|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: czynności cywilnoprawne, obowiązek podatkowy, podatek od czynności cywilnoprawnych, pożyczka, usługi finansowe | |
| Data: 2009-06-26 | |
![]() Istota interpretacji:Czy pożyczka udzielona podatnikowi podatku od towarów i usług jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca (spółka jawna) jest podatnikiem podatku VAT oraz pożyczkobiorcą pożyczek udzielanych przez Spółkę jawną X na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej. Wnioskodawcy na mocy zawartych umów zostały udzielone następujące pożyczki:
Suma udzielonych pożyczek to 1.934.000zł, od których naliczono 2% podatku od czynności cywilnoprawnych, tj. 38 680zł., z czego do zapłaty pozostaje kwota 4 280zł. Pożyczki dla wnioskodawcy są udzielane na podstawie umów określających każdorazowo termin spłaty pożyczki oraz wysokość odsetek należnych pożyczkodawcy. Wnioskodawca ma wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego przedmiot działalności nr 65.23Z - usługi pośrednictwa finansowego zwolnione z podatku VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności z tytułu pożyczek otrzymanych na działalność gospodarczą... Zdaniem wnioskodawcy, ma on wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego przedmiot działalności nr 65.23Z polegający na pośrednictwie finansowym i jest podatnikiem zwolnionym z podatku VAT w tym zakresie. Zatem, w opinii wnioskodawcy, w świetle ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie istnieje obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy pożyczki, której stroną jest wnioskodawca. Uzasadniając swoje stanowisko, wnioskodawca powołał się na dwie interpretacje indywidualne wydane w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie należy nadmienić, iż w przedmiotowej sprawie – jako, że czynności cywilnoprawne zostały dokonane w 2008 i 2009r.- będą miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. Nr 68 z 2007r., poz. 450 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym zarówno do dnia 31 grudnia 2008r. jak i od dnia 01 stycznia 2009r. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, podatkowi temu podlegają umowy pożyczki. Stosownie do art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:
Należy jednak zaznaczyć, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona. W związku z tym należy podkreślić, iż jakkolwiek zapytanie wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umów pożyczki podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższe transakcje podlegają regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ww. ustawy. Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że wnioskodawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług otrzymał od Spółki jawnej X łącznie osiemnaście pożyczek, potwierdzonych umowami, z czego czternaście umów zostało zawartych w 2008r., a pozostałe w 2009r. Jeżeli zatem usługi udzielonych wnioskodawcy pożyczek w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zostaną uznane za podlegające opodatkowaniu tym podatkiem lub mieszczące się w zakresie zwolnienia od tego podatku, pożyczki te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a pożyczkobiorca z tytułu otrzymanych pożyczek nie jest zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych. W przeciwnym razie na wnioskodawcy, jako pożyczkobiorcy ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umów pożyczek. Należy zatem stwierdzić, że o ile ustalenia wnioskodawcy poczynione na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług są prawidłowe, to przedmiotowe umowy pożyczki zawarte przez wnioskodawcę są wyłączone z opodatkowania tym podatkiem na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W odniesieniu do powołanych przez wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych należy stwierdzić, że interpretacje te zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2009-06-26 |
