakresie pośrednictwa finansowego nie jest obecnie wskazana w umowie spółki Pożyczkodawcy. Spółka wskazuje, iż zgodnie z art. 5 ust. 2 powołanej ustawy czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. Zatem dla opodatkowania VAT określonej czynności nie ma znaczenia, czy jej rodzaj został wymieniony w umowie spółki Pożyczkodawcy w ramach jej zakresu przedmiotowego. Stanowisko Spółki potwierdzają liczne interpretacje organów podatkowych, a także stanowisko doktryny prawa podatkowego (np. reprezentowane przez Janusza Zubrzyckiego w "Leksykonie VAT", O.W. UNIMEX, Wrocław 2008, str. 732-734).

Zgodnie z art. 27 ust. 3 w zw. z ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług finansowych na rzecz podatników mających siedzibę na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę (import usług). W związku z powyższym, w przypadku udzielenia pożyczki/pożyczek (należącej/ych do kategorii usług pośrednictwa finansowego) Spółce z siedzibą w Polsce przez Pożyczkodawcę z siedzibą w Danii miejscem świadczenia usług jest Polska.

Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikami są m. in. osoby prawne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę poza terytorium kraju. W konsekwencji, na podstawie powyższego przepisu Spółka będzie podatnikiem VAT z tytułu otrzymanej usługi w postaci pożyczki (pożyczek) udzielonej/ych przez Pożyczkodawcę z siedzibą w Danii.

W świetle powyższego Spółka stoi na stanowisku, że usługa finansowa polegająca na udzielaniu pożyczek poza systemem bankowym przez Pożyczkodawcę będącego podmiotem zagranicznym, sklasyfikowana jako usługa pośrednictwa finansowego pozostałego w grupowaniu 65.22 PKWiU, której miejscem świadczenia jest Polska, będzie przedmiotowo zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4 oraz art. 27 ust. 4 pkt 4 i ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, w ocenie Spółki należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy Pożyczkodawca świadczy na rzecz Spółki będącej podatnikiem VAT usługę finansową polegającą na udzielaniu pożyczki (pożyczek), która jest przedmiotowo zwolniona z VAT i w związku z którą Pożyczkobiorca jest podatnikiem VAT, zastosowanie znajdzie wyłączenie z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z którym podatkowi temu nie podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana lub zwolniona z VAT.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach organów podatkowych, m. in. w:

• postanowieniu Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego z 5 kwietnia 2007 r., sygn. LUS-IV-436/3/07/MW;
• postanowieniu Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z 31 maja 2007 r., sygn. PO/436-0060/07;
• postanowieniu Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z 21 września 2007 r., sygn. 1472/SPC/436-44/07/PK.

Reasumując, zdaniem Spółki, zaciągnięcie pożyczki (pożyczek) od podmiotu zagranicznego z siedzibą w Danii nie będzie podlegało podatkowi od czynności cywilnoprawnych ze względu na wymienione powyżej i niezależne od siebie przepisy prawa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (j.t. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.), podatkowi temu podlegają:

1. następujące czynności cywilnoprawne:



1. umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2. umowy pożyczki,
3. (uchylona),
4. umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5. umowy dożywocia,
6. umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7. (uchylona),
8. ustanowienie hipoteki,
9. ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10. umowy depozytu nieprawidłowego,
11. umowy spółki;


2. zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;
3. orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Uwzględniając powyższe, podkreślić należy, iż ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności objętych tym podatkiem. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają czynności wymienione w przywołanej regulacji art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w tym wymieniona w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy umowa pożyczki.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zamierza zaciągnąć pożyczkę/pożyczki – na podstawie zawartej/ych umowy/umów pożyczki – od Pożyczkodawcy (osoby prawnej mającej siedzibę na terytorium Królestwa Danii). Pożyczkodawca udziela lub będzie udzielać pożyczek różnym podmiotom wchodzącym w skład grupy kapitałowej, w związku z czym pożyczka/pożyczki udzielane na rzecz Spółki nie będą czynnością jednorazową lub sporadyczną. Pożyczka/pożyczki będą udzielone ze środków własnych Pożyczkodawcy na potrzeby działalności Spółki. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce, natomiast Pożyczkodawca jest czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej w Danii. Pożyczkodawca jest 100% udziałowcem innej spółki duńskiej, która posiada 100% udziałów w spółce polskiej będącej jedynym udziałowcem Spółki. Ponieważ obecnie jest planowana likwidacja podmiotu z siedzibą w Polsce będącego bezpośrednim udziałowcem Spółki, w przyszłości Pożyczkodawca może być dla Spółki spółką babką.

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Przepis art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych stanowi, iż czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2. rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dla powstania obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych istotne jest zatem to, aby w momencie zawarcia umowy jej przedmiot w postaci środków pieniężnych lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku znajdował się na terenie kraju, a w przypadku gdy znajduje się on za granicą, aby nabywca miał miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i jednocześnie czynność dokonana została na terytorium Polski.

Jeżeli zatem przedmiot umowy pożyczki znajduje się w chwili zawierania umowy w granicach Polski, wówczas umowa taka co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym w momencie zawarcia umowy (umów) pożyczki jej (ich) przedmiot – środki pieniężne będą znajdować się na zagranicznym rachunku bankowym Pożyczkodawcy, zaś sama umowa (umowy) będzie zawarta poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Reasumując, stwierdza się, iż zawarcie przez Spółkę jako pożyczkobiorcę umowy (umów) pożyczki poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sytuacji, gdy pieniądze będące przedmiotem tej umowy (umów) w chwili jej (ich) zawarcia będą znajdować się na zagranicznym rachunku Pożyczkodawcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Bezprzedmiotowym jest zatem rozpatrywanie omawianej umowy pożyczki (pożyczek) pod kątem przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w szczególności art. 2 pkt 4, które mogą mieć zastosowanie tylko do czynności spełniających przesłanki określone w art. 1 ust. 4 ustawy.

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawczyni opartej na treści wskazanych pism w uzasadnieniu własnego stanowiska, należy stwierdzić, iż orzeczenia organów podatkowych co do zasady wiążą w sprawie, w której zostały wydane i nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego; tym samym nie stanowią podstawy prawnej wydanej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.